Het vuurwerkseizoen 2025-2026 is op maandag 1 december officieel van start gegaan bij de importeurs in Suriname.

Tot en met 26 december wordt uitsluitend aan wederverkopers (groothandel) verkocht. De verkoop aan consumenten (kleinhandel) en de afsteekperiode lopen van 27 december tot en met 1 januari.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Voor 2025 zijn tot en met vandaag al 68 containers van 40 voet met vuurwerk aangekomen in het land. De import van dit jaar is na jaren weer flink gestegen. Waterkant.Net verneemt dat er nog een aantal containers onderweg zijn.

Dit jaar

is er veel Surinaams getint vuurwerk geïmporteerd, zoals I Love Su, Bakroe, Faya Blo, Faya Lobi, Albina Watra en Yes Ai Wooko (foto onderaan).

De brandweer legt in december traditioneel extra nadruk op veiligheid en biedt in deze periode intensieve voorlichting over het voorkomen van brand en het verantwoord afsteken van vuurwerk.

“Vandaag openen wij onze deuren én onze harten voor u, omdat wij geloven in een toekomst gestoeld op gelijkwaardigheid, wederzijds respect en duurzame samenwerking,” zo sprak parlementsvoorzitter Michael Adhin in zijn openingsrede tijdens de buitengewone openbare vergadering van De Nationale Assemblée (DNA) vandaag. De vergadering is uitgeschreven ter gelegenheid van het staatsbezoek van koning Willem-Alexander en koningin Máxima. Centraal tijdens de vergadering stond de verdere verdieping van de bilaterale relatie tussen Suriname en Nederland. Het koninklijk paar vertoeft samen met vier ministers en een Nederlandse handelsmissie in Suriname.

Adhin benoemde het bezoek een uitzonderlijk moment in de parlementaire geschiedenis. “De

aanwezigheid van hun Majesteiten weerspiegelt meer dan een diplomatiek gebaar; dit bevestigt de blijvende band tussen de Republiek Suriname en het Koninkrijk der Nederlanden”. Hij benadrukte dat het bezoek een kans biedt om de betrekkingen tussen beide staten verder te versterken, met respect voor het gedeelde verleden en oog voor een gezamenlijk toekomstperspectief. Suriname staat open voor een vernieuwd partnerschap gericht op ontwikkeling, kennisuitwisseling en wederzijdse kansen. “Uw komst herinnert ons eraan dat diplomatie, juist in uitdagende tijden, een krachtig instrument is om vertrouwen op te bouwen en gezamenlijk oplossingen te vinden,” voegde Adhin toe.

Koning Willem-Alexander sprak in zijn toespraak

over de bijzondere band tussen Nederland en Suriname. “Op 7.500 kilometer van huis, in het Nederlands — de taal die wij delen — spreken, voelt zeer bijzonder. Het Koninkrijk der Nederlanden is dichterbij dan vaak wordt gedacht, deels Europees, deels Caribisch, en hier zijn wij goede buren,” aldus de koning. “U vertegenwoordigt het Surinaamse volk in al zijn verscheidenheid en heeft integratie tot een succes gemaakt.

In dat opzicht is de 50 jaar jonge Republiek Suriname een inspirerend voorbeeld. Wij zijn naar uw land gekomen met één verlangen: de relatie met u te intensiveren als gelijkwaardige partners, met een gedeeld verleden van bijna 400 jaar. Vanzelfsprekend staan wij stil bij de pijn van koloniale uitbuiting, slavernij en contractarbeid. Deze verhalen van uw voorouders zijn van wezenlijke betekenis en mogen nooit worden vergeten,” vervolgde hij zijn toespraak. “In een wereld waar democratie en rechtsstaat onder druk staan, vinden Suriname en Nederland elkaar als partners in rechtvaardigheid,” stelt de koning.

“Wij streven naar een gelijkwaardige relatie met Nederland, gebaseerd op respect en partnerschap, niet op afhankelijkheid. Suriname wil kansen benutten op het gebied van handel, kennisuitwisseling, landbouw, gezondheidszorg en duurzame energie. Een volwaardige samenwerking kan alleen bestaan als menselijke waardigheid wordt gerespecteerd; daarom dringen wij aan op verbetering van de visumprocedures. Suriname is klaar voor een nieuwe fase van constructieve samenwerking,” aldus fractieleider van de NDP, Rabindre Parmessar.

Fractieleider van de VHP, Asiskumar Gajadien, zei: “uw bezoek onderstreept de waarde van de relatie tussen Suriname en het Koninkrijk der Nederlanden, gebaseerd op een gedeeld verleden en gericht op samenwerking, respect en gelijkwaardigheid. De VHP-fractie ziet kansen in onderwijs, gezondheidszorg, klimaat, ondernemerschap en mobiliteit voor onze jongeren en professionals. Erkenning van historische fouten blijft belangrijk om vertrouwen te versterken.”

NPS-fractieleider dJerrel Pawiroredjo heeft aandacht gevraagd voor de financiële verantwoording die Surinamers moeten afleggen bij reizen naar Nederland, terwijl burgers uit andere Zuid-Amerikaanse landen vrijer kunnen reizen. “Tegelijkertijd waarderen wij de steun die Nederland door de jaren heen aan Suriname heeft geboden. Wij willen de bilaterale samenwerking verder uitbouwen, vooral op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, klimaat, waterbeheer en landbouwtechnologie. De excuses van Nederland voor het slavernijverleden zijn ontvangen, en nu is het tijd om samen vooruit te kijken,” benadrukte Pawiroredjo.

“Vandaag spreken wij op een moment dat voor vele Surinamers zowel emotioneel als historisch van betekenis is. Ik spreek tot u als volksvertegenwoordiger, maar ook als afstammeling van tot slaaf gemaakten en als zoon van de Marrongemeenschap: een gemeenschap die haar vrijheid heeft bevochten met moed, volharding en offers, lang voordat vrijheid ooit werd vastgelegd in wetten,” zei Ronnie Brunswijk namens de Abop-fractie.

Brunswijk zegt dat het erkennen van dit verleden niet bedoeld is om afstand te creëren of oude wonden te openen. Integendeel, dit is een eerlijk begrip van de gedeelde geschiedenis die noodzakelijk is voor een volwassen, respectvolle en duurzame relatie tussen Suriname en Nederland. “De geschiedenis tussen Suriname en Nederland kent pijn en onrecht, maar ook momenten van samenwerking, verbondenheid en gemeenschappelijke waarden,” aldus Brunswijk namens de Abop-fractie.

Voor Ronny Asabina (BEP) is het beladen verleden, waaronder de rol van Nederland in de slavernij, een gevoelig onderwerp dat zorgvuldig onderzocht en onderwezen moet worden. Het bezoek biedt een kans om nieuwe relaties te omarmen, gezamenlijke ontwikkeling te bevorderen en te werken aan een toekomst waarin menselijkheid, vrijheid en waarheid centraal staan,” stelt Asabina.

“Suriname is geen alinea in de Nederlandse geschiedenis. Suriname schrijft haar eigen boek. Koning u bent niet hier vanwege de zon of vanwege een Djogo, maar omdat u Nederlander bent en Nederlanders zien kansen, vooral als het gaat om handel. Maar tegelijkertijd geven wij aan dat de generatie van nu anders denkt dan die van toen. Wij zijn anders, wij willen niet achter u lopen maar naast u lopen als gelijkwaardige landen”, stelt PL-fractieleider Bronto Somohordjo. Dat zal volgens hem het nieuwe hoofdstuk moeten zijn tussen Suriname en Nederland.

“Ondanks het verleden van uitdagingen en kolonialisme werken wij samen op basis van respect en gelijkwaardigheid. Suriname is trots en onafhankelijk, onze jongeren verlangen naar kansen en onze economie groeit. Wij waarderen de erkenning van Nederland, maar blijven streven naar gerechtigheid en waardigheid. Dank aan het koningspaar en de delegatie; vijftig jaar na onze onafhankelijkheid, met een koning en een vrouwelijke president, staat dit symbool voor hoop, verandering en een gezamenlijke toekomst,” aldus de fractieleider van A20, Steven Reyme.

President Jennifer Simons benadrukte dat de geschiedenis tussen Suriname en Nederland veel ongelijkheid en pijn kent door het koloniale en postkoloniale verleden. Het bezoek biedt echter een kans om de relatie te herstellen en samen een nieuwe, evenwichtige toekomst op te bouwen. “Na 50 jaar onafhankelijkheid is het tijd om samen de onevenwichtigheden in de relatie te corrigeren. Samenwerking is essentieel op gebieden zoals handel, economie, energie en ontwikkeling, en draagt ook bij aan vrede in de wereld en de regio. Een evenwichtige relatie, gebaseerd op wederzijds respect, gelijkwaardigheid, vertrouwen en zakelijkheid, biedt kansen voor duurzame vooruitgang voor

Het Nederlandse Koninklijk paar Zijne Majesteit Willem-Alexander en Hare Majesteit Máxima hebben een historisch bezoek gebracht aan het Hof van Justitie (HvJ). Fungerend president van het Hof, Iwan Rasoelbaks, had bij deze gelegenheid de eer Hunne Majesteiten toe te spreken. De hofpresident gaf aan dat Suriname bij zijn onafhankelijkheid in 1975 ervoor heeft gekozen een democratische rechtsstaat te zijn, met sterke affiniteit voor het sociale en gebaseerd op de uitingspunten en principes waarop ook de rechtspraak is gestoeld.

Rasoelbaks gaf het Koninklijk bezoek een uitgebreide uitleg over de rechtspraak in Suriname, waarbij hij benadrukte dat de rechtspraak onafhankelijk, onpartijdig, integer,

deskundig, openbaar, gemotiveerd, gelijkelijk en waardig wordt uitgevoerd. Toch staat de organisatie onder druk. Een groot aantal civiele en strafzaken wordt behandeld door slechts 31 rechters, ondersteund door ruim 270 gerechtsmedewerkers. Het tekort binnen de rechterlijke macht leidt tot achterstanden. Daarom zijn RAIO-opleidingen gestart in samenwerking met Nederland. Per eerste kwartaal 2026 worden 11 nieuwe rechters verwacht. De hoop is dat in 2027 de rechterlijke macht de beschikking heeft over 57 rechters.

De eerste aanleg concentreert zich nu in vier districten, terwijl de hoge beroepsrechtspraak zich voltrekt in Paramaribo. Ook is er behoefte aan ruimere rechtsbescherming via cassatierechtspraak. Het Hof denkt

mee met de overige staatsmachten en de rechtspraktijk hoe deze behoefte kan worden ingevuld. Daarbij worden bestaande banden benut met de Hoge Raad der Nederlanden, de rechtspraak in Nederland, het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Antillen en de Caribbean Court of Justice. In samenwerking met het Gemeenschappelijk Hof van de Antillen zijn digitale registratiesystemen en documentbeheersystemen ontwikkeld voor civiele en strafzaken.

Koning Willem-Alexander merkte op dat de onafhankelijke rechter en rechtspraak hebben gezegevierd, met name in het proces rond de Decembermoorden. Hij vroeg onder meer hoegelijkwaardigheid wordt gegarandeerd tussen een rechtszoekende die geen advocaat kan betalen en een aanklager die dat wel kan. Rasoelbaks legde uit dat er kosteloze rechtsbijstand bestaat, en dat in strafzaken altijd een advocaat aanwezig is. Verder vroeg de koning naar digitale mogelijkheden in districten waar geen rechtspraak is.

Rasoelbaks gaf aan dat rechtspraak voor sommige districten nog vanuit Paramaribo plaatsvindt en dat digitale oplossingen via satellietcommunicatie technisch en financieel uitdagend zijn. President Jennifer Simons merkte op dat mr. Rasoelbaks in grote lijnen heeft aangegeven waar de rechterlijke macht voor staat en het tekort dat er is, maar dat er aan wordt gewerkt door verdere versterking met cassatierechtspraak. “De gesprekken die al jaren eerder zijn gestart, zullen worden voortgezet, omdat in overleg ook de rechtspraak verder moet worden gesteld”, aldus het Surinaamse staatshoofd.

Fractieleider van de Pertjajah Luhur, Bronto Somohardjo, heeft tijdens de ontvangst van Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima in De Nationale Assemblée, de persoonlijke geschiedenis, de band tussen beide landen en de positie van de nieuwe Surinaamse generatie benadrukt. Somohardjo deelde openlijk zijn achtergrond als voormalig Nederlander en zoon van politieke vluchtelingen: “Ik was Nederlander totdat ik mijn Nederlandse paspoort bewust inruilde voor het Surinaamse omdat ik in dezelfde grond begraven wil worden als waar mijn kumba te is begraven.

Hij sprak ook over de Zuid-Amerikaanse roots van Koningin Máxima: “Ik weet eerlijk gezegd nog steeds niet of ik u

daarvoor moet feliciteren of succes moet wensen, maar temperament aan de eettafel is u zeker niet vreemd.” De fractieleider legde sterk de nadruk op gelijkwaardigheid in de relatie tussen Suriname en Nederland: “Suriname is geen alinea in de Nederlandse geschiedenis.

Suriname schrijft zijn eigen boek door onze studenten in uw steden, door uw stagiaires in de onze en door families die duizenden kilometers van elkaar vandaan wonen maar toch elke dag verbondheid voelen.

Hij sloot zijn toespraak af met: “Wij lopen niet achter u wij lopen naast u. Dat is het nieuwe hoofdstuk tussen Suriname en Nederland.” Somohardjo verwelkomde het

koningspaar afsluitend met: “Welkom in een land dat zijn verleden kent, maar zijn toekomst zélf gaat schrijven.”

Zijin Rosebel Goldmine heeft afgelopen zaterdag haar nieuwe Solar Power Station in gebruik genomen. Dit nieuwe zonnepark van 25 megawatt is een doorbraak naar een schonere en duurzamere mijnbouwsector.

Minister Stephen Tsang van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening is bijzonder onder de indruk van de Solar Power Station. Hij vindt dat andere bedrijven, vooral in de mijnbouwsector, dit voorbeeld kunnen volgen.

Minister Patrick Brunings van Olie, Gas en Milieu, vindt het een goede ontwikkeling, dat vooral de goudsector stappen zet naar groene energie. Jerrry Finsie, Manager Community Relations and development bij Rosebel Goldmine, legt uit wat de sociale en

milieu-effecten zijn van de solarfarm.

Karel Abinie, electrical superintendent bij Rosebel, vertelt over de bouw van het zonnepark.

Het Nederlandse Koninklijk paar Zijne Majesteit Willem-Alexander en Hare Majesteit Máxima hebben een historisch bezoek gebracht aan het Hof van Justitie (HvJ). Fungerend president van het Hof, Iwan Rasoelbaks, had bij deze gelegenheid de eer Hunne Majesteiten toe te spreken. De hofpresident gaf aan dat Suriname bij zijn onafhankelijkheid in 1975 ervoor heeft gekozen een democratische rechtsstaat te zijn, met sterke affiniteit voor het sociale en gebaseerd op de uitingspunten en principes waarop ook de rechtspraak is gestoeld.

Rasoelbaks gaf het Koninklijk bezoek een uitgebreide uitleg over de rechtspraak in Suriname, waarbij hij benadrukte dat de rechtspraak onafhankelijk, onpartijdig, integer,

deskundig, openbaar, gemotiveerd, gelijkelijk en waardig wordt uitgevoerd. Toch staat de organisatie onder druk. Een groot aantal civiele en strafzaken wordt behandeld door slechts 31 rechters, ondersteund door ruim 270 gerechtsmedewerkers. Het tekort binnen de rechterlijke macht leidt tot achterstanden. Daarom zijn RAIO-opleidingen gestart in samenwerking met Nederland. Per eerste kwartaal 2026 worden 11 nieuwe rechters verwacht. De hoop is dat in 2027 de rechterlijke macht de beschikking heeft over 57 rechters.

De eerste aanleg concentreert zich nu in vier districten, terwijl de hoge beroepsrechtspraak zich voltrekt in Paramaribo. Ook is er behoefte aan ruimere rechtsbescherming via cassatierechtspraak. Het Hof denkt

mee met de overige staatsmachten en de rechtspraktijk hoe deze behoefte kan worden ingevuld. Daarbij worden bestaande banden benut met de Hoge Raad der Nederlanden, de rechtspraak in Nederland, het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Antillen en de Caribbean Court of Justice. In samenwerking met het Gemeenschappelijk Hof van de Antillen zijn digitale registratiesystemen en documentbeheersystemen ontwikkeld voor civiele en strafzaken.

Koning Willem-Alexander merkte op dat de onafhankelijke rechter en rechtspraak hebben gezegevierd, met name in het proces rond de Decembermoorden. Hij vroeg onder meer hoegelijkwaardigheid wordt gegarandeerd tussen een rechtszoekende die geen advocaat kan betalen en een aanklager die dat wel kan. Rasoelbaks legde uit dat er kosteloze rechtsbijstand bestaat, en dat in strafzaken altijd een advocaat aanwezig is. Verder vroeg de koning naar digitale mogelijkheden in districten waar geen rechtspraak is.

Rasoelbaks gaf aan dat rechtspraak voor sommige districten nog vanuit Paramaribo plaatsvindt en dat digitale oplossingen via satellietcommunicatie technisch en financieel uitdagend zijn. President Jennifer Simons merkte op dat mr. Rasoelbaks in grote lijnen heeft aangegeven waar de rechterlijke macht voor staat en het tekort dat er is, maar dat er aan wordt gewerkt door verdere versterking met cassatierechtspraak. “De gesprekken die al jaren eerder zijn gestart, zullen worden voortgezet, omdat in overleg ook de rechtspraak verder moet worden gesteld”, aldus het Surinaamse staatshoofd.

Minister Dirk Currie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur in Suriname (MINOWC) is er voorstander van om gedetineerden in te zetten voor het bouwen en/of renoveren van schoollokalen.

Daarvoor heeft hij reeds een verzoek ingediend bij zijn collega Harish Monorath van Justitie en Politie (JusPol). Ook ziet hij graag meer politiepatrouilles om zo de diefstallen op scholen te voorkomen.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

“Bij JusPol is er gevraagd naar het vraagstuk van beveiliging…om de politie daar wat meer te laten doen. Ik heb het gesprek gehad met de collega van JusPol om

te kijken of we de gedetineerden ook kunnen inzetten voor het bouwen of repareren van schoollokalen. En dat kan je dan gelijk koppelen aan het resocialisatievraagstuk.

Ik probeer per se niet naar cashmiddelen over te hevelen, maar ik kijk naar waar praktisch gezien ondersteuning gegeven kan worden aan het onderwijs”, zei de bewindsman in het programma Welingelichte Kringen op ABC.

Volgens Currie is het schering en inslag op de scholen, wanneer hij kijkt naar het aantal gevallen van diefstal.

“Het is onmaatschappelijk gedrag, maar het is ook een maatschappelijke realiteit dat we daartegen aankijken. Waar er kabels zijn gestolen moet ik bedrijven gaan

vragen of ze kunnen sponsoren, zodat we ze weer zelf kunnen aanleggen.

Dus ik ben constant op de bedeltoer. Maar ik ben bereid alles te doen, want uiteindelijk gaat het om de kinderen die naar school moeten”, aldus de minister.

Kemal Rijken – Met een openhartige en informele toespraak heeft Bronto Somohardjo (PL) voor ontspanning in de Nationale Assemblee gezorgd. Het DNA-lid was op eigen wijze direct, maar vriendelijk tegen koning Willem-Alexander en koningin Máxima, die het parlement in Paramaribo bezochten op de eerste dag van hun staatsbezoek aan Suriname.

Speciaal voor de gelegenheid was de plenaire zaal versierd in de kleuren van de Nederlandse en Surinaamse vlag. Voor de meeste DNA-leden leek het even wennen om koning Willem-Alexander in hun midden te hebben. De sfeer bij binnenkomst was niet gespannen, maar zeker ook niet ontspannen. De bijzondere vergadering werd ook

bijgewoond door president Jennifer Simons en haar echtgenoot. Na de volksliederen volgde een korte toespraak van DNA-voorzitter Ashwin Adhin (NDP). Hij wees op de waarden van de democratie en noemde de koning en koningin vrienden van het Surinaamse volk.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Hierna nam Willem-Alexander het woord. ‘Wij zijn naar uw land gekomen met één verlangen, en dat is de relatie met u te intensiveren als gelijkwaardige partners. Partners met een gedeeld verleden van vierhonderd jaar. Vanzelfsprekend staan we stil bij de pijn van koloniale uitbuiting, slavernij en contractarbeid,’

aldus de vorst. ‘Velen van u hebben de indringende familieverhalen van grootouder op ouder op kind overgeleverd gekregen. Deze verhalen van uw voorouders zijn van wezenlijke betekenis voor u, en ook voor ons. Ze mogen nooit worden vergeten.’ Bekijk de toespraak hier:

De zeven fractievoorzitters waren vervolgens aan de beurt. Die van de drie grootste fracties hielden vrij formele, hartelijke redes. Los daarvan benadrukten ze allen de lastige situatie die veel Surinamers ervaren als ze Nederland willen bezoeken: het gedoe met de aanvraag van hun visum. Al jaren moeten ze bewijzen dat ze voldoende geld op hun bankrekening hebben staan, dat ze een Nederlandse sponsor hebben die garant staat en dat ze op tijd weer terugkeren naar huis. De NDP, VHP, NPS en ABOP stelden in hun redes dat dit probleem opgelost moet worden.

De stemming in de zaal leek nogal ijzig, totdat voorman Bronto Somohardjo van de Pertjahjah Luhur (PL) het woord kreeg. Hij koos ervoor om Willem-Alexander niet met ‘majesteit’ maar met ‘koning’ aan te spreken en openhartig te zijn. ‘Koning, ook ik was ooit Nederlander. Mijn familie moest tientallen jaren geleden vluchten naar Nederland. We hadden moeilijke tijden, politieke stormen, onzekerheid en mijn vader [Paul Somohardjo, KR] heeft het u ook niet makkelijk gemaakt,’ zei Somohardjo, doelend op onder andere de vecht- en schietpartij in de tv-uitzending van Karel van de Graaf.

‘Laat mij de koningin apart groeten, want een Zuid-Amerikaanse vrouw verdient extra aandacht en dat hebben wij, Surinaamse mannen, met u gemeen, koning. Een Zuid-Amerikaanse vrouw, ik weet niet of ik u moet feliciteren of succes moet wensen, maar in ieder geval staat u stevig in uw schoenen. En temperament aan de eettafel wanneer wij mannen weer een beetje dom hebben gedaan, is u niet vreemd, koning.’

Somohardjo kreeg er de lachers mee op zijn hand, maar wist met zijn toespraak ook de zaal te ontdooien. Hierna verliep de vergadering een stuk meer ontspannen. Na het vertrek van de koning zei de PL-leider tegen Waterkant over zijn optreden: ‘Ik praat meer uit het hart en gevoel, en ik ben niet zo van het protocollaire en de regels. Dat is belangrijk, maar ik ben ook een volksvertegenwoordiger. De boodschap was: Nederland heeft mij vroeger goed behandeld en we gaan nu met respect naar elkaar verder.’

‘En ik ben blij dat het ijs een beetje is gebroken,’ vervolgde Somohardjo. ‘Van belang is dat we ons als Surinamers als gelijke partners voelen. Ik wil ook benadrukken dat die oil en gas niet zaligmakend is, maar dat we daar goed mee om moeten gaan.’ Nederland is met vijftien bedrijven hier naartoe gekomen, aldus de politicus. ‘Wij moeten goed voorbereid business met ze doen, maar wel met open vizier. Laten we het niet als de afgelopen vijftig jaar doen. We zijn een nieuwe generatie en Suriname moet de potentie benutten die het in zich heeft.’

Voorafgaand aan de vergadering was gespeculeerd wat er zou gebeuren als Ronnie Brunswijk de hand van Willem-Alexander zou schudden. Maar ‘de koning’ ontmoette ander de koning niet. ‘Vele mensen proberen onenigheid te zaaien in de gemeenschap, maar dat is er niet van gekomen,’ zei Brunswijk tegen Waterkant. ‘Ik stoor me er niet aan en ben gewend aan al deze scenario’s en onwaardige verhaaltjes. Ik maak me niet druk.’ Hij vindt het niet jammer dat hij de hand van de koning niet heeft geschud. ‘Ik heb genoten van zijn bezoek. Toen ik een kleine jongen was, heeft zijn grootmoeder mijn geboortedorp bezocht en ook heb ik vroeger zijn moeder Beatrix in Suriname gezien.’

De eerste dag van het staatsbezoek van Willem-Alexander aan Suriname stond vooral in het teken van plichtplegingen, zoals het leggen van een krans bij het monument Mama Sranan. Het staatshoofd gaf ook samen met zijn Surinaamse collega een persverklaring af. In de middag bezochten ze het Gerechtshof en waren ze te gast bij de granmans en stamoudsten uit de binnenlanden. Ze accepteerden de excuses die de koning in 2023 heeft aangeboden voor het slavernijverleden en drongen aan op herstelbetalingen. Maar die komen er niet. Wel is er 66 miljoen euro beschikbaar voor projecten in Suriname in het kader van het herstelprogramma. President Simons wil dat Suriname bij de uitvoering ervan een leidende rol krijgt.

Foto: Prakash Mungra, directeur Toezicht en Handhaving bij de Centrale Bank van Aruba.

Suriname vierde op dinsdag 25 november 2025 het 50-jarig jubileum van de onafhankelijkheid van Nederland, ook wel bekend als ‘Srefidensi Dey’.

Op deze dag in 1975 werd Suriname een zelfstandige republiek na ruim 300 jaar koloniale overheersing. Voor Caribisch Netwerk is Dulce Koopman met Surinamers gaan praten die zich hebben gevestigd in het Koninkrijk, waar ze vaak diep zijn geworteld. Hoe kijken zij naar die speciale datum? Hoe kijken ze naar hun land?

Wanneer Prakash Mungra terugdenkt aan de onafhankelijkheid van Suriname, ziet hij één beeld voor zich: de

feestelijkheden op televisie, prinses Beatrix, de politieke leiders en een volk dat aan een nieuwe toekomst begon. Hij was twaalf jaar oud. Hij woonde niet in Suriname, maar in Amsterdam. Toch zouden de gebeurtenissen van 1975 hem op beslissende wijze richting geven. Niet omdat hij terugkeerde naar het land waar hij geboren werd, maar juist omdat hij dat níet deed.

Vandaag, bijna vijftig jaar later, is Prakash Mungra directeur Toezicht en Handhaving bij de Centrale Bank van Aruba. Een functie die hij al sinds 2010 bekleedt, na een carrière van ruim drie decennia binnen de instelling. Het Caribische eiland werd zijn

thuis, zijn werkveld en zijn bijdrage aan regionale financiële stabiliteit. Suriname bleef een emotionele oorsprong, maar geen professionele bestemming.

Van Paramaribo naar Amsterdam: een jeugd tussen twee werelden

“Ik ben geboren in Suriname, maar niet getogen,” zegt Mungra. Hij was twee jaar oud toen zijn ouders Suriname verlieten voor studie in Nederland. Ze bleven er, en hij groeide op in Amsterdam. “Ik heb daar de basisschool, universiteit, alles doorlopen. Suriname kende ik van vakanties, familie, vrienden en de grote migratiegolf in de jaren ’70. Via neven en nichten leerde ik Sranantongo (Afro-Surinaamse taal). De band was er altijd.”

Na een studie economie en accountancy ging hij werken bij het toenmalige Moret & Limperg (nu Ernst & Young). Daar ontstond zijn interesse in financiële instellingen en toezicht, het vakgebied dat zijn carrière zou bepalen.

Waarom Suriname géén optie werd: ‘Onder geen enkele omstandigheid een militaire dictatuur’

Toen zijn studie was afgerond, overwoog Mungra serieus om naar Suriname terug te keren. Maar de politieke realiteit haalde hem in. “Het was geen aantrekkelijk land om in te werken. Militair bewind, intimidatie van critici, verhalen over mensen die werden opgepakt. Ik zou onder geen enkele omstandigheid onder een dictatuur willen wonen.”

De onafhankelijkheid had volgens hem dan ook een effect dat tot vandaag zichtbaar is: massale braindrain. “Heel veel Surinaamse studenten in Nederland bleven weg. Ze gingen niet terug door de situatie. Dat is een verlies voor elk land, kennis die niet terugkeert, vertraagt ontwikkeling.”

Toch kijkt hij niet uitsluitend negatief terug

“Ieder volk heeft aspiraties om onafhankelijk te worden. Het moment was misschien niet ideaal, maar het is een voldongen feit. En ik ben blij dat de democratie uiteindelijk hersteld is.” Een advertentie, drie jaar Aruba, en een carrière van 34,5 jaar De keuze om niet naar Suriname te gaan, bracht hem uiteindelijk naar Aruba. Toeval speelde een grote rol.

“Ik zag een advertentie: senior beleidsmedewerker toezicht. Ik werkte al in de accountancy en had ervaring met financiële instellingen. Samen met mijn toenmalige partner besloot ik: we gaan drie jaar naar Aruba om internationale ervaring op te doen.”

Die drie jaar werden er meer ,veel meer

Ruim dertig jaar later is hij nog steeds op Aruba, inmiddels als één van de meest invloedrijke toezichthouders van het eiland. Hij doorliep de rangorde van senior medewerker tot afdelingshoofd, werd in 2007 divisie-manager en in 2010 directeur Toezicht en Handhaving.

“Het werk is buitengewoon boeiend. De financiële sector is explosief gegroeid. In termen van het Bruto Binnenlands Product is de sector ongeveer drie keer zo groot als onze economie. Dat moet solide blijven.” Zijn rol is cruciaal: toezien op stabiliteit, integriteit en naleving van regelgeving, de fundamenten van elke gezonde economie.

Herinneringen aan Suriname

Een 12-jarige op 25 november 1975: ‘Suriname stond voor gezelligheid, eten en warmte’. Hoewel hij de onafhankelijkheid vanuit Nederland meemaakte, had het moment impact. “Het was indrukwekkend. Als kind weet je niet precies wat onafhankelijkheid betekent, maar je ziet de feestelijkheid, de emotie.”

Zijn herinneringen aan Suriname waren die van vakanties: “Colakreek, de districten, de natuur onvergelijkbaar met Amsterdam. Warmte, gezelligheid, lekker eten.” Later zou die warmte een contrast vormen ten opzichte van de politieke kou van de militaire periode.

Surinaamse identiteit: sterker geworden

Volgens Mungra is de Surinaamse identiteit sinds 1975 niet verzwakt, maar juist versterkt. “Je ziet het aan de nationale elftallen, de emoties en trots. De muziek, de cultuur, de humor, de warmte, het leeft allemaal.” Eenheid is volgens hem ‘misschien wel het grootste kenmerk’ van de moderne Surinamer.

Tradities die blijven, ook in een bankgebouw

Hoewel hij zichzelf ‘primair Nederlander met een Surinaamse achtergrond’ noemt, zit Suriname in zijn dagelijks leven verweven.

“Tradities zoals Divali en Phagwa — die neem ik mee. Ik ben op z’n Hindoestaans getrouwd, mijn vrouw is Surinaams. Via familie en vrienden blijft Suriname dicht bij me.”

In zijn werk, zegt hij, speelt cultuur echter geen rol. “Zakelijkheid staat voorop. Maar behalve dat: bij Surinaamse feesten voel je meteen de sfeer. Dat laat jou nooit helemaal los.” Ook in professionele zin bleef de band bestaan. “Na het herstel van de democratie heeft de Centrale Bank van Aruba Suriname meer keren technische assistentie gegeven. Ik ben zelf ook geweest. Onlangs hebben we een samenwerkingsovereenkomst getekend voor informatie-uitwisseling. Dat voelt goed.”

Economische blik: ‘Suriname heeft alle potentie, maar mist sterk bestuur’

Op de vraag hoe hij de economische ontwikkeling van Suriname ziet, volgt een genuanceerd antwoord. “Gemengd. Staatsolie is een succesverhaal. Maar slecht bestuur heeft vaak de boventoon gevoerd. Hyperinflatie, gebrekkig toezicht, weinig checks and balances.”

Hij herhaalt wat hij in zijn functie dagelijks ziet: “Sterke instituten en goed bestuur maken een land succesvol. Politiek mag nooit invloed hebben op monetair of toezichtsbeleid. Een onafhankelijke centrale bank is absoluut cruciaal.”

Daarom blijft hij optimistisch

“Suriname is enorm rijk. Als het bestuur op orde komt, komt het land er uiteindelijk wel.” Prakash Mungra is een Surinaamse professional, gevormd in Nederland, tot bloei gekomen in Aruba Zijn Surinaamse wortels, Nederlandse opvoeding en Arubaanse carrière vormen samen een unieke driehoek.

“Ik voel me Nederlander met een Surinaamse achtergrond. Ik heb warme gevoelens voor Suriname, maar ik ben professioneel gevormd in Nederland en verder gegroeid in Aruba.” Toch blijft één element constant: “Suriname blijft belangrijk. Het is deel van wie ik ben.”

Een halve eeuw Surinaamse onafhankelijkheid door de ogen van een bankdirecteur

In Mungra’s levensverhaal weerspiegelt zich een bredere geschiedenis. Van hoop naar crisis, van braindrain naar diaspora, van militair bewind naar democratie, van economische dieptepunten naar nieuwe potentie. Hij koos voor Aruba, maar droeg Suriname nooit helemaal los.

En vijftig jaar na de onafhankelijkheid blijft hij voorzichtig hoopvol: “Suriname kan slagen. De basis is er. Nu nog het bestuur dat het land verdient.”

UNITEDNEWS|MENS & MAATSCHAPPIJ

Een verkeersruzie op de Indira Gandhiweg in Suriname is maandag uitgemond in een kappartij en wederzijdse mishandeling.

Aangever R.S. verklaarde dat zijn broer buschauffeur is en dat hij op het moment van het incident samen met hem in de lijnbus zat. Volgens R.S. reed zijn broer vanuit de Ramgoelamweg in de richting van de Latourweg.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Ter hoogte van de rotonde stopte de buschauffeur om een voetganger over te laten steken. De automobilist G.A., die achter hen reed, kon dat niet waarderen en haalde luid schreeuwend de bus

in. Hij riep dat de chauffeur het verkeer ophield.

Bij de kruising van de Indira Gandhiweg en de Nieuw Weergevondenweg stopte de bus opnieuw. Daar bleek dezelfde automobilist langs de weg te staan. Hij stapte uit met een stuk hout in zijn hand en begaf zich richting een zwarte Toyota Blade, die eveneens geparkeerd stond.

Uit dat voertuig stapte een tweede man, de zoon van de automobilist G.A., die gewapend was met een houwer.

De jongeman liep agressief op de buschauffeur en zijn broer af en zwaaide met de houwer in de richting van R.S., die daarbij een kapwond aan zijn linkerschouder opliep.

Na de aanval rende de verdachte terug naar zijn voertuig en verliet de plek.

R.S. verklaarde dat hij uit boosheid de andere man, die met het stuk hout stond, heeft geslagen. De automobilist G.A. heeft daarop eveneens aangifte gedaan. Hij gaf aan dat zijn zoon degene was die met de houwer zwaaide, maar dat hijzelf door de buschauffeur en diens broer zou zijn mishandeld. Hierbij liep hij een verwonding aan zijn neus op.

Beide partijen zijn voor medische behandeling doorverwezen naar een arts. De Surinaamse politie is bezig met het onderzoek.