President Simons wil voorkomen dat oliegeld prijzen opdrijft en burgers achterblijven

President Jennifer Simons wil voorkomen dat de komst van de olie- en gasindustrie het leven voor Surinamers duurder maakt. Buitenlandse bedrijven en werknemers met meer koopkracht kunnen de prijzen opdrijven, terwijl veel Surinamers nog niet voldoen aan de eisen voor banen in de sector.

De regering werkt daarom aan drie fondsen voor het beheer van de toekomstige olie-inkomsten en maatregelen om de voedselproductie, werkgelegenheid en gezondheidszorg te versterken.

Simons sprak hierover zaterdag 7 november 2026 in het programma Kal Aaj Aur Kal van RBN. Volgens de president moet Suriname zich voorbereiden op de economische veranderingen die de olie- en gasindustrie met zich meebrengt.

Oliegeld wordt verdeeld over drie fondsen Het Spaar- en Stabilisatiefonds, dat in 2017 werd ingesteld, krijgt een nieuwe wettelijke basis. De regels waren eerder aangepast vanwege het Value Recovery Instrument (VRI). Daardoor moesten royalty’s beschikbaar blijven voor schuldeisers. Die verplichting is inmiddels vervallen.

De regering wil

het beheer van de olie-inkomsten nu onderbrengen in drie wettelijk vastgelegde fondsen: het Spaar- en Stabilisatiefonds, een investeringsfonds en een sociaalfonds. De bedoeling is dat het geld verantwoord wordt beheerd, de economie niet oververhit raakt en de samenleving van de inkomsten profiteert.

Ook woningbouw en gezondheidszorg krijgen een plaats binnen het beleid. Simons wil de wetswijziging in de tweede helft van 2027 aan De Nationale Assemblée voorleggen.

Vrees voor duurdere levensmiddelen De komst van buitenlandse bedrijven en werknemers kan gevolgen hebben voor de prijzen in Suriname. Mensen met hogere inkomens kunnen meer betalen voor goederen en diensten. Wanneer de vraag stijgt zonder dat het aanbod meegroeit, dreigen vooral burgers met een kleine beurs daarvan de gevolgen te ondervinden.

De regering wil de binnenlandse voedselproductie daarom opvoeren. De agrarische sector moet meer kunnen leveren om tekorten en forse prijsstijgingen te voorkomen.

Veel tijd om alles voor te bereiden is er volgens

Simons niet. De regering probeert bestaande projecten sneller uit te voeren, zonder daarvoor nieuwe leningen aan te gaan.

Via het Nationaal Ontwikkelingsplatform, dat door de president is ingesteld, wordt met maatschappelijke groepen gesproken over de ontwikkeling van het land. Die gesprekken moeten bijdragen aan een meerjarig ontwikkelingsplan, de Roadmap 2029-2050.

Weinig Surinamers voldoen aan eisen voor oliebanen De olie- en gasindustrie biedt kansen op werk, maar het is nog onzeker hoeveel Surinamers daarvan direct kunnen profiteren. Uit recente screenings blijkt dat slechts een klein deel van de lokale sollicitanten aan de gevraagde kwalificaties voldoet. Simons wil dat buitenlandse bedrijven Surinaamse werknemers opleiden, zodat meer mensen uit eigen land in de sector aan de slag kunnen.

Er wordt ook rekening gehouden met werknemers uit het buitenland, waaronder andere Caricom-landen. Veel specialisten zullen volgens de president tijdelijk worden ingevlogen. Voor migratie en verblijfsrechten moeten wel duidelijke regels komen.

Ziekenhuizen moeten grotere vraag

aankunnen Ook de gezondheidszorg moet worden voorbereid op de veranderingen. Bij het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en andere zorginstellingen wordt gewerkt aan herstelprojecten. De regering wil tijdelijk buitenlandse medische specialisten aantrekken en tegelijkertijd meer Surinaams zorgpersoneel opleiden.

Voor 2027 is een vernieuwd zorgstelsel voorzien. Daarin moeten zowel ingezetenen als niet-Surinamers naar draagkracht bijdragen aan de kosten. De regering wil daarnaast toekomstige olie-inkomsten gebruiken om de basiszorg, spoedeisende hulp en intensieve zorg blijvend te financieren.