Steeds meer burgers in Suriname kiezen ervoor om traditionele houtsoorten in te ruilen voor pallets en DIY-methoden (Do It Yourself) bij het maken van hun eigen meubels. Deze trend, die wereldwijd aan populariteit wint, wordt vooral gedreven door de behoefte aan kostenbesparing en de creativiteit die gepaard gaat met doe-het-zelf (DIY) projecten.

Pallets, die doorgaans gebruikt worden voor transport, worden steeds vaker gezien als een veelzijdig en betaalbaar alternatief voor traditioneel hout. Omdat pallets goedkoop en gemakkelijk beschikbaar zijn, hebben veel huishoudens ontdekt dat ze ideaal zijn voor het maken van stevige en functionele meubelstukken, zoals tafels, bedden, en banken.

De DIY

moedigt mensen aan om zelf producten te maken in plaats van kant-en-klaar te kopen,. Via online platforms en workshops delen burgers hun creaties en ideeën, wat heeft geleid tot een gemeenschap van enthousiaste doe-het-zelvers die elkaar inspireren met nieuwe manieren om pallets om te vormen tot unieke meubels.

V. Sanches, die zelf ook helpt bij het vervaardigen van meubels, raad zelfs klanten aan om deze goedkope manier te gebruiken om hun meubels te maken. Voor veel mensen biedt het gebruik van pallets niet alleen een goedkopere oplossing, maar ook een kans om persoonlijkheid en karakter toe te voegen aan hun interieur.

Het hergebruiken van pallets draagt bovendien bij aan duurzaamheid, een aspect dat steeds belangrijker wordt in onze samenleving.

Deze trend heeft niet alleen geleid tot een verandering in de manier waarop meubels worden gemaakt, maar ook in de manier waarop mensen hun woonruimtes benaderen. Burgers zien het als een kans om creatief te zijn, geld te besparen en tegelijkertijd bij te dragen aan een milieuvriendelijke wereld.

Veel ouders zijn al begonnen met het kopen van schoolbenodigdheden voor het nieuwe schooljaar 2024-2025. Elma geeft in gesprek met Dagblad Suriname aan dat ze niet wil wachten tot het laatste moment. “Zolang ik wat geld heb, koop ik de schoolspullen stukje bij beetje, ik hoef niet alles in één keer”, zegt Elma.

“Ik koop nu de belangrijkste dingen zoals broeken, schoenen en gymkleding, zodat ik daar klaar mee ben. Alles is zo duur geworden. Ik heb drie kinderen, dus ik moet economisch nadenken.”

Een andere moeder, die binnenkort haar tweede kind verwacht, zegt: “Ik had niet verwacht dat het vrijdag

al zo druk zou zijn. Dan denk ik dat het nog erger zal zijn op zaterdag.” Ze vertelt dat ze op dezelfde dag wat inkopen moest doen. “Ik heb ook moeten sparen, omdat alles zo duur is. Ik zie ouders al stressen over schoolspullen en kleding, maar babyspullen zijn ook duur. Een mooi babypakje is duurder dan een uniform. Dan heb ik het nog niet eens gehad over pampers en andere benodigde spullen. Gelukkig heb ik een babybed besteld, maar een kinderstoel voor in de auto en andere spullen moet ik nog kopen.”

“Voor mijn eerste kind moet ik ook nog

een paar dingen kopen, omdat hij naar de oppas gaat. Ik voel die klap nu niet echt, maar ik weet dat ik mijn borst nat moet maken. Maar, ik ben voorbereid, ik spaar al. Mijn man werkt in het buitenland, dus we proberen alles zo goed mogelijk te regelen. Het leven is moeilijk, dat is waar, maar zolang je je niet teveel druk maakt of jezelf stress bezorgt over hoe duur het is, komt het goed”, aldus de moeder.

TM

Roy Bhikharie, leider van de Progressief Verheffende Partij (PVP), geeft zijn mening over de acties van verschillende bonden, met name de veiligheidsbonden. Bhikharie begrijpt dat de mensen het moeilijk hebben en zich niet gehoord voelen door de instanties. 

“Wanneer het zwaar wordt en emoties hoog oplopen, kan je minder goed nadenken”. zegt hij.

Toch benadrukt hij dat veiligheidsbonden een speciale positie hebben in de samenleving, met de taak om anderen te beschermen. 

Bhikharie vindt dat de acties anders hadden kunnen worden aangepakt, bijvoorbeeld door een deel van de bond in staking te laten gaan terwijl anderen voor de veiligheid zorgen. Zo wordt de

samenleving niet aan haar lot overgelaten en kan de veiligheid gewaarborgd blijven. 

Het kopen van inboedel blijft voor veel burgers een uitdaging. Suvan, een alleenstaande vader van drie kinderen die twee banen heeft, geeft aan in een gesprek met een redactrice van Dagblad Suriname, dat hij dringend een kast en een bankstel nodig heeft, maar zich dit momenteel niet kan veroorloven. 

Zijn koelkast is kapot, en hij heeft een geïmproviseerde sluiting aangebracht om voedsel koel te houden. Zijn kinderen zijn beschaamd om vrienden thuis uit te nodigen vanwege de situatie, maar Suvan blijft hoopvol en verwacht eind november een nieuwe koelkast te kunnen kopen.

Een vrouw vertelt dat ook zij worstelt met het kopen

van inboedel vanwege andere uitgaven. Ze heeft gespaard, maar kan nog steeds geen bed, televisie en magnetron kopen. Met een salaris van SRD 3.000 is het moeilijk om duurdere items zoals een TV van meer dan SRD 5.000 te kopen zonder schulden te maken. 

Ze werkt aan het verbeteren van haar financiële situatie met een tweede baan en blijft optimistisch over haar toekomst.

Beide verhalen benadrukken hoe moeilijk het kan zijn voor werkende individuen met beperkte middelen om essentiële huishoudelijke spullen aan te schaffen, ondanks hun inzet en inspanningen om een beter leven te creëren.

Het ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (kortweg EZ) heeft aangekondigd dat per Staatsbesluit S.B. 2024 no. 20 in februari 2024 het Prijsaanduidingsbesluit is gewijzigd. De nieuwe vereisten betreffen bonnen verstrekt door klein- en groothandelaren en dienstverleners.

Voor de kleinhandel moeten verkoopbonnen nu in het Nederlands zijn en de volgende gegevens bevatten: naam en adres van de onderneming, omschrijving van de goederen, eenheidsprijs, hoeveelheid, totale prijs, verschuldigde belasting, de verkoopdatum, en indien van toepassing, de garantieperiode.

Bonnen moeten tien jaar bewaard worden, digitaal of in hardcopy. De Economische Controle Dienst (ECD) zal naleving handhaven, waarbij overtredingen economische delicten zijn met

mogelijke sancties.

Om de continuïteit van bestuur te garanderen en te voldoen aan de statuten zijn tijdens de bestuursvergadering op 15 juli Wendy Ramautarsing en Nephille Stekkel door het bestuur unaniem verkozen tot nieuwe voorzitter en vice-voorzitter van Stichting Wi Tru Sranan.

Voormalig voorzitter Dirk Currie blijft aan voor een nieuwe termijn als Commissaris. De overige bestuursleden zijn Simone Beharry, Romario Mamatoe en Jean-Pierre Polanen. 

Het bestuur bedankt de heer Currie voor zijn voortreffelijk leiderschap de afgelopen 3 jaar sinds de oprichting van de Stichting. Onder zijn leiding zijn duidelijke waarden, normen, structuren en processen gedefinieerd voor het gedegen functioneren van de Stichting op

de lange termijn.

Intredend voorzitter Ramautarsing: 

Beste Wi Tru Sranan-partners, leden en supporters,

Met grote trots en enthousiasme stap ik in de rol van voorzitter van Wi Tru Sranan. Onze organisatie heeft al op verschillende manieren bijgedragen aan de culturele trots en de kracht van de gemeenschap, en ik ben vereerd om deze erfenis samen met ons toegewijde team, onze partners en supporters voort te zetten.

Ik wil de aftredende voorzitter, Dirk Currie, hartelijk bedanken voor zijn waardevolle bijdragen en inzet. Terwijl we nieuwe leden verwelkomen in het Bestuur en onze commissies, worden we overspoeld met frisse ideeën en hernieuwde energie. Deze transitie markeert

een spannend hoofdstuk voor Wi Tru Sranan.Terwijl we nieuwe uitdagingen en kansen omarmen, ervaren wij een van onze grootste uitdagingen op het gebied van toewijding en geduld.

In lijn met ons thema voor 2024, ‘Bringing values to Life’, zullen we ons concentreren op het bevorderen van bewustzijn en onderlinge verbondenheid binnen onze gemeenschap. Door de waarden respect, diversiteit en eenheid hoog te houden, streven we ernaar onze culturele identiteit te versterken en tegelijkertijd bij te dragen aan een hechtere en meer begripvolle wereld waarin we onze basiswaarden ontwikkelen en handhaven in onze gezinnen, gemeenschap, scholen en organisaties.

Ik kijk ernaar uit om nauw met jullie allemaal samen te werken om onze missie voor het behoud en de bevordering van het rijke erfgoed van onze waarden voort te zetten. Jij bent degene die het verschil maakt! Samen zullen we van 2024 een jaar van groei, verbinding en gedeelde waarden maken.

Mvg,

Wendy Slagveer-Ramautarsing

Voorzitter, Wi Tru Sranan

De protestactie van rijstboeren is volgens de Bond van Surinaamse Padieproducenten door de VHP gecoupt. Boeren waren drie weken geleden in actie om de toezegde verliezen compensatie op te eisen. Nadat de boeren tot verscherping overginnen onder adere de barricade van de Henarbrug, is daags daarna door VHP’ers een flinke mobilisatie op gang gebracht om een deel van de boeren naar Paramaribo te laten afreizen om zogenaamd met de president te onderhandelen. Helaas, is na deze ontmoeting met de president niks bereikt.

De zogenoemde belangengroep van de padieboeren heeft nimmer toestemming van de boeren gehad om naar Paramaribo af te reizen.

De strategie was dat de acties opgevoerd moesten worden en de president naar Nickerie op te roepen om met de ontevreden boeren te onderhandelen. 

Door de invloed van de politiek, met name de VHP, zijn de boeren opnieuw beetgenomen. De acties zijn namelijk door de Bond van Surinaamse Padieproducenten ontketend en vervolgens actieve boeren een forum aangeboden om op basis van instructies van de Bond handelingen te plegen. Echter, de belangengroep communiceert niet met de doelgroep en gaat haar eigen weg op, wat kan leiden dat ze straks op een doodlopende weg terechtkomen. 

De boerenbond vreest dat de compensatie niet zal worden

uitbetaald, de verdeeldheid onder de boeren zal toenemen vanwege politieke inmenging waar leden van de belangengroep zich mogelijk voor zullen lenen.

De boerenbond is er nu van overtuigd dat rond september / oktober wanneer de oogst zal beginnen er opnieuw een prijzenoorlog met de opkopers zal ontstaan. Dan zullen de boeren de schulden die ze hadden genomen moeten terugbetalen. Aangezien het nu duidelijk is dat de compensatie niet wordt uitbetaald, is de kans groot, dat de schuld wordt verrekend in de opkoopprijs. Dat betekent dat de boer voor deze oogst opnieuw in een vicieuze cirkel terechtkomt.

Helaas, is de eenheid nog steeds zoek onder de boeren die zich steeds door de politiek naar de slachtbank laten leiden .

Bond van Surinaamse Padieproducenten 

Radjoe, A. Bhikharie  (voorzitter)

De Multidisciplinaire Werkgroep Armoedegrensbepaling heeft op donderdag 29 augustus 2024 haar verslag over de zittingsperiode augustus 2022 – augustus 2024 overhandigd aan minister Steven Mac Andrew van Arbeid, Werkgelegenheid & Jeugdzaken (AWJ) en aan de onderdirecteur Arbeidsmarkt, Naomi Esajas-Friperson. Uit het verslag blijkt dat de oplevering van het rapport “Methoden en technieken ter vaststelling en bestrijding van armoede in Suriname” tot de belangrijkste taken van de werkgroep behoorde. Daarnaast heeft de werkgroep in de afgelopen periode literatuur en internationale praktijken en casestudies bestudeerd om inzicht te krijgen in hoe de werkgroep kan worden omgevormd tot een permanent orgaan en

hoe de werkzaamheden en de uitvoering van het “sociaal programma” van de overheid kunnen worden geïnstitutionaliseerd. De werkgroep is bezig de bevindingen van deze studie uit te werken en heeft de minister gevraagd om nog wat tijd.

Gelet op het nuttige werk dat is verricht door de werkgroep gaf de bewindsman te kennen dat de zittingsperiode verlengd zal worden tot december 2025, zodat de werkgroep de voorbereidingen met betrekking tot de institutionalisering kan afronden. Het belang van de institutionalisering ligt volgens Mac Andrew in het feit dat de activiteiten en taken van deze werkgroep worden omgezet in een formele, vaste structuur

binnen een nieuwe of bestaande organisatie of instelling. Dit betekent volgens de minister dat de werkzaamheden van de werkgroep niet langer ad-hoc of tijdelijk zullen zijn, maar dat het vraagstuk van armoede structureel zal worden aangepakt. Door de gewenste institutionalisering zal toegang worden verkregen tot de benodigde middelen, zoals financiering, personeel en infrastructuur, om het werk gericht op de bestrijding van armoede effectief uit te voeren. Het werk van een permanent instituut zal hierdoor kunnen worden ondersteund door formeel beleid en wetgeving, waardoor de resultaten en aanbevelingen direct invloed kunnen hebben op overheidsbeleid en programma’s.

Het vraagstuk van armoede vereist volgens Mac Andrew permanente aandacht en de verwachte ontwikkelingen met betrekking tot de olie- en gasindustrie zijn geen reden om minder aandacht aan dit vraagstuk te geven, omdat ervaringen elders in de wereld hebben geleerd, dat de ontwikkeling van olie en gas juist kunnen leiden tot grotere ongelijkheid en armoede. Een Armoede Instituut kan middels gericht onderzoek de situatie in Suriname blijven monitoren, zodat eventuele pijnpunten direct aangepakt kunnen worden. Mac Andrew gaf als voorbeeld, dat de ontwikkeling van olie en gas in andere landen, zoals Guyana, geleid heeft tot zeer hoge huurprijzen, waardoor de burgers van die betreffende landen uitgesloten werden van het mogelijk huren van huizen. De minister gaf aan, dat deze trend nu reeds waar te nemen is in Suriname. Mac Andrew is dus voorstander van een gestructureerde en blijvende aanpak van het vraagstuk van armoede en ongelijkheid.

Ten slotte bedankte hij de leden van de werkgroep, en in het bijzonder voorzitter Shoblina Chotkan-Somai, die niet langer beschikbaar is, aangezien zij sinds kort de functie bekleedt van ILO-Nationaal projectcoördinator en haar handen vol heeft met werk gericht op het Decent Work Country Programme.

Als Chief Scout van Boy Scouts Suriname heeft president Santokhi bezoek aan het Pre-Nationaal Kamp Boy Scouts Suriname genracht. “De kennis die in jou zit moet ontwikkeld worden”, sprak de Chief Scout de patrouilles op 29 augustus te Colakreek toe waar het kamp gehouden wordt. Tijdens het kamp, dat jongeren in de leeftijd van elf tot achttien jaar samenbrengt, ligt de nadruk op saamhorigheid en discipline—essentiële kernwaarden binnen de scoutingbeweging.

Het kamp markeert een belangrijk moment in het kader van de viering van het honderdjarig bestaan van de padvinderij in Suriname. Hoofdkwartier Commissaris Verkenners, Wilgo Koster geeft aan dat het

organiseren van dit kamp, vanwege gebrek aan faciliteiten niet gemakkelijk was. Ter ondersteuning van de organisatie kwamen bijeen: Cherlique Lilienthal, ondervoorzitter van de presidentiële commissie Boy Scouts Suriname tevens woordvoerder van de president; Vinesh Barhoe, general manager van METS Travel & Tours Suriname en Rudi Esajas, hoofdcommissaris van de Boy Scouts Suriname. Het hoofddoel volgens Koster is om jongeren klaar te stomen voor de maatschappij. Naast saamhorigheid zijn teamgeest en hulpvaardigheid essentiële waarden die tijdens het kamp benadrukt worden, en dat men met het weinige dat men heeft en verschillende karakteristieken leert omgaan. Koster verwacht dat na dit kamp Scouting in Suriname aanzienlijk zal groeien.

President Santokhi sprak zijn waardering uit voor de rol die hij als beschermheer mag vervullen en aanwezig mocht zijn tijdens dit evenement. Hij erkende de uitdagingen waarmee de jeugd wordt geconfronteerd en is ervan overtuigd dat de padvinderij een grote bijdrage zal leveren aan de vorming van de jeugd. Hij moedigde hen aan de vormingstrainingen niet te onderschatten, omdat zij straks degenen zijn die voor Suriname zullen zorgen.

De patrouilles begonnen eerst met een uitdagende kilometerslange mars wat voor velen een enerverend onderdeel was. Een andere uitdaging was de regen waardoor het hout nat werd. Ondanks deze hindernis slaagden de jongeren erin om het vuur toch aan te krijgen, een belangrijke les in doorzettingsvermogen en creativiteit. Opmerkelijk is dat tegenwoordig weinigen zich inschrijven in de padvinderij. Volgens enkele Verkenners is een reden hiervoor het veelvuldig gebruik van social media en technologie, die afleiding kunnen vormen en de voorbereiding op de maatschappij kunnen vertragen.

Een oosterse mysticus zei eens:"vergeetachtigheid is zonde wanneer we vergeten wat niet alleen belangrijk is voor ons, maar ook voor een ander".We zien de manifestatie van deze vergeetachtigheid in de interactie tussen de mensen onderling. Het uit zich dan aan het gebrek aan besef van waarde, namelijk menselijke waardigheid.De mens is zichzelf minder gaan waarderen ten opzichte van de politici en politici zijn zichzelf gaan overwaarderen. Zo alleen kan een hiërarchie ontstaan waarbij er sprake is van 2 groepen mensen:1. Hoogwaardigheidsbekleders en2. OnderdanenEen knecht kan nooit boven de keizer staan. En de keizer kan ook niet toestaan dat de knecht boven de keizer staat. Hoe kan de knecht werken voor de keizer, maar de keizer voelt zich onderworpen aan de knecht?Doordat men de eigen waarde is gaan vergeten, heeft de geslepen knecht kans gezien om de waarde posities in het denkvermogen van de keizer te kunnen omkeren.De knecht kan hierdoor nemen van de keizer wat hem niet toekomt, en maakt de keizer zwak en afhankelijk van hem omdat de keizer zelf de beruchte of discutabele knecht met een slecht verleden en heden in dienst heeft genomen.We mogen als mensen onze posities in de maatschappij niet vergeten omdat we daardoor in de war raken van wie wat wel mag, en wie wat niet mag.Surinamers, onze gedachten en overtuigingen over onszelf bepalen onze handelingen en daardoor onze realiteit.Probeert u uw vergeetachtigheid te overwinnen en herinnert u zichzelf aan uw menswaardigheid. Laat u zich niet onderwerpen aan de wil van kwaadwillige knechten die u alleen maar door de illusie van superioriteit laten denken dat u zwak en afhankelijk bent.Met het besef dat niet velen dit artikel zullen begrijpen, blijft mijn persoonlijk streven dat Surinamers hun daadwerkelijke eigen waarde terugvinden en zich als waardige keizers zullen opstellen.Alles begint met een positief zelfinzicht.Rumi Knoppel