President Jennifer Simons l

Zuid-Azië blijft een broeinest van politieke en digitale turbulentie. Terwijl Nepal zich herstelt van een jeugdopstand die leidde tot het aftreden van de premier, heeft de Vietnamese regering een draconische stap gezet om de digitale en financiële controle over haar burgers te consolideren. Nepal bevindt zich in een fragiele overgangsfase na de gewelddadige, door jongeren geleide ‘Gen Z-protesten’ van begin september 2025. De massale onrust begon als reactie op een nationaal verbod op 26 socialemediaplatforms door de regering.

Dit overheidsbevel fungeerde als een katalysator voor diepgewortelde publieke woede over chronische corruptie, vriendjespolitiek en de hoge jeugdwerkloosheid, geschat op 22%. De

protesten escaleerden op 8 en 9 september. Demonstranten keerden zich tegen de symbolen van de politieke macht, waarbij ze het Parlementsgebouw en huizen van politici aanvielen en in brand staken. De onrust, waarbij meer dan 19 doden vielen, leidde tot het ontslag van de toenmalige premier K.P. Sharma Oli.

Sinds 12 september heeft een interim-regering onder leiding van premier Sushila Karki de teugels in handen genomen. Hoewel het directe straatgeweld is afgenomen, blijft de politieke stabiliteit onzeker. De regering staat voor de immense taak om de structurele eisen van de jeugd – transparantie en hervorming – in te willigen, terwijl

het land tegelijkertijd wordt geconfronteerd met ernstige humanitaire nood. Sinds begin oktober hebben zware moessonregens in Oost-Nepal geleid tot overstromingen en dodelijke aardverschuivingen, met meer dan 51 dodelijke slachtoffers tot nu toe (peildatum 8 oktober), wat de fragiele infrastructuur en het overgangsbestuur zwaar onder druk zet.

Parallel aan de tumultueuze ontwikkelingen in Nepal, zet de Vietnamese Communistische Partij haar beleid van gecentraliseerde digitale controle onverminderd voort. De Staatsbank van Vietnam (SBV) heeft een ongekende opschoonactie gelanceerd die resulteert in de deactivering van meer dan 86 miljoen bankrekeningen. De maatregel wordt verdedigd als een noodzakelijke stap tegen financiële fraude, maar vereist dat burgers hun bankrekeningen koppelen aan de nationale, door de overheid gecontroleerde, digitale identiteit via het VNeID-platform.

De kern van de operatie is de nieuwe regelgeving die biometrische verificatie (zoals gezichtsherkenning) verplicht stelt voor specifieke online banktransacties. De 86 miljoen gedeactiveerde rekeningen zijn die welke niet aan deze eis voldeden. Critici vrezen dat de koppeling van unieke biometrische gegevens, nationale identiteit en alle financiële transacties de architectuur creëert voor totale financiële zichtbaarheid en controle door de staat, waardoor de financiële autonomie van burgers ernstig wordt ingeperkt. De ontwikkelingen in zowel Nepal als Vietnam tonen de spanning tussen burgers die strijden voor vrijheid en transparantie, en overheden die nieuwe digitale instrumenten inzetten om de controle over de samenleving te versterken.

UNITEDNEWS|WERELDNIEUWS

Foto: het Kwelderproject bij Weg naar Zee, onder leiding van professor Sieuwnath Naipal.

De regering heeft besloten het kwelderproject bij Weg naar Zee nieuw leven in te blazen als maatregel voor kustbescherming.

Het project, ontwikkeld door professor Sieuwnath Naipal, werd stopgezet door de vorige regering, die twijfelde aan de effectiviteit ervan. Buurtbewoners hadden kritiek op het project, omdat er niet werd gekozen voor traditionele dammen.

De eerste pogingen blijken mislukt. De kwelders staan diep onder water en kapotgeslagen door hoge golven. Ook vervolgpogingen van professor Naipal elders aan de Brantimakaweg hebben niet het gewenste resultaat opgeleverd.

Toch is de regering, onder nieuw bewind, vastbesloten

om het project een doorstart te geven, mede geïnspireerd door succesvolle kwelderprojecten in Guyana.

Daarbij wordt onder andere gedacht aan het heien van palen om de kwelders op hun plaats te houden en zo effectiever als natuurlijke golfbreker te laten functioneren.

Volgens minister Stephen Tsang van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO) kan het project relatief kostenefficiënt worden uitgevoerd, doordat het vooral draait om het herstel en behoud van de mangrovezone in combinatie met kleine infrastructuurelementen langs de kust.

UNITEDNEWS

 

Foto: De Venozolaanse President Nicolas Maduro en zijn ambtgenoot Donald Trump | Bron: RTNews

De regering van Donald Trump heeft in 2025 de eeuwenoude Monroe-doctrine in moderne vorm nieuw leven ingeblazen. Onder het mom van een “oorlog tegen drugs” is de Verenigde Staten begonnen aan haar grootste militaire operatie in het Caribisch gebied sinds de invasie van Panama in 1989.

Achter de officiële retoriek van antinarcoticabestrijding schuilt een geopolitieke strategie: het herbevestigen van Amerika’s historische invloedssfeer en het indammen van rivalen als China en Rusland.

Tijdens een marineceremonie in Virginia kondigde president Trump aan dat de Amerikaanse strijdkrachten niet langer enkel op zee

opereren, maar ook landacties in Venezuela overwegen. “We hebben de kartelterroristen uit het water geblazen,” zei hij. “Nu zullen ze over land moeten komen – en daar zullen we ze vinden.” Washington spreekt van minstens vier aanvallen in de regio, waarbij meer dan twintig doden vielen. Door leden van drugskartels als “onwettige strijders” te bestempelen, claimt Trump het recht militaire macht in te zetten zonder toestemming van het Congres.

De militaire opbouw in de Caribische Zee is indrukwekkend: acht oorlogsschepen, een nucleaire onderzeeër, 4.500 troepen – waaronder 2.200 mariniers – ondersteund door F-35-jagers vanuit Puerto Rico en drones voor maritieme surveillance.

Officieel gaat het om een antidrugsoperatie; in werkelijkheid fungeert het als drukmiddel tegen Venezuela, het laatste Latijns-Amerikaanse land dat zich openlijk verzet tegen de Amerikaanse hegemonie.

Twee eeuwen nadat president James Monroe Europese machten waarschuwde weg te blijven uit het westelijk halfrond, tekent Washington opnieuw rode lijnen in het Caribisch gebied. Waar ooit kanonneerboten voeren, cirkelen nu drones; waar suiker en bananen de koloniale handel bepaalden, draait het nu om olie, data en zeeroutes.

De Monroe-doctrine, ontstaan in 1823 als een defensieve verklaring, groeide uit tot het fundament van Amerika’s dominantie in Latijns-Amerika. Iedere generatie gaf er een nieuwe invulling aan – van Roosevelts corollary tot Reagans interventies. Nu voert Trump het beleid opnieuw in, ontdaan van diplomatiek taalgebruik en gevat in nationalistische retoriek.

Volgens minister van Defensie Pete Hegseth is stabiliteit in het Caribisch gebied essentieel voor de veiligheid van de Verenigde Staten. De regio wordt opnieuw beschouwd als de eerste verdedigingslinie tegen buitenlandse invloed.

De herleving van de doctrine past in Trumps streven naar “herstel van Amerikaanse grootsheid” – een terugkeer naar wat hij beschouwt als de natuurlijke invloedssfeer van de VS.

Venezuela vormt het middelpunt van deze geopolitieke strijd. Sinds de revolutie van Hugo Chávez in 1999 is het land een symbool van verzet tegen Washington. Chávez’ opvolger, Nicolás Maduro, erfde niet alleen een verzwakte economie maar ook een geopolitieke erfenis van confrontatie. Ondanks sancties, internationale isolatie en mislukte couppogingen houdt Caracas vast aan zijn onafhankelijkheid.

Omringd door Amerikaanse bondgenoten en militaire bases, zoekt Venezuela steun bij Rusland, China en Iran. Die steun is meer politiek dan militair, maar symbolisch van groot gewicht: samen vormen zij een front tegen unipolaire overheersing.

Om de Amerikaanse aanwezigheid te rechtvaardigen, wordt Venezuela door Washington neergezet als een ‘narco-staat’. Volgens het Amerikaanse narratief beheersen Venezolaanse generaals – het vermeende Cartel de los Soles – de internationale cocaïnehandel. Toch blijkt uit het VN-Drugsrapport 2025 dat slechts vijf procent van de Colombiaanse cocaïne via Venezuela loopt. Oud-UNODC-chef Pino Arlacchi noemt de bewering “geopolitieke fictie.”

Het frame blijft echter effectief: door een politieke tegenstander tot crimineel te verklaren, wordt een militaire operatie gepresenteerd als een morele plicht. Zoals analist Zack Ford stelt: “De regering-Trump bouwt aan een nieuwe Monroe-doctrine van hegemoniale dominantie, vermomd als een oorlog tegen drugs.”

Achter de antidrugsretoriek schuilt een oud motief: olie. Venezuela bezit de grootste bewezen reserves ter wereld, ruim 303 miljard vaten. Door sancties en economische mismanagement is de productie ingestort, maar het land blijft strategisch cruciaal. Amerikaanse sancties beperken de toegang voor buitenlandse partners, terwijl selectieve versoepelingen Amerikaanse bedrijven zoals Chevron bevoordelen. De Orinoco-olievelden zijn zo uitgegroeid tot een economisch slagveld in de strijd om wereldinvloed.

De Amerikaanse militaire opbouw in de Caraïben markeert de terugkeer van een imperiale logica die nooit geheel verdween. Voor Washington is het een demonstratie van macht; voor Caracas een strijd om overleving; voor de rest van de wereld een test van de nieuwe multipolaire orde.

Twee eeuwen na James Monroe geldt dezelfde boodschap, nu in digitale vorm: waar Amerika bevel voert, moet de rest gehoorzamen. De oorlog tegen drugs blijkt slechts de verpakking van een oude doctrine – opnieuw uitgegeven, deze keer in 4D en met drones.

UNITEDNEWS|GEO–POLITIEK

De politie heeft de twee verdachten J.A. (39) en G.E. (28) aangehouden na een gewapende beroving die plaatsvond op zondag 5 oktober 2025 bij een bedrijf ter hoogte van mast 45 in het district Para.

Dit tweetal moet met nog een andere manspersoon, van wie twee hunner gewapend waren met vuistvuurwapens en één met een scherp voorwerp, de twee aanwezige wachters hebben overrompeld en gekneveld hebben achtergelaten. De buit betrof een Yamaha 75 pk buitenboordmotor en een kettingzaag.

Nadat het Regio Bijstand Team (RBTM) de verkregen informatie vanuit de Directoraat Nationale Veiligheid (DNV) had uitgewerkt, slaagde RBTM in samenwerking met DNV

erin de eerste verdachte J.A. op een locatie aan de Slagbalstraat aan te houden. De buitgemaakte buitenboordmotor werd daarbij in beslag genomen.

De voortzetting van het onderzoek leidde tot de aanhouding van de tweede verdachte G.E. ter hoogte van een pompstation aan de Latourweg. Beide verdachten werden vervolgens ter voorgeleiding overgebracht naar respectievelijk het politiebureau Paranam en Houttuin.

In het belang van het onderzoek werden de in beslag genomen buitenboordmotor, een witgelakte Toyota Vitz, twee mobiele telefoons en een geldbedrag van SRD overgedragen aan het politiebureau Paranam.

Na overleg met het Openbaar Ministerie zijn beide verdachten, op verdenking van diefstal met geweldpleging, vereniging

tot misdaad, medeplegen, medeplichtigheid aan diefstal met geweldpleging en heling, hangende het onderzoek door de politie in verzekering gesteld.

Aan de aanhouding van de derde verdachte wordt gewerkt.

INGEZONDEN

Sinds 10 oktober 1974 wordt in Suriname en ook elders in de wereld de Dag der Marrons herdacht. Deze gedenkdag voert terug naar het jaar 1760, toen de stam der Okanisi als eerste vrede sloot met de koloniale overheersers in Paramaribo. In de jaren daarna volgden nog drie vredesverdragen met andere marronstammen, waarmee een einde kwam aan de bloedige jacht op gevluchte slaven.

De datum van 10 oktober werd op voorstel van marronhistoricus André Pakosie, in overleg met de granmans die het traditioneel gezag vormden, officieel uitgeroepen tot Dag der Marrons. Deze dag wordt vanwege haar grote historische betekenis herdacht

als nationale feestdag. Het staat niet alleen symbool voor de vrede die destijds werd gesloten, maar vooral voor de heroïsche strijd die de marronvoorouders hebben geleverd tegen onderdrukking en slavernij.

Hun volharding leidde uiteindelijk, met het laatste vredesverdrag in 1860 met de Aluku-stam, tot erkenning van hun vrijheid en bestaansrecht in het binnenland. Die vrijheidsstrijd heeft ervoor gezorgd dat het binnenland van Suriname, vandaag de dag bewoond wordt door grote gemeenschappen die hun tradities en rituelen in stand houden.

De Vooruitstrevende Hervormingspartij (VHP) benadrukt dat zij de historische bijdrage van de marrons erkent. De marrons hebben op verschillende momenten in onze geschiedenis

een heldhaftige strijd gevoerd tegen onrecht. “Hun inzet voor vrijheid verdient blijvende waardering. De VHP wijst erop dat de partij zich zal inzetten om het vraagstuk van de grondenrechten op te lossen.

De VHP erkent de belangrijke historische bijdrage die de marrons in Suriname geleverd hebben gedurende verschillende momenten in onze geschiedenis. Tegelijkertijd erkent de VHP dat veel marrongemeenschappen nog altijd te maken hebben met moeilijke leefomstandigheden, zowel in het binnenland als in de kustvlakte.

Deze groep die al honderden jaren veelal in stamverband leven langs de grote rivieren van ons binnenland, nemen een bijzondere positie in binnen onze Surinaamse gemeenschap. Ze leven op traditionele wijze en houden er gebruiken, rituelen en tradities op na die voor de culturele diversiteit van Suriname van onschatbare waarde zijn.

De afgelopen jaren zijn verschillende dorpen voorzien van schoon drinkwater en elektriciteit door de vorige regering onder leiding van oud-president Santhoki. Ook is er hard gewerkt aan het brengen van kwalitatief onderwijs naar ons binnenland. Gezien de enorme achterstanden, was dit geen gemakkelijke taak maar de verbetering van de levenskwaliteit in het binnenland blijft een prioriteit voor de VHP.

Deze dag blijft een krachtig symbool van vrijheid, verzet en culturele rijkdom, waarden die de Surinaamse samenleving tot op heden blijven inspireren. De VHP wenst de gehele Surinaamse gemeenschap, en in het bijzonder de marronbroeders en -zusters een vreugdevolle en waardige viering en herdenking van de Dag der Marrons.

VHP

INGEZONDEN

Vandaag, 10 oktober, staan we stil bij een belangrijk deel van onze geschiedenis: de strijd en de overwinning van onze marronvoorouders. Zij kozen voor vrijheid, tegen alle verwachtingen in, en legden daarmee de basis voor waardigheid en kracht die wij vandaag nog steeds voelen.

Marrondag is niet alleen een dag van herdenking, maar ook van trots. Trots op onze cultuur, onze tradities en de lange weg die onze gemeenschappen hebben afgelegd. Het is een herinnering dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is, maar iets waarvoor gevochten en gewerkt moet worden.

Als ABOP geloven wij dat de geest en nalatenschap van onze voorouders ons

vandaag de dag richting geeft. Hun strijd leert ons dat we, ondanks uitdagingen, altijd kunnen bouwen aan vooruitgang. Daarom blijven wij ons inzetten voor gelijke kansen, voor ontwikkeling en vertegenwoordiging in stad én district, en voor een toekomst waarin iedereen kan groeien.

Laten we Marrondag gebruiken om samen stil te staan, maar ook om vooruit te kijken. Met respect voor ons verleden helpen wij bouwen aan een sterker Suriname, waarin de stem en kracht van de marrongemeenschappen een blijvende plaats hebben.

De voorzitter van de Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelings Partij feliciteert de gehele marrongemeenschap met deze bijzondere dag.