OPINIE: ‘Vrije pers in Suriname wordt ingeperkt onder mom van ‘accreditatie’ en SVJ werkt daaraan mee’
| surinamevandaag | Door: Redactie
Wat wordt gepresenteerd als een stap richting ‘professionaliteit’ en ‘ordening’ in de journalistiek, roept in werkelijkheid steeds meer vragen op over persvrijheid in Suriname. De discussie rond accreditatie, opgelegd door president Simons en aangejaagd door de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), lijkt volgens critici minder onschuldig dan wordt voorgesteld.
De SVJ benadrukt dat accreditatie moet bijdragen aan duidelijkheid, herkenbaarheid en kwaliteit binnen de journalistiek en ‘nadrukkelijk niet bedoeld is als uitsluitingsmechanisme’ of vorm van staatscontrole. Juist die expliciete ontkenning wekt echter argwaan. Want waarom wordt zo nadrukkelijk afstand genomen van begrippen als uitsluiting en staatscontrole, als
Ook uitspraken van onder anderen Wilfred Leeuwin, die suggesties dat de SVJ ‘onder één hoedje zou spelen met de regering’ resoluut van de hand wees, lijken de twijfels eerder te voeden dan weg te nemen. Het feit dat
De context waarin deze ontwikkelingen plaatsvinden, maakt de zorgen nog groter. President Jennifer Simons gaf begin deze maand tijdens een persconferentie aan dat er meer ‘ordening’ moet komen in het medialandschap. Daarbij
Voor velen is dat een cruciaal punt. Wanneer het staatshoofd zelf richting geeft aan hoe het medialandschap moet worden ingericht, en een beroepsorganisatie daarbij een
SVJ-voorzitter Naomi Hoever stelt dat accreditatie geen doel op zich is, maar
Daarnaast werd tijdens een bijeenkomst benadrukt dat accreditatie losstaat van het lidmaatschap van de SVJ en onderdeel is van een breder traject van zelfregulering. Maar juist dat roept nieuwe vragen op. Als accreditatie geen direct verband houdt met het lidmaatschap, waarom speelt de SVJ dan
Ook de argumentatie rondom de ‘wildgroei’ van media en ‘de opkomst van ongecontroleerde nieuwsplatforms op sociale media’, zoals aangehaald door journalisten Ivan Cairo
Opvallend is bovendien dat de SVJ in eerdere jaren, met name vanaf 2020
Dat nu, binnen korte tijd na de machtswisseling en de komst van een regering onder leiding van de NDP, ineens wel wordt ingezet op ‘ordening’ en accreditatie, wekt de indruk van selectieve verontwaardiging. Zeker nu juist media die zich kritisch uitlaten over het huidige beleid vaker onderwerp
Voor critici is de conclusie dan ook helder: het debat over accreditatie gaat niet alleen over kwaliteit of professionalisering, maar raakt aan de kern van de democratie — de vrijheid van meningsuiting en een onafhankelijke pers. Laten we het beestje daarom gewoon
Zodra een regering begint te praten over ‘ordening’ in de journalistiek en een beroepsorganisatie die taal kritiekloos overneemt, gaan alle
Als de SVJ werkelijk de persvrijheid wil verdedigen, dan hoort zij pal vóór vrije, onafhankelijke en desnoods ongemakkelijke
En zodra de overheid, direct of indirect, begint te bepalen wie journalist genoeg is en wie niet, is de muilkorving van de vrije pers allang begonnen.
Accreditatie of selectie? Waar ligt de grens voor persvrijheid in Suriname?| surinamevandaag | Door: Redactie
