‘De Paramaribo Zoo is een deel van ons erfgoed’: oproep om Paramaribo Zoo te redden

Voor veel Surinamers is de Paramaribo Zoo meer dan een plek waar dieren worden gehouden. Het is een plek vol herinneringen. Generaties kinderen brachten er hun eerste schoolreisje door, zagen er voor het eerst wilde dieren van dichtbij en maakten er kennis met de natuur. Maar de plek waar zoveel Surinamers bijzondere herinneringen aan hebben, staat voor grote uitdagingen.

De Zoo kampt met een tekort aan financiële middelen en personeel. Verschillende dierenverblijven hebben dringend onderhoud en vernieuwing nodig. Volgens hoofddierenverzorger Rahul Jethu, haalt de Paramaribo Zoo zelf geen dieren uit het wild. De dieren die er terechtkomen, zijn onder meer in beslag genomen dieren of dieren die door particulieren niet langer kunnen worden verzorgd.

Ondanks de moeilijke omstandigheden blijven de verzorgers zich inzetten voor de dieren. Volgens Jethu doen zij hun werk met veel toewijding, maar zijn de mogelijkheden beperkt door de beschikbare middelen.

Na haar aantreden liet directeur Lolita Barron

een evaluatie uitvoeren van de situatie binnen de Zoo. Daaruit bleek volgens haar dat er veel moet gebeuren. De inkomsten uit de kaartverkoop zijn niet voldoende om alle noodzakelijke verbeteringen te bekostigen. Voorheen trok de Paramaribo Zoo jaarlijks meer dan 100.000 bezoekers. Door het wegvallen van subsidie en het verlies van personeel zijn de uitdagingen de afgelopen periode groter geworden.

Met het initiatief ‘Save the Zoo’ wil Barron de dierentuin een nieuwe toekomst geven. Het doel is om financiële middelen bijeen te brengen voor onder meer renovatie, onderhoud en verbetering van de dierenverblijven. De ambitie is dat ieder dier uiteindelijk een veilige en ruime leefomgeving krijgt die aansluit bij zijn behoeften.

Op verschillende plekken in de Zoo is zichtbaar dat er veel werk nodig is. Toch ziet Barron vooral mogelijkheden. Voor haar is de dierentuin niet alleen een instelling waar dieren worden opgevangen, maar ook onderdeel van het Surinaamse erfgoed.

“We praten in

Suriname veel over ecotoerisme en het behoud van onze natuur”, benadrukt Barron. Volgens haar is de Zoo daarbij ook van betekenis. Voor toeristen die Suriname bezoeken en kennis willen maken met de lokale natuur en wilde dieren, kan de dierentuin een eerste kennismaking zijn met wat het land te bieden heeft.

Daarom doet Barron een beroep op de samenleving, bedrijven, organisaties en de overheid om de Zoo te ondersteunen. Dat hoeft volgens haar niet uitsluitend financieel. Ook vrijwilligers kunnen bijdragen aan de toekomst van de dierentuin.

De oproep is daarmee breder dan alleen het redden van een dierentuin. Het gaat volgens Barron om de vraag welke plek de Paramaribo Zoo in de toekomst moet innemen als onderdeel van het Surinaamse erfgoed, de natuureducatie, dierenopvang en het toerisme. De boodschap vanuit ‘Save the Zoo’ is dan ook duidelijk: wie waarde hecht aan de natuur, het toerisme en een plek waar generaties Surinamers herinneringen

hebben gemaakt, kan helpen om de Zoo een nieuwe toekomst te geven.