Simons benadrukt nalatenschap van Baba en Mai bij herdenking Hindostaanse immigratie

In het kader van de viering van 153 jaar Hindostaanse immigratie is er een bloemenhulde gehouden bij het monument van Baba en Mai aan de Kleine Combéweg. Tijdens de plechtigheid op vrijdag 5 juni 2026 hebben diverse sprekers, onder wie president Jennifer Simons, stilgestaan bij de offers van de voorouders en de rol van de Hindostaanse gemeenschap binnen de Surinaamse samenleving.

Volgens president Simons leeft deze geschiedenis in Surinaamse families, cultuur en waarden. Het staatshoofd verwees naar de aankomst van het schip de Lalla Rookh op 5 juni 1873 en prees de contractarbeiders die onder zware omstandigheden vasthielden aan hun waardigheid. Zij hield de aanwezigen voor dat hun verhaal geen verhaal van slachtofferschap is, maar een verhaal van kracht. Daarnaast herinnerde zij eraan dat elk Surinaams lichaam is gebouwd uit de grond van Suriname. Volgens haar is Suriname niet slechts divers, maar diversiteit. De president

riep op dat de offers van Baba en Mai en van alle immigranten nooit vergeten mogen worden en dat hun nalatenschap moet blijven inspireren. Zij benadrukte het belang om bewust stil te staan bij wat voorouders hebben doorstaan en overwonnen om vandaag samen te zijn, en stelde dat het daarom belangrijk is om ook naar de toekomst te kijken, naar degenen die nog niet geboren zijn en nog moeten komen.

Het staatshoofd wees op de cultuurbijdragen waar iedereen van houdt, zoals roti en bara, en riep op tot saamhorigheid om de huidige economische uitdagingen te overwinnen. Zij stelde dat het niet eindigt bij hoe men samen is gekomen, maar dat dat juist het begin is van hoe men samen verder moet gaan. Volgens haar is het belangrijk elkaar beter te leren kennen en steeds meer respect voor elkaar te ontwikkelen.

Ramon Jawalapersad,

voorzitter van de Stichting Hindostaanse Immigratie (SHI), stelde dat de immigranten onder valse voorwendselen kwamen, wat een zwaar offer betekende. Volgens hem deelt deze geschiedenis parallellen met het leed van de tot slaaf gemaakten en vormt dit een gezamenlijk fundament voor eenheid. Hij gaf aan dat Surinamers anno 2026 hard moeten werken aan natievorming vanuit respect, omdat verdeeldheid destructief is.

De ambassadeur van India, Subhash Gupta, herinnerde eraan dat de voorouders een onwrikbare arbeidsethos en de filosofie Vasudhaiva Kutumbakam (de wereld is één familie) meedroegen. Ook legde hij een link met Wereldmilieudag en prees hij Suriname om zijn 93 procent bosbedekking. Daarnaast sprak hij zijn waardering uit voor de unieke culturele synergie en diepe verbondenheid tussen de naties van India en Suriname.

De voorzitter van De Nationale Assemblée Ashwin Adhin verwees naar de Ramayan en stelde dat de voorouders overal waar zij

naartoe gingen voorspoed creëerden en van Suriname hun thuis maakten. Hij gaf aan dat Suriname geen etnische groepen kent, maar cultuurgroepen die dankzij hun verscheidenheid aan beschavingen een beschaafd volk hebben gebouwd. Nazaat Sharmila Ramadhin deelde haar persoonlijke trots over het behoud van de identiteit en riep de jonge generatie op om de eigen roots te behouden, respect voor elkaar te hebben en werkelijk als Surinamer te leven.

Redactie Chronos