De Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank (IDB) heeft de aanbesteding van de Van ’t Hogerhuysstraat stopgezet vanwege ernstige integriteitskwesties. De openbare aanbesteding, gehouden door het ministerie van Openbare Werken (OW), bleek te zijn overschaduwd door een groot datalek.

OW probeert de schokken te dempen

Een persbericht van het ministerie probeert de schokken te dempen: “Het is voor de interne organisatie en vanuit de inschrijvers wel duidelijk om confidentieel om te gaan met informatie omtrent de evaluatie van inschrijvingen, doch kan worden aangenomen dat delen uit voormelde groepen zich niet altijd bewust zijn hiervan.”

Het ministerie moet een klacht indienen bij het Openbaar Ministerie. Dit is noodzakelijk

om aan te tonen, dat het ministerie zelf niet medepleger is van de manipulatie die plaatsvond bij de inschrijving.

Het IDB kan ook meewerken met het ministerie om de betrokken manipulators te identificeren en vervolgen.

Dit incident markeert niet de eerste keer dat een dergelijke corruptiepoging is ontdekt bij projecten gefinancierd door internationale financiële instellingen. Eerder was de inschrijving voor een IsDB-project ten behoeve van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo al stopgezet op vergelijkbare gronden.

Evenzo werd een project van de EU voor het asfalteren van de weg naar Albina geannuleerd na het ontdekken van interne corruptie.

Hierbij werd een buitenlandse betrokkene uit het land

gezet.Integriteitskwesties blijven een hardnekkig probleem bij aanbestedingen in Suriname. Het ministerie moet nu niet alleen de schuldigen identificeren, maar ook drastische stappen ondernemen om toekomstige schendingen te voorkomen.

Het schoonmaken van het imago van Openbare Qerken en het herstellen van het vertrouwen zijn nu de grootste uitdagingen.

De Surinaamse politiek is een schouwspel waarvan de acteurs over het algemeen de minst deugdzame burgers van het land zijn. Het minst deugdzaam en dus waardeloos, omdat een droom voor Suriname ontbreekt. Ook bij de nieuwe betreders van de politieke arena ontbreekt de droom, eigenlijk het meest, zoals bij 597 Netwerken. 

Twee van de minst visieloze politici die al jarenlang in de politiek van Suriname meedraaien met zware verantwoordelijkheden waarvoor ze totaal niet voorbestemd en berekend zijn, zijn de huidige voorzitters van de ABOP en de PL. Deze twee heren doen er alles aan om alle moraal, ethiek en fatsoen die

er nog zou zijn in de Surinaamse politiek en in hun buurt, kapot te slaan. Het zijn politici met elk 2 linkerhanden. Deze twee politieke partijvoorzitters zijn geen voorbeelden die je met trots zou kunnen presenteren aan een internationaal publiek of ergens op een universiteit. Integendeel, je moet ze ergens ver wegzetten zodat ze niet zichtbaar of hoorbaar zijn voor internationaal publiek. Want het schijnt dat het hun levensdoel is om Suriname te schande te zetten met gedrag dat de goedkeuring van de nette Surinaamse burger niet kan wegdragen. Elk van deze twee politici op zich is een ramp voor de jeugd van Suriname en als ze een pact sluiten is die regering gedoemd te mislukken. Dat hebben we dus in deze regeerperiode meegemaakt. 

Het pact van de PL en de ABOP heeft geen ideologie en geen droom voor Suriname. Het is een pact dat als doel heeft Suriname leeg te zuigen en kruimels af te staan aan aanhangsels in de periferie. Wanneer zo een pact wordt gesloten, dan mag de jeugd een aantal jaren achteruitgang van Suriname bijschrijven. Wanneer zo een immoreel huwelijk, dat eerder neerkomt op politieke prostitutie, om de woorden van de geestelijke en voormalige DOE-voorzitter te gebruiken, strandt, dan moeten de burgers van Suriname een kruis slaan. Het is een stuk zegen van God en dan zijn dus gebeden van het collectief gehoord. Maar op zich zijn deze politici dus een ramp. 

Het kapot gaan van een duivels huwelijk betekent nog niet dat geen andere partner- schappen kunnen worden gesloten die als een blok gaan hangen aan de nek van Moeder Suriname. De collectieve Surinaamse cultuur, geschiedenis en overtuiging, is echter niet zuinig geweest in het baren van politieke misbaksels. 

Het is te betreuren dat de Surinaamse politiek lijdt aan zware armoede. Maar het is geen verrassing of vreemd. We zien op dit moment een heel zware periode voor de kiezers van Suriname op weg naar mei 2025. Het is een koek van eigen deeg. 

We hebben een polarisatie tussen links en rechts. Het midden is verwaarloosbaar door grappenmakers die zich aandienen als alternatief. We zien dat personen die een hekel hebben aan politiek en bestuur, zich opwerpen als alternatief voor bestuur en politiek. De kleine groep kritische kiezers die wil kiezen voor politieke leiders met karakter, zal al gauw braak terrein zien. Het heeft dus alles bij elkaar genomen zwaar geschort aan de Surinaamse opvoeding. Er worden niet massaal burgers opgevoed die het land nuttig kunnen zijn. Zelfs de grootste haters van Nederland, bijvoorbeeld de politici uit de NDP, parkeren hun kinderen in Nederland. Dat betekent dus dat ze geen vertrouwen hebben in hun eigen kunnen als bestuurder en als politicus. Ze weten dus op voorhand dat ze er niets van zullen kunnen bakken, ze weten dat ze er een puinhoop van zullen maken. 

We zien foto’s opduiken van mensen die Nederland de hele tijd uitschelden, maar op vakantie zijn in Holland. Daarvoor hebben ze eerst het gehate land gebedeld om een visum. En zaten ze keurig in de wachtkamer met hun mond keurig op slot. Wat we dus eigenlijk zien zijn karakterloze figuren in de politiek, maar ook op straat in zijn algemeenheid. Misbaksels zijn het gemiddelde wat er wordt gegenereerd in het land. 

We zien ook dat het Surinaamse karakter zodanig ingesteld is, dat ze zich geen voorstelling meer kan maken van grote zaken in Suriname. Zo zou de huidige generatie zich geen voorstelling kunnen maken van een stuwdam die in de jaren ’60 is opgezet. We hebben die mentaliteit aan het werk gezien in de media en ook op de social media toen een ondernemer met een track record het idee opperde dat hij bereid was te investeren in een internationale luchthaven ergens in het stedelijk gebied. Toen de man de International Mall of Suriname bouwde werd het gal door een collectief van doemdenkers op hem gespuugd. Dezelfde mensen rennen nu naar de plek om foto’s te maken en het op social media te posten. 

De huidige generatie, waaronder de bejaarde, de uitgebluste en de zogenaamd jonge politici kunnen zich niets groots en goed voorstellen voor Suriname. Ze zijn gewend aan afbraak en afval. Dat komt door politici als de twee partijvoorzitters die uit elkaar zijn gegaan. Het is in principe een grote verspilling om een ruimte te besteden aan karakterloze politici. Liever zou men dat besteden aan ondernemers die door eerlijk werk iets moois hebben opgezet of burgers die prachtig sociaal werk doen bijvoorbeeld in de buurt en in de sport of met jongeren. 

Hier zijn wij van oordeel dat Suriname minder aandacht moet besteden aan waardeloze figuren en dat in mei 2025 geen politieke ondersteuning moet worden gegeven aan karakterloze of visieloze politici. Als die er niet zijn, dan zijn ze er gewoon niet en dan valt er niet veel te kleuren. Dan nog moet de kiezer naar de stembus gaan en een statement maken…en dat kan wel degelijk. Het zou zelfs het wereldnieuws kunnen halen.     

In Japan heeft de politie een onwaarschijnlijke bende van drie oudere mannen gearresteerd, bekend als “G3S”, met een gezamenlijke leeftijd van 227 jaar. Hideo Umino (88), Hidemi Matsuda (70) en Kenichi Watanabe (69) ontmoetten elkaar achter de tralies en besloten na hun vrijlating misdaden efficiënter samen te plegen.

De groep wordt beschuldigd van inbraken in twee huizen in Sapporo en wordt verdacht van tien andere inbraken. In mei braken ze in een leeg huis in en stalen 200 yen en drie flessen whisky. De maand erna beroofden ze een ander huis en stalen sieraden ter waarde van een miljoen yen ($6.400).

De

politie begon hun onderzoek na meldingen van gestolen goederen. Bewakingsbeelden en sporen leidden hen naar het trio. Umino pleegde de inbraken, Matsuda bestuurde de vluchtauto en Watanabe verkocht de gestolen goederen. Tijdens hun arrestatie moesten de oudere mannen fysiek worden ondersteund door politieagenten. Ze verklaarden dat ze de misdaden pleegden om in hun levensonderhoud te voorzien.

Deze zaak illustreert de groeiende trend van criminaliteit onder ouderen in Japan, nu de samenleving snel vergrijst.

Curaçao heeft officieel zijn toetreding tot het Caribische samenwerkingsverband CARICOM aangekondigd door een geassocieerd lidmaatschap aan te gaan.

De ceremonie vond plaats bij de opening van een top in Grenada, waar de leiders van CARICOM aanwezig waren. Tijdens deze top werden onder andere de toenemende gevolgen van klimaatverandering besproken.

De toetreding van Curaçao wordt beschouwd als een belangrijke stap in de versterking van regionale samenwerking en integratie. Dit nieuwe lidmaatschap biedt Curaçao de mogelijkheid om te profiteren van de economische en sociale programma’s die door CARICOM worden aangeboden. Bovendien kan het eiland een actieve rol spelen in gezamenlijke inspanningen om uitdagingen zoals

klimaatverandering en economische ontwikkeling aan te pakken.

“Onze toetreding tot CARICOM als geassocieerd lid zal ons in staat stellen nauwer samen te werken met onze Caribische buren.

Dit zal helpen om gezamenlijke doelen te bereiken en de welvaart en het welzijn van onze bevolking te bevorderen,” aldus Premier Gilmar Pisas.

De ceremonie werd bijgewoond door prominente leiders uit de regio, die allen hun steun betuigden aan Curaçao en hun enthousiasme uitten over de versterking van de Caribische samenwerking. De top in Grenada zal de komende dagen voortduren.

CARICOM telt vijftien landen als volwaardige leden, waaronder Suriname, Jamaica, Haïti en Guyana. Met de toetreding van

Curaçao groeit het aantal geassocieerde leden tot zes. Volgens de organisatie worden alle CARICOM-landen geclassificeerd als ontwikkelingslanden.

“Ze zijn allemaal relatief klein in termen van bevolking en omvang en divers in termen van geografie en bevolking, cultuur en niveaus van economische en sociale ontwikkeling,” aldus de website van het Caribische samenwerkingsverband.

UNITEDNEWS

 

Foto: Wetenschappers aan het luisteren in het Amazonewoud | Bron: Mo.be

Wetenschappers leggen hun oor te luisteren in het Amazonewoud. Met bioakoestische metingen willen ze het woud redden en inheemse gemeenschappen hoop geven.

‘Dit veelbelovende initiatief laat ons toe om onze kennis van de biodiversiteit in bossen te vergroten.’

Riuler Acosta (29), Lidiane Gomes (36) en Camila Vieira (32) zijn gespecialiseerd in bioakoestiek, de wetenschap die dierengeluiden onderzoekt. Op 8 december 2023 komen ze samen in hun kantoor in het centrum van Manaus, een stad in het midden van het Amazonewoud in Noord-Brazilië. Op het scherm voor hen bestuderen ze een spectrogram, een

grafiek die geluid vertaalt naar beeld.

Meer kennis over biodiversiteit dankzij AI

Het spectrogram geeft een fragment weer van de soundscape die de wetenschappers met ultragevoelige geluidssensoren hebben gemaakt in het Amazonewoud. Onze oren kunnen alleen geluiden opvangen tussen 0 en 20 decibel, maar zo’n klanklandschap bevat ook ultrageluiden (luider dan 20 decibel) en infrageluiden (stiller dan 20 decibel). Wanneer Gomes het geluid vertraagt, weerklinkt als bij wonder plots de kreet van een vleermuis, onhoorbaar voor het menselijke oor omdat hij te hoog is. ‘Wij maken het onzichtbare zichtbaar’, zegt hij.

‘Wij maken het onzichtbare zichtbaar.’

De drie wetenschappers werken voor Project Providence. Het

initiatief werd gelanceerd in 2017 en heeft als doel om de geluiden van het Amazonewoud in real time te registreren in de negen landen die het doorkruist. Tegen 2025 hopen ze de impact van de klimaatverandering en menselijke activiteiten op het Amazone-bioom in kaart te hebben gebracht.

Het project is het resultaat van een samenwerking tussen het Laboratory for Bioacoustic Applications (LAB) van de Spaanse Polytechnische Universiteit van Catalonië en het Braziliaanse Mamirauá Institute. ‘Deze internationale samenwerking vormt een ongelooflijke kans om al onze vaardigheden te bundelen voor het behoud van het Amazonewoud’, zegt Emiliano Ramalho, directeur van het Mamirauá Institute.

Wetenschappers van Project Providence streven ernaar om zo veel mogelijk dierengeluiden op te nemen in een databank. Aan de hand daarvan willen ze de met AI uitgeruste geluidssensoren, die momenteel worden geplaatst, trainen om diersoorten te identificeren in hun natuurlijke omgeving, te midden van het onophoudelijke kabaal van het woud.

Acosta, de jongste van het trio, is gespecialiseerd in insecten. In het universiteitswoud van de UFAM (Federal University of Amazonia), een beschermd gebied van 6,7 miljoen vierkante meter in het centrum van Manaus, verzamelde hij opnames van verschillende soorten cicaden. Die is hij nu aan het indexeren.

Insecten spelen een cruciale rol bij het in kaart brengen van een ecosysteem en hoe het zich in stand houdt. ‘Ze vormen de meest diverse en grootste groep organismen. Daarnaast zijn ze verantwoordelijk voor de meeste voedingsstoffencycli in de bodem, het transport van zaden en de bestuiving’, legt Acosta uit. ‘Hun afwezigheid kan wijzen op een slechte staat van de omgeving en het gevolg zijn van chemische stoffen, vee dat hen vertrappelt, branden of kunstlicht dat hun nachtelijke activiteiten verstoort.’

De bioakoestici maken ook opnames in CIGS Zoo, de dierentuin van Manaus. Dit doen ze voor de verscheidenheid van hun databank, zo bevat die ook grotere dieren. In deze militaire dierentuin worden verschillende inheemse Amazonedieren beschermd, vaak nadat ze zijn gered uit de handen van smokkelaars. In december plaatste het team geluidssensoren in het verblijf van een jaguar, een adelaar en een panter.

De big brother van het Amazonewoud

Bioakoestici gebruiken geluid als hulpmiddel om de algemene gezondheidstoestand van de planeet te bepalen. Hoe de discipline ontstond is verrassend. Bernie Krause uit de Amerikaanse grootstad Detroit wordt vaak beschouwd als de grondlegger van de bioakoestiek. In de jaren 1960 was hij een ster onder de geluidstechnici en werkte hij voor The Doors, Peter Gabriel en Brian Eno. Tijdens de opnames van een album werd hij in een Californisch bos getroffen door de schoonheid van wat hij hoorde. Sindsdien archiveerde Krause de geluiden van 15.000 diersoorten, van de ijzige vlaktes van Alaska tot de diepten van de oceaan. Zijn 5000 uur aan opnames helpen ons nu om het gedrag van dieren te begrijpen.

De afgelopen jaren deden bioakoestische wetenschappers een reeks ontdekkingen: in en rond Barcelona vervangt één vleermuissoort geleidelijk aan alle andere. Geluidsoverlast dwingt bepaalde vogelsoorten in Canada ertoe steeds harder te zingen om vrouwtjes aan te trekken, waardoor hun gewicht afneemt. In Noorwegen wordt de snelheid waarmee gletsjers smelten gemonitord door middel van geluid.

‘Bioakoestiek is de studie van de geluiden van het leven’, vat Michel André (60) samen. Hij is een van de wetenschappers achter Project Providence. André luistert intussen al een dertigtal jaar naar de geluidstrillingen op onze planeet. Hij is nu directeur van het Laboratory for Bioacoustic Applications (LAB) van de Polytechnische Universiteit van Catalonië.

André en zijn team hebben belangrijke ontdekkingen gedaan door de geluiden van levende organismen te bestuderen. Ze waren de eersten die het akoestische trauma aankaartten dat menselijke activiteit veroorzaakt bij dolfijnen.

‘Daardoor verliezen ze hun vermogen om zich te oriënteren, en kunnen ze niet op zoek naar voedsel’, legt hij uit. Zijn team slaagde erin om aan te tonen dat ook bepaalde water- en landplanten geluid waarnemen en een trauma kunnen oplopen door blootstelling aan door de mens veroorzaakte geluiden. Dat trauma sluit hun voortbestaan uit.

Met Project Providence willen de wetenschappers het grootste bioakoestische Amazone-onderzoek ooit realiseren. Hun doel is om er een big brother van biodiversiteit te creëren. ‘Dankzij deze intelligente oren kunnen we het leven in dit woud begrijpen en oplossingen vinden om het evenwicht te herstellen dat we hebben verloren’, legt André uit aan de voet van een boom.

Zuzana Burivalova is een vooraanstaande figuur in de wereld van de bioakoestiek en hoogleraar aan de Universiteit van Wisconsin-Madison. Ze specialiseert zich in tropische bossen en richtte het Sound Forest Lab op. Dat brengt de biodiversiteit en doeltreffendheid van natuurbehoudstechnieken in bossen in kaart aan de hand van geluidsopnames. ‘Dit veelbelovende initiatief laat ons toe om onze kennis van de biodiversiteit in bossen te vergroten’, zegt Burivalova. Ze voegt daaraan toe dat ‘de hoeveelheid onontgonnen kennis over biodiversiteit nog altijd enorm is’.

In een fundamentele fase van het project worden geluidssensoren in het Amazonewoud geplaatst. Hoewel ze dankzij zonnepanelen zelfvoorzienend zijn, kan hun installatie in bomen van vijftien meter hoog een complexe klus zijn. Een team bergbeklimmers voert die momenteel uit in verschillende delen van het Braziliaanse Amazonewoud. ‘Het doel is om zowel gebieden vast te leggen die beïnvloed worden door menselijke activiteit als plekken die geïsoleerd zijn’, legt André uit. ‘Zo kunnen we data vergelijken.’

Hoop voor inheemse gemeenschappen

Het Project Providence-experiment werd uitgevoerd op 500 kilometer van Manaus, in het Mamirauá-reservaat. Deze groene biosfeer strekt zich uit over ongeveer drie miljoen hectare en is de thuisbasis van zo’n 10.000 mensen die behoren tot verschillende inheemse gemeenschappen, verspreid over 200 dorpen. De bioakoestische technologie geeft de gemeenschappen een gevoel van hoop.

In 1996 werd het Mamirauá-reservaat als eerste in zijn soort erkend als Sustainable Development Reserve. Sindsdien mogen de inheemse gemeenschappen, die hun brood verdienen met vissen en landbouw, er blijven wonen op voorwaarde dat het land wordt beschermd. Ze mogen een welbepaalde hoeveelheid vis vangen in afgebakende zones, tijdens een begrensd seizoen. De opbrengst van de visvangst wordt gelijk verdeeld onder de inwoners, waardoor hun voortbestaan is verzekerd.

‘In 2021 arresteerde de politie stropers die 780 kilo vis van ons stalen.’

Sinds Mamirauá een reservaat werd, werken de verschillende gemeenschappen samen om het gebied beurtelings te bewaken. Uitgerust met fakkels trekken ze er ‘s nachts opuit in rabetinha, kleine motorboten, op zoek naar stropers. Tijdens de ambtstermijn van voormalige president Jair Bolsonaro (2019-2023) bleven illegale activiteiten vrijwel straffeloos en vermenigvuldigde het aantal incidenten zich.

‘Ze komen in groepen van vijftig aan en met twintig boten, en kunnen zo tot honderd kilo vis inhalen per boot’, zegt Paulo Cavalcante (40), die de negen gemeenschappen in de Mamirauá-sector van het reservaat coördineert.

‘In 2021 arresteerde de politie stropers die 780 kilo vis van ons stalen’, zegt hij. Op zijn telefoon zoekt hij naar afbeeldingen van de inbreuken die tot nu toe werden vastgesteld. ‘Ze komen ‘s nachts, dus het is niet makkelijk om ze op te sporen. Het gebeurt helaas vrij vaak, ondanks de beschermde status van het reservaat.’

‘Als ze onze boot horen aankomen, verstoppen ze zich in het woud’, legt Tomé (54) uit terwijl hij de nachtpatrouille aanstuurt. Hij is in het gezelschap van drie jongeren die twee weken lang zullen proeven van het vrijwilligerswerk. ‘Voor Mamirauá een reservaat werd, was plunderen de orde van de dag’, vervolgt Tomé.

De gigantische arapaima, bij de lokale bevolking bekend als de pirarucu, was zo goed als uitgestorven. De vis wordt ‘de koe van de Amazone’ genoemd omwille van zijn zachte vlees en grote formaat: hij kan drie meter lang worden en 200 kilo wegen. Gelukkig werd het dier gered dankzij inspanningen van de inheemse bevolking.

Project Providence ontwikkelde onderwatersensoren om bedreigingen voor de vissoort te monitoren en in te grijpen indien nodig. Volgens Paulo Cavalcante is het initiatief van buitenaf een bron van hoop: ‘We denken dat het team bioakoestici ons kan helpen om dit gebied beter te beschermen.’ Cavalcante werkte mee aan de installatie van de eerste akoestische apparatuur in het reservaat.

Die werd deels uitgevoerd door de 42-jarige Izael Da Silva Mendoza, die opgroeide in het Amazonewoud en Mamiraua’s geheimen op zijn duimpje kent. Izael hielp de wetenschappers om de beste locaties te kiezen voor de sensoren. ‘De voltooiing van dit project, dat ook indringers kan detecteren, verzekert het voortbestaan van meerdere generaties van onze gemeenschap’, zegt hij.

De Curupira, de beschermgeest van het woud

Lara, 5 jaar oud, strijkt het werkje van haar zus. Die heeft een tekening gemaakt van de Curupira. Volgens de legende is het bovennatuurlijke wezen de bewaker van het woud. Zijn missie is om de bossen te beschermen tegen de destructieve mens. De Curupira ontziet jager-verzamelaars, maar plezierjagers krijgen het hard te verduren: hij vernielt hun vallen en verwart ze zodat ze verdwalen. ‘Mijn ouders zeggen dat hij stoute kindjes opeet’, zegt Lara, het levende bewijs van hoezeer de legende leeft.

Net als de Curupira kunnen bioakoestische technieken een alziend oog zijn in het Amazonewoud. Terwijl het beleid van zijn voorganger gepaard ging met recordhoge ontbossingscijfers in het Amazonewoud, volgt de regering van Lula Da Silva de ontwikkeling van de technieken met grote belangstelling.

‘Het idee is om kunstmatige intelligentie ook buiten Project Providence te trainen om bedreigingen voor het Amazonewoud te detecteren, zoals het geluid van zagen of motorboten in een gebied dat de overheid wil beschermen’, legt André uit. Daardoor zouden autoriteiten in real time kunnen reageren in hun strijd tegen milieumisdadigers. ‘In een inheems dorp komen er een controlecentrum en duizenden akoestische knooppunten die ons in staat stellen om grote delen van het Amazonewoud in de gaten te houden’, vervolgt de wetenschapper.

Zuzana Burivalova plaatst een kanttekening bij het realtime detecteren van inbreuken. ‘Dat laat gemeenschappen misschien wel toe om bijvoorbeeld te achterhalen op welk moment van de dag en in welke regio mensen bomen kappen, maar om ze dan ook in real time te stoppen, moet hun exacte locatie bekend zijn. Het Amazonewoud is uitgestrekt en een satellietverbinding realiseren is complex.’ Ze voegt daaraan toe dat het ook een ethisch probleem met zich meebrengt: ‘Willen we wel dat het hele regenwoud onder toezicht staat?’

Sommigen zien de bioakoestische bewaking van New York als een zorgwekkend precedent. Daar worden meer dan 25.000 microfoons ingezet om geweerschoten te detecteren. De ShotSpotter Gunfire Sensors zijn bedoeld om de autoriteiten te helpen om een oogje in het zeil te houden, maar ze blijven controversieel. Volgens sommigen zijn ze niet meer dan een radertje in het algemene surveillancenetwerk van de stad. Het is afwachten of de Braziliaanse regering het budget zal vrijmaken voor een soortgelijke monitoring en of die in dat geval vruchten zal afwerpen.

KLIMAAT

Foto: Jennifer Geerlings-Simons, Voorzitter van de Nationale Democratische Partij (NDP).

Jennifer Geerlings-Simons, recentelijk gekozen als partijvoorzitter van de Nationale Democratische Partij (NDP), is goed op dreef om kennismakingsbezoeken te brengen aan de verschillende afdelingen van de partij.

Tijdens verschillende wijkvergaderingen richt ze zich met duidelijke boodschappen tot de partijleden, waarbij ze benadrukt dat er geen wonderen verwacht moeten worden indien de NDP weer aan de macht komt. Ze maakt ook duidelijk dat de verantwoordelijkheid voor de groei van het land niet alleen bij de regering ligt. “U gaat hard werken,” zo luidt haar kernboodschap aan de achterban.

Op de bijeenkomsten legt Geerlings-Simons de

nadruk op actieve betrokkenheid van de leden. “Als je denkt dat je in jouw hangmat gaat slapen, stem niet op ons,” waarschuwde ze scherp. Hiermee benadrukt ze dat passiviteit geen optie is binnen de partij.

De nieuwe NDP-voorzitter erkent dat eerdere regeringen tekortgeschoten zijn op het gebied van transparantie en corruptie. Geerlings-Simons is vastbesloten om een nieuw pad in te slaan en deze problemen aan te pakken. “Wie steelt, ik ga mijn hand niet boven jouw hoofd houden,” zei ze resoluut, wat haar intentie onderstreept om streng op te treden tegen misstanden binnen de partij.

Een ander belangrijk punt dat Geerlings-Simons aansneed,

is de noodzaak van eenvoud in het bestuur. Ze uitte haar kritiek op de huidige regering door te verwijzen naar de vele volgauto’s die de vicepresident en de president in hun colonnes hebben. Volgens Geerlings-Simons zal de NDP, als zij weer aan de macht komt, deze overbodige luxe terugdraaien en eenvoudiger regeren.

Met haar duidelijke en scherpe uitspraken wil Geerlings-Simons de koers van de NDP opnieuw uitzetten, gericht op transparantie, eenvoud en actieve participatie van de partijleden. Haar aanpak is bedoeld om het vertrouwen van de kiezers te herstellen en de partij te hervormen voor een betere toekomst.

UNITEDNEWS

 

Een sjiitische prediker, die 20 jaar geleden uit Koeweit naar het Verenigd Koninkrijk vluchtte, wil een onbewoond Schots eiland kopen om daar een eigen islamitisch staatje op te richten. Voor deze ’ongekende kans’ zou hij al drie miljoen pond hebben opgehaald. Dat schrijft de Daily Mail.

Deze sjeik Yasser al-Habib wil het onbewoonde Schotse eiland Torsa kopen.

Dat kleine eilandje is slechts 1,6 kilometer lang en er staat maar een boerderij op. Het is alleen maar per boot te bereiken.

Vervolgens wil hij daar een eigen gemeenschap opzetten volgens islamitische regels en wil hij – na goedkeuring van de overheid

– dat moslims van ’over de hele wereld erheen kunnen emigreren’.

Hij ziet eigen scholen, ziekenhuizen en sharia-rechtbanken voor zich. Al-Habib wordt gezien als haatprediker die zijn pijlen richt op soennieten, maar ook op Joden en andere niet-moslims. Met name via zijn eigen tv-kanaal weet hij zijn boodschap bij zijn vele volgers te krijgen.

De oppositie was torenhoog favoriet in de peilingen, maar de zittende president Nicolas Maduro is door de kiesraad in Venezuela aangewezen als winnaar van de verkiezingen. De oppositie beschuldigt Maduro van fraude en zegt dat Edmundo González de overduidelijke winnaar is.

Zo’n 80 procent van de stemmen was maandag geteld. Zijn belangrijkste tegenstander Edmundo González kreeg volgens de electorale autoriteit 44,2 procent van de stemmen.

Voorafgaand aan de verkiezingen bestond grote angst dat er gefraudeerd zou worden bij het tellen van de stemmen. Verschillende exitpolls wezen er juist nog op dat de oppositie zou gaan winnen.

De voorzitter van de kiescommissie

staat daarnaast bekend als bondgenoot van Maduro. Zijn neutraliteit is in aanloop naar de verkiezingen ernstig in twijfel getrokken.

De Venezolaanse oppositieleidster María Corina Machado heeft gezegd dat de oppositie 70 procent van de stemmen heeft gekregen in de presidentsverkiezingen. “We willen de wereld vertellen dat Venezuela een nieuwe gekozen president heeft en dat is Edmundo González Urrutia”, aldus Machado:

Slecht nieuws voor de surfer wiens been werd afgebeten door een witte haai: zijn been kon er ondanks een spectaculaire reddingsoperatie niet meer worden aangezet.

De 23-jarige Kai McKenzie werd afgelopen week in het water bij North Shore Beach, in het Australische Port Macquarie, door een haai aangevallen.

“De grootste haai die ik ooit heb gezien, ik was doodsbang”, schrijft hij op Instagram:

Kai ging met spoed naar het 200 kilometer verderop gelegen hospitaal.

Hij overleefde de trip, omdat een getuige, een politieagent die zijn hond uitliet, zijn been goed had afgekneld met de hondenriem. Een uur nadat de surfer was

afgevoerd, ontdekten ze op het strand het aangespoelde afgebeten been. Ook die is, op ijs, bij het ziekenhuis afgeleverd.

Even was er hoop dat het allemaal nog goed zou komen, maar het bleek vergeefse hoop.

Een orkaan trof de oostkust van Florida, liet 10 Spaanse schatschepen zinken en doodde bijna 1.000 mensen op 31 juli 1715. Al het goud en zilver dat zich op dat moment aan boord bevond, zou pas 250 jaar later worden teruggevonden.

Vanaf 1701 stuurde Spanje vloten naar het westelijk halfrond om natuurlijke hulpbronnen, waaronder goud en zilver, terug te halen. Deze schepen waren zwaar versterkt tegen piraten, maar er was weinig dat kon worden gedaan om ze te beschermen tegen slecht weer.

Op 24 juli vertrokken 10 Spaanse schepen en één Frans schip uit Havana, Cuba, op weg naar Europa,

met tonnen aan gouden en zilveren munten, ter waarde van ongeveer 14 miljoen pesos.

De Spaanse schepen bleven heel dicht bij de kust van Florida. Een week later, toen de schepen tussen Cape Canaveral en Fort Pierce, in het huidige Florida, waren, nam de wind dramatisch toe. De orkaan rukte snel op en de schepen vergingen een voor een.