ANALYSE: UNITED REDACTIE | FOTO: Directeur Rakesh Gajadhar Sukul
Terwijl internationale media de trom slaan over een uitbraak van het hantavirus op een cruiseschip, blijft de Surinaamse directie Volksgezondheid opvallend kalm. Directeur Rakesh Gajadhar Sukul benadrukt dat het risico voor Suriname laag is, maar de stelligheid van de autoriteiten roept
bij velen een ongemakkelijke déjà vu op. Het zijn immers exact dezelfde instituten en functionarissen die tijdens de COVID-pandemie met grote zelfverzekerdheid het ‘Nieuwe Normaal’ propageerden en claimden dat de wereld nooit meer hetzelfde zou zijn. Deze historische context dwingt tot een kritische blik op de huidige berichtgeving: is er
sprake van terechte medische waakzaamheid, of zien we de contouren van een bekend script waarin angst wederom als sturingsmiddel dient?
De medische feiten over de recente incidenten op het schip MV Hondius, waarbij passagiers bezweken aan de zogenaamde ‘Andes-variant’, wijzen op een virus dat weliswaar dodelijk is – met een sterftekans
van 35 tot 40 procent – maar in de basis nauwelijks van mens op mens overdraagbaar is. Volgens Volksgezondheid en de Caribbean Public Health Agency (CARPHA) vormen Suriname en de regio een minimaal risico, simpelweg omdat de specifieke knaagdieren die als gastheer fungeren hier niet voorkomen. Toch werpt de analyse
van critici zoals Dr. Pierre Kory een ander licht op de zaak. Kory wijst op anomalieën die de wenkbrauwen doen fronsen, zoals het feit dat farmaceutische giganten als Moderna al geruime tijd werken aan vaccins voor een virus dat onder normale omstandigheden geen pandemisch potentieel heeft. Dit roept de vraag
op waarom er achter de schermen wordt geanticipeerd op scenario’s die volgens de officiële leer nagenoeg onmogelijk zijn.
De huidige strategie van het ministerie van Volksgezondheid legt de nadruk op preventie en hygiëne, waarbij direct wordt verwezen naar lokaal bekende gevaren zoals de Ziekte van Weil en dengue. Hoewel het dichten
van gaten in huizen en het voorkomen van afvalophoping rationele adviezen zijn, kan de kritische burger de echo van de jaren 2020-2022 niet negeren.
De herinnering aan draconische maatregelen die destijds als onvermijdelijk werden gepresenteerd, zorgt ervoor dat de huidige “oproep tot rust” door een deel van de samenleving met
scepsis wordt ontvangen.
Het wantrouwen wordt gevoed door het patroon waarin incidentele uitbraken in de media worden opgeblazen tot mondiale dreigingen, vaak precies op momenten dat de economische of politieke belangen bij verhoogde controle groot zijn.
In samenwerking met de Maritieme Autoriteit Suriname (MAS) wordt nu gewerkt aan verscherpte controles bij
de import en scheepvaart om ziekteverwekkers buiten de deur te houden. Hoewel dit als een constructieve beleidsdaad kan worden gezien, blijft de journalistieke plicht bestaan om te vragen waar de grens ligt tussen volksgezondheid en onnodige inbreuk op de burgerlijke vrijheden. De les van de afgelopen jaren is immers dat
“tijdelijke” maatregelen een hardnekkig karakter kunnen krijgen onder de vlag van een nationale noodtoestand. Voorlopig zijn er geen plannen voor beperkingen, maar de waakzaamheid van de burger is essentieel. In een tijd waarin het ‘Nieuwe Normaal’ nog vers in het geheugen ligt, is objectieve informatievoorziening het enige medicijn tegen de
herhaling van een eenzijdig narratief. De samenleving doet er goed aan de feiten te volgen, maar de motieven van de brengers van die feiten kritisch te blijven toetsen.
UNITEDNEWS
