• dinsdag 19 May 2026
  • Het laatste nieuws uit Suriname

Onverwagt viert 145 jaar sinds bewoners plantage zelf kochten

| waterkant | Door: Redactie

Plantage Onverwagt heeft maandag haar 145-jarig bestaan herdacht. De viering stond in het teken van een bijzonder historisch moment: de aankoop van de plantage door de bewoners in 1881, kort na de afschaffing van de slavernij.

Volgens president Jennifer Simons is de geschiedenis van Onverwagt een krachtig voorbeeld van veerkracht en

vooruitdenken. Zij stelde dat de voorouders van de gemeenschap na lijden en tegenspoed niet kozen voor slachtofferschap, maar voor het opbouwen van een toekomst voor hun nazaten. Dat meldt de Communicatie Dienst Suriname.

Tijdens de herdenking riep Simons de gemeenschap van Para op om verhalen, muziek en herinneringen van ouderen actief

vast te leggen. Volgens haar dreigt veel geschiedenis verloren te gaan als mondelinge overlevering niet wordt bewaard voor volgende generaties.

De president wees ook op de komende introductie van een nationale Heritage Month in augustus. Die moet bijdragen aan meer bewustzijn rond cultureel erfgoed en vreedzaam samenleven.

Een belangrijk aandachtspunt tijdens de

viering was het behoud van collectief eigendom van plantages. Simons sprak haar zorg uit dat die collectiviteit verloren kan gaan en riep de gemeenschap, deskundigen en overheid op samen te zoeken naar juridische oplossingen om de collectieve rechten veilig te stellen.

Ook Clyde Vyent, waarnemend voorzitter van Plantage Onverwagt en Plantage

Mijnzorg, stond stil bij de betekenis van de aankoop van Onverwagt door de bewoners. “Onze voorouders hebben betaald zodat wij niet hoeven te bedelen om grond”, zei hij.

Volgens Vyent is Onverwagt uitgegroeid tot een levend symbool van waardigheid, verbondenheid en veerkracht. Tegelijk wees hij erop dat de gemeenschap nog altijd

te maken heeft met uitdagingen zoals werkloosheid, onderwijs en infrastructuur.

De herdenking bracht bewoners, nazaten en vertegenwoordigers van verschillende organisaties samen. Volgens Vyent blijft het doel om een gemeenschap achter te laten waarop kinderen en kleinkinderen met trots kunnen blijven wonen.

| waterkant | Door: Redactie