Geerlings heeft volgens Simons geen functie, maar reist opnieuw mee op staatsbezoek
| surinamevandaag | Door: Redactie
Het is opnieuw raak. Glenn Geerlings, de echtgenoot van president Jennifer Simons, maakt wederom deel uit van een buitenlands staatsbezoek van Suriname. Dit keer reist hij mee naar Brazilië en de Dominicaanse Republiek. En dat terwijl Simons bij haar aantreden juist nadrukkelijk verklaarde dat haar echtgenoot tijdens haar presidentschap absoluut géén ceremoniële of bijzondere rol zou vervullen.
Precies daar begint het nu te wringen.
Want als Geerlings geen officiële functie heeft, waarom reist hij dan mee op staatsbezoeken? Waarom bevindt hij zich steeds opnieuw in omgevingen waar op hoog niveau overleg wordt gevoerd? En waarom wordt daar richting de samenleving nauwelijks openheid over gegeven?
Het gaat hier niet om een onschuldig detail of een privévakantie van een presidentspaar. Het gaat om staatsbezoeken die betaald worden met publieke middelen, waar diplomatieke en bestuurlijke belangen spelen en waar aanwezigheid automatisch een bepaalde status en invloed suggereert. In zulke situaties bestaat er geen “informele aanwezigheid”. Wie meereist met een presidentiële delegatie straalt betrokkenheid, invloed en toegang uit — zeker wanneer die persoon de levenspartner van het staatshoofd is.
En dit is inmiddels geen incident meer.
Glenn Geerlings, de echtgenoot van president Jennifer Geerlings-Simons, zal geen ceremoniële of bijzondere taak vervullen tijdens de ambtstermijn van zijn vrouw. Dat maakte het staatshoofd woensdagmiddag duidelijk tijdens haar eerste officiële persconferentie als president van de Republiek Suriname.Eerder ontstond al ophef nadat Geerlings betrokken bleek bij gesprekken namens Suriname met Guyana, terwijl officieel werd volgehouden dat hij geen functie bekleedt. Daarna dook hij ook op tijdens een bezoek aan Colombia. Nu is hij er opnieuw bij tijdens een belangrijke buitenlandse missie.
Daardoor ontstaat steeds sterker de indruk dat er een parallelle rol ontstaat waarvoor nooit publieke verantwoording is afgelegd. Want als iemand structureel aanwezig is bij internationale ontmoetingen, gesprekken en staatsbezoeken, dan mag de samenleving weten: in welke hoedanigheid gebeurt dat precies? Wie heeft hem mandaat gegeven? Wat is zijn taak? En wie controleert die rol?
Juist een president die transparantie en bestuurlijke vernieuwing predikte, zou hierover maximale openheid moeten geven. Want zodra privérelaties en staatsmacht door elkaar beginnen te lopen zonder duidelijke uitleg, ontstaat wantrouwen. En dat wantrouwen groeit alleen maar wanneer de communicatie telkens onvolledig blijkt te zijn.
De kernvraag blijft daarom simpel: als Glenn Geerlings écht geen rol heeft binnen het staatsbestuur, waarom is hij dan steeds opnieuw aanwezig waar de macht zich bevindt?
| surinamevandaag | Door: Redactie
