GROOTSCHALIGE LANDBOUW DREIGT UNIEK SURINAAMS REGENWOUD PERMANENT TE VERNIETIGEN | DEEL1

Suriname draagt met een bosbedekking van circa 93 procent en meer dan 15 miljoen hectare primair regenwoud de ecologische titel van bosrijkste land ter wereld.

Dit unieke ecosysteem staat echter onder zware druk door goudwinning en houtkap. Daar komt nu een nieuw risico bij: grootschalige industriële landbouw ten koste van primair regenwoud. In april 2026 maakte Braganza Marketing Group NV bekend een samenwerking met het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij te zijn aangegaan voor drie projecten van in totaal 34.185 hectare langs de weg naar West-Suriname, waarbij mennonitische boeren betrokken zijn. Rudi F. van Kanten, directeur van Tropenbos Suriname, waarschuwt dat ontbossing de lokale waterhuishouding verstoort, het landschap uitdroogt en de vegetatie brandgevoelig maakt. Waar Suriname door een vochtige bosbodem tot nu toe weinig bosbranden kende, tonen andere Amazonelanden volgens Van Kanten de ernstige schade van terugkerende branden aan.

Met een door NOAA voorspelde sterke El Niño in 2026

stijgt het risico op extreme droogte. Van Kanten wijst ook op de dreigende ontbossingscyclus, waarbij bos na uitputting van de bodem permanent wordt uitgebreid, terwijl verantwoorde ontwikkeling en gecertificeerde bosbouw duurzame alternatieven bieden. Bovendien bedreigt de kap bij Alberga Pasi het 1.500 hectare grote Speciaal Beschermd Bos van het CELOS Management Systeem bij Kabo, dat deel uitmaakt van internationale onderzoeksnetwerken zoals TmFO, ATFS en FORESTPLOTS.net. Naast fysieke schade brengt ontbossing ernstige biologische risico’s met zich mee.

Els van Lavieren, Director Wildlife Crime & Conservation bij Wildlife & People Suriname, legt uit dat intact oerwoud ziekteverwekkers geïsoleerd houdt. Versnippering veroorzaakt echter een zoönotische spillover, waarbij virussen overspringen van dier op mens. Ziekten zoals rabiës via vampiervleermuizen, Venezolaanse paardenencefalitis en leptospirose nemen daardoor toe, terwijl vee ook wilde dieren kan besmetten. Van Lavieren benadrukt dat behoud van primair bos de meest effectieve barrière is tegen epidemieën. Tevens toont onderzoek bij de Voltzberg

de complexe leefgebieden van boomdieren zoals de Kwata en Babun; bij kaalkap vluchten dieren niet eenvoudig, maar ontstaan dodelijke conflicten in bezet bos. Op ecologisch niveau waarschuwt Vanessa Kadosoe, docent en onderzoeker Milieuwetenschappen aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname en secretaris bij NeoWild, voor het randeffect: langs bosranden nemen kroonhoogte en biomassa volgens studies met 20 tot 30 procent af tot 1,5 kilometer diep in het bos. Nieuwe wegen verdrievoudigen de jachtdruk en isoleren toppredatoren zoals de jaguar, waardoor ecosystemen permanent verarmen.

UNITEDNEWS