zondag 14 June 2026
Het laatste nieuws uit Suriname

Zaken doen met Surinaamse ondernemers is futiliteit

18 aug 2022 | | Door: Rabin Gangadin

Recentelijk las ik dat Surinaamse ondernemers in Nederland en die in Suriname met elkaar hebben gediscussieerd om ideeën te verzamelen die een bijdrage zouden kunnen leveren aan de bewustwording en verbondenheid binnen onze gemeenschap. Men heeft als primaire intentie om ter realisatie van hun zaken niet op de overheid te wachten. Men wenst zich door middel van efficiënte samenwerkingen te kunnen groeperen om meer voor Suriname te kunnen betekenen. Deze drive werd geactiveerd en tot beweging gebracht tijdens een brainstormavond van het Ondernemers Connect in Rotterdam.

Ik ben van harte geneigd om Surinaamse ondernemers West-Europese kwaliteiten toe te dichten waaronder te verstaan dat ik hen onverlet zou willen plaatsen tegen het decor van het nuchtere, rationele, relativerende en gereserveerde manier van aanpak en benadering.
Deze wijze van functioneren vereist nogal wat. Er zijn Surinaamse ondernemers die hun emotioneel-culturele bagage, uitgedrukt in afkomst-gerelateerde invloeden, schromelijk onderschatten. Zelfs als het hen lukt om

de nuchterheid van de Nederlander in haar volle omvang uit te dragen, is er toch een culturele schemering waarvan het aantal lumen vele malen intenser is dan de bliksemschichten bij hen, veroorzaakt door de zich zogenaamd eigen gemaakte Hollandse nuchterheid en gereserveerdheid.

Allereerst komt het haast super natural over dat een Surinaamse ondernemer zich laat verleiden tot een onderhandeling aan tafel met meerdere ambacht-genoten zonder zich er vooraf van te hebben vergewist dat die kan bogen op een bigi yang( = fortuinlijke buit). Onder geleverde en/of te leveren prestatie verstaat men gewoon niets. Hun sociaal bewustzijn reikt niet verder dan de omtrek van de onderkant van een bloempot waar pissebedden zich doorgaans apathisch verschansen. Met slogans als “de klant is koning “moet je zeker niet een Surinaamse publieke vestiging binnen wandelen. Daar zal men je laten zien dat de klant er enkel toe dient om zijn verdienste te offreren aan de

ondernemer en met afvallig product dik tevreden huiswaarts te keren tenzij die de EHBO verkiest boven de veilige thuis haven. Ondernemers in Suriname maar ook in Nederland zijn paranoïde, schichtig om zich heen kijkend of ze niet van achteren worden ingehaald en aangevallen.

Neem als voorbeeld plantage Mariënberg in Nickerie ( Wageningen ). Hoeveel Surinaamse nietskunners hadden er niet hun tanden op ingezet om het zieltogend bedrijf nieuw leven in te blazen. De bouwvallige bedrijfsunits leggen de stille getuigenis af van een ooit toongevende bedrijfsvoering, draaiende op het dreunende bevel van de kolonist. Het toeristisch bedrijf METS waar de SLM nauw aan gelieerd is verademt de Surinaamse onkunde in haar volle omvang. Suriname biedt vele perspectieven maar enkel de naïeveling denkt dat die er vrijelijk kan investeren. Die kan beter eerst geld opzij leggen om de desbetreffende ambtenaar, die vanuit zijn positie als futiele rotzooi kunstmatig gesublimeerd is tot een

meneer van allure, vooraf stevig wat toe te stoppen.

Ter verkrijging van een vergunning voor een ligplaats aan de waterkant had ik mij ook ooit tot de voormalige Jagernath Lachmon gewend met de hoop dat hij mij aan de basale benodigdheden kon helpen. Deze goede heer verlangde maar liefst 250000 Nederlandse guldens aan steekpenning om voor mij zorg te dragen voor de aanleg van een cruiseschip als hotelschip inclusief casino. Rond 1995 had ik in opdracht van de toenmalige Nederlandse Onderwijs Televisie (NOT) educatieve programma’s voor de STVS gemaakt die door deze staatsomroep nooit werden uitgezonden. De reden was dat ik geweigerd had ene Blankert en Truideman te bevrachten met douceurtjes en faveurtjes.

In Nederland loopt het ongeveer op dezelfde onbehouwen wijze. Op vrijdag 17 juni 2022 ging de film: “een dag voor jou, een dag voor mij “ in première in de Kinepolis te Leidschendam waarvoor ik het scenario

had geschreven. Vanwege het ogenschijnlijk specifiek-culturele karakter lieten de Nederlandse pers en media zich niet verleiden tot een reportage daaromtrent in hun periodiek. Het is dan logisch dat er een beroep wordt gedaan op de eigen cultureel-publicitaire kanalen, waarvan ik de mailreactie van één van hen hier afdruk: NATRAJ TV Geachte Hr, Nooit van gehoord. Deze film die ons niets zegd is door amateurs gemaakt is... Wij hebben hier geen baat bij of interesse in “. Het ligt volstrekt niet in mijn intentie om iemands’ privacy te schenden en/of betrokkene publiekelijk aan de schandpaal te nagelen maar om de gedraging van een publiek lichaam dat ostentatief aan de weg timmert, als zodanig bespreekbaar te maken. Als deze persoon zich wenst te meten met lui van enige prodigieuze allure, waarom positioneert hij zich niet met aan zijn flanken Joost van den Enden en John De Mol? Waarom zwalkt hij als

een super tropische tor van de ene uithoek naar de andere omdat die vindt dat hij het verdient om door hoogwaardige creaturen in de samenleving te worden herkend en onderkend?

De auteur is dichter, scenario-en prozaschrijver, literair essayist en wetenschapper.

SurinameNieuwsCentrale.com publiceert vaak ingezonden stukken van schrijvers. De redactie is niet verantwoordelijk voor de inhoudelijke juistheid van een ingezonden brief. Plaatsing houdt niet in dat de redactie achter de inhoud van het bericht staat. Een brief wordt uitsluitend geplaatst als de bron bij ons bekend is. De naam van de afzender wordt onder het artikel geplaatst. NAW- en e-mailgegevens worden niet openbaar gemaakt.

Het e-mailadres van de opinieredactie van SurinameNieuwsCentrale.com:
SurinameNieuwsCentrale@gmail.com