Een Surinaamse Nederlander heeft de Surinaamse ambassade in Den Haag gevraagd om op korte termijn duidelijkheid te geven over zijn toelating tot Suriname. Hij wil volgens EM Newsroom samen met zijn gezin zonder visum, toeristenkaart of andere entreevoorwaarden naar het land kunnen reizen en daar volgens hem ook behandeld worden overeenkomstig de rechten die voortvloeien uit de Toescheidingsovereenkomst van 1975.
De kwestie is inmiddels doorgeschoven naar Paramaribo. Ambassadeur Ricardo Panka bevestigt dat het om een aangelegenheid van de regering gaat en zegt in een reactie aan EM Newsroom dat de brief via een officiële nota zal worden voorgelegd aan het ministerie
van Buitenlandse Zaken. Volgens de diplomaat wordt nu een juridisch onderbouwde reactie uit Suriname verwacht.
De man vraagt de ambassade om zwart op wit te bevestigen dat hij en zijn gezinsleden zonder bijkomende voorwaarden tot Suriname kunnen worden toegelaten. Daarbij wil hij ook bevestigd zien dat zij geen visum, toeristenkaart of entreefee hoeven te regelen of te betalen. Zijn wens is om nog binnen dertig dagen met zijn gezin af te reizen, waardoor hij vooraf zekerheid wil over hun juridische positie bij aankomst.
Als basis voor zijn verzoek verwijst hij naar artikel 5 lid 2 en lid 3 van de Toescheidingsovereenkomst inzake
nationaliteiten tussen Nederland en Suriname, die na de onafhankelijkheid de nationaliteitspositie van betrokken personen moest regelen. In die bepalingen staat onder meer dat bepaalde personen, en ook hun gezinsleden, het recht hebben om onvoorwaardelijk tot Suriname te worden toegelaten en daar in alle opzichten als Surinamer te worden behandeld.
Verder beroept hij zich op eerdere uitspraken van de Surinaamse rechter. Zo verwijst hij naar een uitspraak van het Eerste Kantongerecht uit 2001 en een arrest van het Hof van Justitie uit 2007. Volgens hem is in die procedures de rechtspositie van hem en zijn gezinsleden al inhoudelijk beoordeeld.
Om zijn standpunt kracht bij te zetten, heeft hij ook notariële verklaringen van een notaris in Paramaribo meegestuurd. Met die stukken wil hij aantonen dat hij en zijn gezinsleden onder de relevante bepalingen van de overeenkomst vallen. Daarmee probeert hij zijn verzoek niet alleen principieel, maar ook juridisch zo stevig mogelijk neer te zetten.
Volgens de Surinaamse Nederlander is dit bovendien niet de eerste keer dat hij om opheldering vraagt. Hij stelt dat hij op 25 november 2025 al een soortgelijk verzoek naar de ambassade heeft gestuurd, maar daarop geen antwoord heeft ontvangen. Nu zijn voorgenomen reis dichterbij komt, wil hij alsnog snel een formele beschikking of duidelijke standpuntbepaling.
Mocht de ambassade van mening zijn dat er toch voorwaarden of beperkingen gelden, dan verlangt hij dat die beslissing juridisch goed wordt onderbouwd. Daarbij vraagt hij uitdrukkelijk om een motivering met verwijzing naar de relevante wettelijke bepalingen en internationale verplichtingen. Daarmee lijkt een ogenschijnlijk praktische reisvraag uit te groeien tot een principiële kwestie over rechten, nationaliteit en toelating.
