De zorgwekkende toename van illegale goudwinning in Suriname, met name door Chinese en Braziliaanse groepen, brengt een groeiende milieuramp met zich mee. Het ongecontroleerde gebruik van het uiterst giftige cyanide, ver buiten de strikte protocollen die voor legitieme mijnbedrijven gelden, vergiftigt de vitale waterwegen en het regenwoud van het land.
Hoewel de huidige regering actie belooft, roept de geschiedenis van eerdere regeringen en hun onvermogen om het probleem aan te pakken, prangende vragen op over de diepte van de Surinaamse cyanidecrisis.
De Bittere Waarheid van Illegale Mijnbouw
Al jarenlang wijzen Surinaamse media en natuurbeschermingsorganisaties op de explosieve groei van illegale goudmijnen in
het uitgestrekte en onbewoonde binnenland. Het gebrek aan effectief toezicht biedt een vrijbrief aan illegale goudzoekers. Een bijzonder verontrustende factor is de wijdverspreide praktijk van het gebruik van cyanide om goud uit gesteente te scheiden. Dit gebeurt zonder enige vorm van regulering of veiligheidsmaatregelen, wat leidt tot een directe bedreiging voor mens en natuur. De ‘Total Cyanide’ waarden gemeten op locaties zoals Toebuka Mauw, die tot wel 1600 keer hoger zijn dan internationale drinkwaternormen, spreken boekdelen over de ernst van de situatie.
Een Geschiedenis van Onvervulde Beloftes
De huidige situatie is geen nieuw fenomeen. In het verleden zijn vanuit de politiek diverse
beloftes gedaan om de illegale goudwinning en de daarmee gepaard gaande milieuschade aan te pakken. Voorstellen om belasting te innen bij goudzoekers bleven dode letter en meldingen van milieuactivisten bij justitie en andere instanties leidden, ondanks overweldigend bewijs, niet tot strafrechtelijke vervolgingen of aansprakelijkheid van de verantwoordelijken. Het lijkt erop dat eerdere regeringen de ernst van het cyanideprobleem wel erkenden, maar vervolgens nalieten concrete en duurzame stappen te ondernemen, waardoor het aan het lot werd overgelaten.
Huidige Regering Belooft Actie, Maar Kan Ze het Tij Keren?
De huidige regering toont zich nu gealarmeerd en heeft acute actie aangekondigd. Gewezen minister Rishma Kuldipsingh van Economische Zaken benadrukt dat cyanide al op de negatieve importlijst staat en dat alleen grote multinationals zoals Newmont Suriname en Rosebel Gold Mines NV een vergunning hebben voor import en gebruik. Gewezen Minister David Abiamofo van Natuurlijke Hulpbronnen erkent de noodzaak van strikte protocollen en regelgeving, gevolgd door handhaving.
Unitednews heeft bovendien uit betrouwbare bronnen vernomen dat de nieuwe regering voornemens is het leger te decentraliseren, met als specifiek doel de regulering van de goudsector en de aanpak van de vervuiling te intensiveren.
Concrete maatregelen omvatten het stopzetten van cyanidegebruik voor kleinschalige goudmijnbouw, de vernietiging van in beslag genomen cyanide, en de inzet van een veiligheidsteam van politie en militairen voor opsporing en strafrechtelijke vervolging. Een clusterteam van ministers zal de implementatie van deze voorstellen coördineren, en er wordt gewerkt aan het opzetten van een Mining Training & Extension Centre (MTEC) om goudmijnbouwers te ondersteunen bij het gebruik van alternatieve, minder schadelijke technologieën. Ook de uitfasering van kwik, in lijn met het Minamata Verdrag, staat op de agenda.
De plannen van de huidige regering zijn ambitieus, maar de geschiedenis van onvervulde beloftes werpt een schaduw over de effectiviteit ervan. De komende maanden zullen cruciaal zijn om te zien of woorden in daden worden omgezet en of Suriname definitief afscheid kan nemen van deze verontrustende erfenis.
UNITEDNEWS
