Psychologen pleiten voor meer crisisopvang en betere hulp voor kwetsbare kinderen

Suriname moet meer investeren in opvang en crisisopvang voor kwetsbare kinderen en jongeren. Ook moet psychologische hulp beter bereikbaar worden in de districten en moeten ouders nadrukkelijker bij behandelingen worden betrokken. Dat zeggen de kinder- en jeugdpsychologen Juljo Cruden en Miquel Ommel, beiden docent aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname (AdeKUS), tegenover Suriname Herald.

Cruden erkent dat projecten rond de mentale gezondheid van kinderen de afgelopen periode effect hebben gehad, maar stelt dat de behoefte aan hulp nog altijd groter is dan het beschikbare aanbod. “Het is nooit genoeg”, zegt hij. Bij psychische en gedragsproblemen moet volgens hem niet alleen naar het kind worden gekeken. Ook het gezin, de school, de buurt en andere delen van de omgeving spelen een rol.

Ouders moeten meedoen aan behandeling Ommel merkt dat ouders en verzorgers tegenwoordig eerder bereid zijn hun kinderen naar een psycholoog te brengen. Toch bestaat volgens hem nog

geregeld het idee dat een kind bij de psycholoog kan worden achtergelaten en daarna “opgelost” terugkomt.

Zo werkt psychologische begeleiding volgens hem niet. Ouders en verzorgers worden daarom eveneens bij gesprekken betrokken. “Je kunt niet alleen aan het kind werken en niet aan het systeem. Die omgeving moet ook in beweging komen”, zegt Ommel. Bij problemen moet volgens hem worden gekeken naar de omstandigheden waarin een kind opgroeit en naar de verhoudingen binnen het gezin.

Volle agenda’s en hoge kosten Een ander knelpunt is de beschikbaarheid van psychologen. Cruden zegt dat kinderen en jongeren met uiteenlopende problemen kampen, terwijl veel deskundigen al volle agenda’s hebben. Daardoor kan noodzakelijke hulp niet altijd snel worden geboden.

Ook de kosten vormen voor gezinnen een drempel. De verzekeringsdekking voor psychologische zorg is volgens de deskundigen beperkt. In sommige gevallen werken hulpverleners daarom met sociale tarieven.

Cruden vindt dat ook vanuit de samenleving meer druk

moet komen om mentale gezondheidszorg beter verzekerd te krijgen. “Burgers moeten ook gaan vechten voor een betere dekking voor de mentale gezondheid.”

Buiten Paramaribo speelt daarnaast de afstand tot professionele hulp een grote rol. Cruden en Ommel vinden dat in ieder district meerdere psychologen beschikbaar zouden moeten zijn, zodat gezinnen niet steeds naar de hoofdstad hoeven te reizen.

Kijk verder dan “onhandelbaar” gedrag Cruden pleit er ook voor om kinderen niet te snel als “onhandelbaar” of problematisch te bestempelen. Afwijkend of lastig gedrag kan volgens hem een signaal zijn dat er meer speelt.

“Het is goed om niet vanzelfsprekend aan te nemen dat het kind wangedrag vertoont, maar juist door te vragen leer je vaak dat er andere zaken spelen”, zegt hij. Ook onvoldoende slaap kan volgens de deskundigen invloed hebben op het gedrag, de ontwikkeling en het dagelijks functioneren van kinderen.

Cruden vindt verder dat jongeren zelf meer betrokken

moeten worden bij beleid over mentale gezondheid en jeugdzorg. Hun ervaringen en behoeften moeten volgens hem worden meegenomen bij besluiten die rechtstreeks gevolgen voor hen hebben.

De psychologen benadrukken dat aandacht voor mentale gezondheid verder gaat dan alleen vragen hoe het met een kind gaat. Wanneer een kind aangeeft dat het niet goed gaat, moet ook daadwerkelijk naar het antwoord worden geluisterd en passende hulp volgen.

Meer crisisopvang, betere psychologische zorg in de districten, ondersteuning van gezinnen en een ruimere financiële dekking zijn volgens Cruden en Ommel noodzakelijk om kwetsbare kinderen en jongeren beter op te vangen.