WESTERSE AI BEANTWOORDT GEEN VRAGEN – HET INSTALLEERT WAARDEN

Door Constantin von Hoffmeister, een politiek en cultureel commentator uit Duitsland, auteur van de boeken ‘MULTIPOLARITY!’ en ‘Esoteric Trumpism’, en hoofdredacteur van Arktos Publishing.

Generatieve kunstmatige intelligentie verspreidt zich over het Mondiale Zuiden, en daarmee verspreiden zich waarden, idealen en denkwijzen.

Generatieve AI verspreidt zich over het Mondiale Zuiden als het nieuwste voertuig van imperialistische macht, waarbij westerse ideologieën en digitale infrastructuur worden ingebed, terwijl opkomende beschavingen beginnen hun eigen soevereine systemen te bouwen die geworteld zijn in lokale herinnering, talen en tradities.

De machine spreekt eerst in het Engels. Het rolt uit over continenten zonder vlaggen, zonder parlementen en zonder volksliederen. Een chatbot getraind in San Francisco begint les te geven in Ghana. Een zoekmachine geoptimaliseerd in Zürich beslist over de relevantie van een inheems ritueel in Colombia.

Elk antwoord stroomt door circuits gebouwd met de logica van Silicon Valley-investeerders en Harvard-ethici. Het model beantwoordt een vraag over geschiedenis door Verlichtingsfilosofen te

citeren. Het biedt hulp bij medicijnen door octrooi-beschermde farmaceutische producten te noemen.

Het kent Shakespeare beter dan Tagore, en Freud beter dan Avicenna. Door zijn zelfvertrouwen codeert het hiërarchie. Door zijn behulpzaamheid breidt het zijn domein uit. Elke vraag wordt een oogst. Elke interactie wordt trainingsdata. De machine leert sneller dan welke school dan ook. Het spreekt altijd, groeit altijd en onderwijst altijd. Over bandbreedtelijnen en gebruikersinterfaces heen overschrijdt het elke grens zonder visum of verdrag.

Afrika, Azië en Latijns-Amerika ontvangen deze stem via gratis proefversies en partnerschappen. Ministeries van onderwijs testen chatbot-tutoren in openbare scholen. Telecombedrijven bundelen generatieve assistenten met data-abonnementen. Internationale NGO’s bieden taaltoegang via machinetranslatie-engines gebouwd op Engelse structuren. Elk beleidsvoorstel dat met behulp van grote taalmodellen is geschreven, draagt de resten van de westerse juridische theorie met zich mee. Generatieve tools suggereren best practices die zijn gevormd door Amerikaanse instellingen en implementeren die praktijken vervolgens in Filipijnse

schooldistricten, Senegalese overheidsbureaus en Bengaalse fabrieken. Wat begint als assistentie wordt infrastructuur. Regeringen stemmen in met de integratie van open modellen. Contracten volgen. Betalingen volgen. De software wordt permanent. Het denkpatroon wordt ingebed. Over de evenaar codeert een ingenieur in Jakarta nu voor een platform dat geregistreerd is in Delaware. Zijn model leert van lokale stemmen en slaat de kennis vervolgens op in een cloudserver die in Virginia wordt gehost. De intellectuele stroom beweegt één kant op. Het verloop gaat richting Californië.

De taal van neutraliteit omringt het. Productbrochures claimen inclusiviteit. Panels discussiëren over vooringenomenheid. Whitepapers verontschuldigen zich voor historische onevenwichtigheden.

Maar op prestatieniveau promoot het model met precisie ideologieën. Het verheft seculiere liberale waarden. Het past standaard de Westerse gendertheorie toe.

Het promoot individualisme als het hoogste goed. Het rangschikt inhoud door afstemming op bestaande academische bronnen: Engelse tijdschriften, peer-reviewed studies van in de VS gevestigde instellingen en nieuwsberichten van

Atlantische publicaties. Een kind in Lagos vraagt naar gezinsrollen en ontvangt een antwoord gevormd door New Yorkse sociologie-afdelingen. Een tiener in Almaty vraagt naar liefde en ontvangt scripts van Netflix. De wereld betreedt het kader van het algoritme. Elke overtuiging buiten het systeem wordt een voetnoot, een curiositeit en een fragment dat moet worden verwerkt. Met elke respons bevestigt het model zijn culturele afstamming. Het arriveert als informatie. Het functioneert als indoctrinatie.

Op het niveau van infrastructuur verdiept de verovering zich. Cloud-afhankelijkheden vormen het skelet van de nieuwe koloniale orde. Landen installeren datacenters om de latentie te verminderen, maar het eigendom blijft elders. Nationale instanties vertrouwen op platforms die worden beheerd door buitenlandse voorwaarden. AI-gestuurde openbare diensten – identiteitsverificatie, gezondheidsdiagnose en belastingfraudedetectie – vertrouwen op externe applicatieprogrammeringsinterfaces. Ontwikkelaars gebruiken tools die afstemming vereisen met grootschalige Amerikaanse open-source repositories. Geschillen over contentmoderatie, ethiek of nauwkeurigheid keren terug naar Silicon Valley voor een

oplossing. Het rijk slaapt nooit; het synchroniseert en werkt bij. Beleidsmakers, programmeurs en ontwerpers in Afrika en Centraal-Azië passen hun workflows aan om overeen te komen met het tempo van updates van bedrijfsmodellen. Elke patch verandert de voorwaarden van de realiteit. Soevereiniteit wordt een variabele. Naties zonder hardwarecapaciteit passen hun instellingen aan geïmporteerde logica aan.

TECH