Onderwijs twee dagen plat: wat leverde het werkelijk op?
| chronostimes | Door: Redactie
Het Surinaamse onderwijs lag onlangs twee dagen stil vanwege acties die moesten leiden tot betere arbeidsvoorwaarden voor leerkrachten. Maar nu de balans wordt opgemaakt, klinkt er stevige kritiek vanuit het veld: was het resultaat de inspanning waard?
Brilvergoeding binnengehaald, maar verder weinig winstDe meest zichtbare uitkomst van de acties is een brilvergoeding van SRD 7.000 eens per twee jaar. Veel onderwijsgevenden noemen dit “een mager resultaat”, zeker gezien de impact van de staking op duizenden leerlingen en ouders.
Andere verwachtingen bleven uit:
geen salarisverhoging, dus uw pensioen is onveranderd geen compensatie geen verlichting van de werkdruk en werkomstandigheden geen verbetering van primaire of secundaire arbeidsvoorwaardenOndertussen blijft de uitstroom van leerkrachten stijgen, en blijft de werkdruk hoog.
Overuren: een juridisch recht, geen onderhandelingspuntEen opvallend punt dat binnen het onderwijsveld wordt aangehaald door Jarbandhan, is dat overuren juridisch afdwingbaar zijn.Volgens arbeidsjuristen hoeft een leerkracht niet te staken om overuren vergoed te krijgen; een rechtszaak tegen de staat als werkgever zou voldoende zijn. Terwijl de leerkracht lesgeeft, kan de zaak in de rechtszaal worden behandeld — een procedure die voor andere ambtenaren al jaren geldt.
Kledingstoelage: een vergoeding die niet meegroeit met de realiteitVoor leerkrachten die geen overuren maken, is het resultaat van de acties beperkt tot:
een kledingstoelage die pas in augustus 2026 wordt uitgekeerd een beperkte gezichtsvermogenstoelage die pas in januari 2027 ingaatMaar de kledingstoelage van SRD 5.000 per jaar wordt door velen als achterhaald beschouwd.Omgerekend naar de koers van 2 juni 2026 komt dit neer op:
USD 134 per jaarUSD 11,16 per maand ongeveer SRD 419 per maandIn een economie waarin veel duurzame producten inmiddels in vreemde valuta worden geprijsd, is dit bedrag nauwelijks toereikend.Volgens critici zouden onderwijsgevenden een realistische vergoeding minimaal SRD 12.000 per jaar moeten krijgen.
“Als resultaat van twee dagen actievoeren krijgen leerkrachten in feite een vergoeding die neerkomt op een USD 10-belkaart per maand,” zegt het vrij cynische DNA-lid Jarbandhan.
Hoe verhoudt Suriname zich tot andere sectoren en landen?De vraag die steeds luider klinkt:Krijgen andere doelgroepen binnen de overheid hogere kledingstoelages?En hoe verhouden de Surinaamse vergoedingen zich tot die in vergelijkbare landen?
Onderwijsgevenden verdienen een transparante vergelijking, omdat de huidige bedragen niet marktconform zijn.
Personeelswet: waarom geldt die niet volledig voor leerkrachten?Een ander punt van kritiek is de ongelijke toepassing van de Personeelswet.Artikel 60 biedt ambtenaren de mogelijkheid tot bevordering op basis van verschillende criteria, waaronder prestaties.Onderwijsgevenden vragen zich af waarom dit systeem niet volledig wordt toegepast in het onderwijs.
Een jaarlijks evaluatiemodel, gekoppeld aan doorgroeimogelijkheden, zou volgens deskundigen een duurzaam en motiverend systeem kunnen opleveren.
Tijd voor hervormingDe kern van de kritiek is duidelijk:Twee dagen actievoeren hebben nauwelijks geleid tot duurzame en structurele verbeteringen. De koopkracht van leerkrachten blijft achter, de werkdruk blijft hoog en de rechtspositie blijft ongelijk.
Onderwijsgevenden willen graag het ministerie oproepen om:
de arbeidsvoorwaarden opnieuw te evalueren lonen te herzien de Personeelswet volledig toe te passen structurele hervormingen door te voerenDe vraag die boven de sector blijft hangen:Hoe lang kan het onderwijs blijven draaien op een systeem dat steeds meer leerkrachten verliest en steeds minder perspectief biedt?
Dr. Ameerani JarbandhanDNA-lid
Redactie Chronos| chronostimes | Door: Redactie
