Nationale Veiligheidsconferentie richt zich op strategische weerbaarheid en samenwerking

Het Directoraat Nationale Veiligheid (DNV) organiseert donderdag 3 en vrijdag 4 september de Nationale Veiligheidsconferentie (NVC) 2026 in de Congreshal. De conferentie staat in het teken van ‘Strategische weerbaarheid & integrale samenwerking’. Vertegenwoordigers van verschillende veiligheidsstakeholders komen bijeen om kennis en ervaringen uit te wisselen en de samenwerking op het gebied van nationale veiligheid te versterken.

Minister Harish Monorath van Justitie en Veiligheid benadrukt het belang van een goede samenwerking tussen de verschillende betrokken partijen. Hij verwacht dat de conferentie concrete voorstellen oplevert om het vertrouwen en de duidelijkheid in de samenwerking tussen onder meer politie, defensie en civiele actoren verder te vergroten.

Tijdens de conferentie worden verschillende thema’s besproken die van belang zijn voor de nationale veiligheid. Het gaat onder meer om criminaliteit, transnationale en ondermijnende criminaliteit, cybersecurity, maritieme veiligheid, energie en kritieke infrastructuur. Ook economische veiligheid en voedselveiligheid en -zekerheid komen aan de orde.

Carmen van Dijk, onderdirecteur Veiligheidsbeleid bij

het DNV, legt uit dat de dienst als strategisch orgaan de president en regering adviseert over mogelijke dreigingen. Zij benadrukt dat het DNV geen politie- of militaire organisatie is.

“We verzamelen en valideren informatie en brengen op basis daarvan advies uit. Het gaat daarbij om onze gezamenlijke nationale veiligheid”, aldus Van Dijk.

Volgens haar is het belangrijk om de zogenoemde organisatorische silo’s binnen de samenwerking te doorbreken. Informatie moet volgens haar niet worden gezien als het eigendom van afzonderlijke organisaties, maar gezamenlijk worden ingezet om de nationale veiligheid te waarborgen.

Waarnemend DNV-directeur, majoor Gerard Kalka, pleit eveneens voor een proactieve aanpak van nationale veiligheid. Volgens hem moeten risico’s tijdig worden herkend en gesignaleerd, in plaats van pas te worden aangepakt wanneer een crisis uitbreekt.

“Samenwerking tussen alle veiligheidsstakeholders is daarbij een absolute randvoorwaarde”, aldus Kalka.