Beslag op bankrekening: DNA-leden vragen hoeveel geld gezinnen moeten overhouden

Hoeveel geld moet na beslag op een bankrekening beschikbaar blijven voor eten, huur en medicijnen? Die concrete vraag stelde Johnny Kasdjo (VHP) dinsdag tijdens het belastingdebat in De Nationale Assemblée (DNA). Verschillende parlementariërs willen dat de nieuwe Invorderingswet niet alleen de inning van belastingschulden mogelijk maakt, maar ook duidelijk beschermt wat burgers nodig hebben om hun gezin te onderhouden.

A20-fractieleider Steven Reyme vroeg hoe wordt voorkomen dat beslag op inkomen of banktegoeden iemand zonder voldoende middelen voor het dagelijks leven achterlaat. Hij wees erop dat gezinnen ook tijdens een belastinggeschil lopende kosten hebben. Het leven gaat door, benadrukte hij.

Reyme vertelde dat hij als ondernemer zelf had meegemaakt dat beslag op zijn rekening werd gelegd terwijl hij in het buitenland was. Daardoor kon hij geen betalingen doen. Hij gebruikte die ervaring om de praktische gevolgen zichtbaar te maken wanneer een rekening wordt geblokkeerd en een gezin afhankelijk is van het

beschikbare geld.

Dwangbevel vooraf, maar hoe hoort de burger van het beslag? De regering bracht tijdens de vergadering een wijziging naar voren die bepaalt dat beslag voor een belastingschuld, inclusief digitaal derdenbeslag, pas kan worden gelegd nadat een dwangbevel is betekend. Die aanpassing kreeg waardering, maar verschillende leden vonden dat daarmee nog niet alle vragen waren beantwoord.

NDP-fractieleider Rabin Parmessar wilde weten hoe de belastingplichtige en betrokken derden daadwerkelijk kennisnemen van digitaal beslag. Voor beslag op loon of pensioen vroeg hij expliciet om duidelijkheid over de bescherming van het noodzakelijke levensonderhoud.

Jeffrey Lau (NPS) stelde dat nog moet worden uitgewerkt hoe en wanneer de belastingschuldige over digitaal derdenbeslag wordt geïnformeerd. Hij vroeg ook aandacht voor de situatie waarin bij meerdere banken tegelijk beslag wordt gelegd en voor een duidelijk moment van ontvangst. Kasdjo bracht het probleem terug naar wat een rekeninghouder merkt. Krijgt de burger een bericht, vroeg hij, of

ontdekt die het beslag pas wanneer geld opnemen niet meer mogelijk is? Later vroeg hij hoeveel geld de bank moet laten staan voor de meest noodzakelijke uitgaven.

Bescherming moet op tijd komen De zorgen beperken zich niet tot de hoogte van het bedrag dat beschikbaar blijft. Parmessar vroeg ook om snelle rechtsbescherming bij een betwiste aanslag. Een onderneming mag volgens hem niet eerst failliet gaan door beslag om maanden later alsnog gelijk te krijgen.

Hij vroeg bij welke instantie iemand met spoed terechtkan, binnen welke termijn wordt beslist en wanneer de uitvoering tijdelijk kan worden stilgelegd. De mogelijkheid om achteraf bezwaar te maken is volgens hem onvoldoende wanneer de schade intussen al is ontstaan.

Ook bij lijfdwang en beperkingen rond reisdocumenten vroeg Parmessar om duidelijke wettelijke grenzen. Niet kunnen betalen is volgens hem iets anders dan het doelbewust frustreren van de invordering. De regering verduidelijkte in de toelichting dat een

openstaande schuld of een voorgenomen buitenlandse reis op zichzelf onvoldoende is om aan te nemen dat iemand belastinginning wil ontlopen. Parmessar wil wezenlijke waarborgen in de wetstekst zelf.

Reyme benadrukte dat de staat belastingen moet innen, maar niet onnodig de financiële draagkracht mag vernietigen die nodig is om later opnieuw belasting te betalen. Concrete antwoorden over het beschermde bedrag en de kennisgeving van digitaal beslag blijken nog niet uit het aangeleverde debat.