Plantage Suzanna's Daal
een hypotheek af bij het negotiatiefonds van weduwe De Ruijter en Adriaan Floris Raap. Omdat hij deze hypotheek niet kon afbetalen kwam de plantage in handen van het fonds. Dit fonds kocht rond 1790 een aantal percelen aan de overzijde van de rivier die eigenlijk waren uitgegeven ten bate van
de voedselvoorziening van Paramaribo. De stad had in die tijd namelijk een ernstig tekort aan voedsel door de Engelse blokkade gedurende de Vierde Engels-Nederlandse Oorlog. Deze koffieplantage werd het Land van Suzanna’s Daal genoemd. Later werd dit een onderdeel van de buurplantage De Morgenstond en omgezet
naar een cacaoplantage. Na 1970 treedt er steeds meer verstedelijking op en wordt de plantage een wijk van Paramaribo.
In 1819 werd een deel van de plantage verkocht aan de weduwe Vereul en tien jaar later werd de hele plantage verkocht aan de firma John Cockerill & Thomas Keen. Zij
zetten de plantage om in een suikerplantage en investeren in moderne stoomgedreven apparatuur. De laatste was ook eigenaar van de buurplantage Clevia. Na het overlijden van beide eigenaren komt de plantage in bezit van Joshua Lyon.[2] Om de machines rendabel te laten werken kocht hij ook Clevia. Na de
De volgende eigenaar was de Landbouwonderneming Voorburg. Naast Voorburg en Suzanna’s Daal kochten zij ook Belwaarde. In 1929 was de plantage in bezit van de Balata Compagnie Suriname.[5] Aan het einde van de twintigste eeuw kwam de plantage, evenals
