ROLMODELLEN: SURINAAMSE MEDISCHE SPECIALISTEN IN NEDERLAND I
Bewust of onbewust is de grote bijdrage van mensen van niet-westerse komaf aan de Nederlandse samenleving tot nog toe onderbelicht gebleven. Ik probeer hierin verandering te brengen door twee keer per maand enkele van hen in de spotlights te plaatsen zodat onze gemeenschap kennis kan nemen van deze giganten die zich tussen ons bevinden.
Op de eerste plaats kunnen zij zo als rolmodel fungeren voor jongeren die een droom najagen, maar tevens wordt tegenwicht geboden aan de witte Nederlandse archivarissen door vanuit een niet-westers perspectief hun rol hier te belichten teneinde tot een historische waarheid te geraken.
In een drieluik zal ik enkele medische specialisten van Surinaamse komaf die al decennialang fantastisch werk in en buiten Nederland verrichten onder jullie aandacht brengen. Uitdrukkelijk wil ik erop wijzen dat er geen conclusies mogen worden getrokken aangaande het belang van het werk van degenen die niet ter sprake zullen komen. Mogelijk gebeurt dat in een volgende serie of is de reden dat ik geen
Geenszins pretendeer ik uitputtend te werk te zijn gegaan maar hoop wel een eerste aanzet tot verdiepen te hebben gegeven.
Dr. Kenneth Jie
Dr. Kenneth Jie zijn intelligentie is spreekwoordelijk. Hij heeft bij mijn weten nog altijd het record van ‘best geslaagde van de AMS’ (Algemene Middelbare School, de oudste middelbare school in Suriname vergelijkbaar met een VWO in Nederland) op zijn naam staan: van de dertien eindexamenvakken had hij voor negen het cijfer 10 en voor vier het cijfer 9.
In de bijkans vijfhonderd jaar dat de Leidse Universiteit bij zijn afstuderen bestond, was hij de enige die met tienen voor de vakken interne en gynaecologie afstudeerde. Dit zou volgens ex-medestudenten door zijn afstudeerprofessor tijdens zijn afstuderen zijn vermeld.
Velen herinneren zich een voorval bij een crisissituatie in het weekend, dat de professor de noodzaak van zijn komst naar het ziekenhuis af liet hangen van het oordeel van Kenneth Jie. Op zich zou dit niet zo bijzonder zijn geweest, ware het niet dat ook de dienstdoende internist op dat moment aanwezig was en Kenneth Jie pas zijn senior-coschappen Interne liep.
Ruim dertig jaar geleden vertelde mijn dochter haar orgelleraar dat onderzoek had uitgewezen dat hij in de toekomst zou moeten dialyseren. Omdat hij uit Gouda afkomstig was stelde ik voor een afspraak voor hem te maken bij een vriend die in die stad internist was. Hij waardeerde mijn aanbod maar wees dat toch af omdat de internist waar hij toen onder behandeling was hem kort daarvoor naar een briljante internist had doorverwezen met de woorden ‘als die er niet uitkomt, dan is er geen oplossing’.
Voor alle zekerheid schreef ik toch maar de naam Kenneth Jie voor hem op een papiertje en toen hij de naam las keek hij mij met grote ogen aan en zei: ‘maar dat is de internist waar naar toe mijn internist mij verwezen heeft’! Een van de redenen waarom het heel moeilijk was een afspraak bij Kenneth Jie te krijgen was het doorverwijzen van moeilijke gevallen door collegae naar hem. Ook speelde mee dat hij heel vaak voor lezingen en symposia naar het buitenland afreisde.
Ik zal Kenneth Jie die niet zo lang geleden met pensioen ging als internist enorm missen. Hij heeft verscheidene vrienden en vriendinnen op mijn verzoek behandeld of gezien. Enkele jaren geleden belde ik hem om het vijftienjarig zoontje van een vriend te bekijken omdat die verontrustende klachten had en pas enkele dagen later bij een specialist in Delft terecht kon.
Ondanks zijn overvolle agenda besloot dr. Jie de volgende ochtend om 06:30 zijn poli te openen om het kind te onderzoeken. Het weigeren om kosten in rekening te brengen voor onderzoek van een vriend uit Suriname die het zelfs moest betalen, zal ik ook nooit vergeten.
Dr. Chander Mahabier
Een andere nu ook gepensioneerde gigant is de chirurg dr. Chander Mahabier. Hij ontwikkelde een wereldwijd als de ‘Mahabier methode’ bekende operatiemethode aan de dikke darm waarbij met slechts één operatie bij een bepaalde kwaal kon worden ingegrepen. Naast het voordeel dat het aantal ingrepen tot slechts één terug werd gebracht, was het ook nog zo dat een stoma vaak achterwege kon worden gelaten waardoor de kans op complicaties drastisch werd verkleind.
Het is toch bijzonder dat overal ter wereld een operatie wordt uitgevoerd die de naam van een van onze landgenoten draagt? Chander had zich nu precies 17 jaar geleden ontfermd over één van de zangers van mijn orkest die aan longkanker leed maar de vreselijke ziekte heeft overwonnen.
Zowel Kenneth als Chander zijn regelmatig in Suriname om de Surinaamse gemeenschap van dienst te zijn. Vermeldenswaardig is nog dat zowel Kenneth zijn dochter Kim als Chander zijn zoon Kiran gepromoveerd zijn in de medische wetenschap. Kim is als SEH-arts werkzaam en Kiran is bezig met zijn specialisatie tot orthopedisch chirurg.
Maarten Ellis
Maarten Ellis is orthopedisch chirurg en uitvinder van de in de orthopedie toegepaste ‘Ellisklemmen’. Twee jaren geleden heeft hij mijn vrouw naar volle tevredenheid van haar knieklachten afgeholpen en vrienden, ook uit Suriname, op mijn verzoek geopereerd.
John Dawson
John Dawson is een gezaghebbende gynaecoloog die, zo meldt het vakblad voor medici ‘Medisch Contact’, enkele jaren geleden door artsen en verpleegkundigen die zelf in de rol van patiënt belandden, verkozen werd tot de ideale arts. Een leuke anekdote wil ik graag met jullie delen.
Enkele jaren geleden vertelde een jong vriendinnetje dat mijn dochtertje kon wezen, mij bij het inkopen doen in een grote supermarkt waar zij bedrijfsleidster was dat zij net zwanger was maar zich zorgen maakte over het verloop van haar zwangerschap. Ik beloofde haar een vriend te bellen die dit kon beoordelen en John Dawson toonde zich bereid dit te doen. Aangezien zij niet over eigen vervoer beschikte en zij zich in Amsterdam in het ziekenhuis moest melden, was mij vrouw Patty van mening dat ik het op mij moest nemen om haar naar het ziekenhuis te brengen.
Daar aangekomen mochten wij in een apart kamertje wachten totdat zij voor de onderzoeken werd opgehaald. Na een echo en enkele andere onderzoeken die dokter Dawson nodig achtte te hebben ondergaan, mocht zij zich in afwachting van het resultaat weer bij mij vervoegen. Na een kwartiertje kwam een stralende verpleegster met een grote lach op haar gezicht naar binnen en zei enthousiast ‘gefeliciteerd, alles is goed met JULLIE baby, de dokter vertelt het jullie zo ook’.
Ik keek met grote ogen en het zwangere vrouwtje barstte in lachen uit, maar ik kan niet ontkennen dat ik mij toch even een jonge Adonis voelde. Commentaar van mijn vrouw toen ik haar het verhaal vertelde was heel droogjes ‘weet je zeker dat jullie bij de gynaecoloog en niet bij de oogarts waren’?
Over twee weken belicht ik weer enkele van onze giganten op medisch gebied.
