Suriname is de laatste jaren knap onveilig geworden. Heeft natuurlijk ook heel veel te maken met een verslechterende economie, die zo langzamerhand behoorlijke tekenen van een depressie vertoont. De verpaupering van de bevolking en de stijgende wisselkoersen voor vreemde valuta, hebben het leven van velen ondraaglijk gemaakt.
In een economie die
nauwelijks groei vertoont en waarbij de doorsnee burger steeds minder met zijn normale maandelijkse verdiensten kan doen, is het geen vreemd verschijnsel, dat de misdadigheid toeneemt en men zich steeds onveiliger gaat gevoelen. Dit onbehaaglijke gevoel bekruipt vrijwel een ieder en de roep om ingrijpen richting overheid, wordt dan ook
steeds luider.
Vrijwel dagelijks komen de meldingen binnen van crimineel handelen en worden ook razendsnel verspreid via sociale media. Winkel- en supermarktroof, klem rijden van auto’s op straat en inzittenden onder bedreiging van vuurwapens beroven, leeghalen van brandkasten van bedrijven, straatroof, nietsvermoedende burgers in hun huis in de nachtelijke uren beroven
en wat dies meer zij. Al deze zaken maken dat de nationale veiligheid in een onacceptabele zone is beland, en de overheid dient in te grijpen.
President Santokhi heeft beloofd, dat er alles aan gedaan zal worden om de nationale veiligheid te verbeteren. Politie en Leger moeten volgens de president, de
handen ineenslaan om de nationale veiligheid te verbeteren. De president heeft ongetwijfeld goede voornemens, maar aan elke gecoördineerde actie van gewapende machten, hangt een zwaar prijskaartje dat nimmer mag worden onderschat. Het moet voor eenieder duidelijk zijn dat het moment dat er meer manschappen geactiveerd worden ter bevordering van de
nationale veiligheid, de kosten omhoog gaan en dan rijst natuurlijk ook gelijk de vraag, of de overheid die gelden thans wel kan vrijmaken.
En dat is volgens velen waar de schoen wringt en waarom er tot op heden, maar heel weinig van de grond is gekomen voor wat betreft het verbeteren
van de Nationale Veiligheid. Dergelijke gezamenlijke operaties kosten handen vol geld aan de inzet van meer materieel, meer manschappen, brandstof, communicatieapparatuur en voeding. Kortom, een grotere logistieke inzet en een strategisch goed uitgewerkt plan. Velen hebben er daarom ernstige bedenkingen over dat de overheid onder haar huidige slechte financiële positie,
in staat zal zijn die verbeterde nationale veiligheid te kunnen beloven, laat staan garanderen. Maar ja, zien doet natuurlijk nog altijd geloven.
