In reactie op geruchten die de ronde doen op social media, heeft de directie van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) een verklaring afgelegd om de situatie rondom de Pediatric Intensive Care Unit (PICU) te verduidelijken.

In tegenstelling tot wat op sociale mediaplatforms in Suriname wordt gesuggereerd, is de PICU niet gesloten.

De directie van het AZP heeft bevestigd dat de PICU tijdelijk is verhuisd naar een andere ruimte binnen het ziekenhuis.

Deze verplaatsing is een tijdelijke maatregel, en de eenheid zal zo snel mogelijk terugkeren naar haar oorspronkelijke locatie.

Het ziekenhuis roept het publiek op om alleen te vertrouwen op officiële mededelingen van de

directie van het AZP en niet op geruchten of ongeverifieerde berichten die circuleren op sociale media.

De directie wil benadrukken dat accurate en betrouwbare informatie uitsluitend via de officiële communicatiekanalen van het ziekenhuis wordt gedeeld.

De afgelopen periode zijn er verschillende pogingen tot skimming ontdekt bij meerdere ATM’s van De Surinaamsche Bank (DSB). De betrokken pinautomaten zijn buiten werking gesteld, zoals die bij het hoofdkantoor aan de Henck Arronstraat.

Uit extra voorzorg en ter bescherming van haar klanten heeft de bank de volgende maatregelen getroffen:

Politiewoordvoerder Milton Kensmil zegt aan Waterkant.Net dat de verschillende gevallen van skimming waarvoor aangifte is gedaan, in onderzoek zijn.

Skimming gebeurt meestal via een onopvallend apparaat dat aan een pinautomaat of betaalterminal is bevestigd. Het apparaat leest en steelt de gegevens van de magneetstrip van de kaart wanneer deze wordt ingevoerd.

De gestolen gegevens

worden vervolgens gebruikt om vervalste betaalpassen te maken, waarmee de criminelen geld van de bankrekeningen van de slachtoffers kunnen opnemen.

De Surinaamse Bankiersvereniging had begin augustus gewaarschuwd voor een toenemend aantal gevallen van deze vorm van fraude.

Assembleelid Jennifer Vreedzaam

De gezondheidssector in Suriname verkeert in een zware crisis, daarover zijn we het allemaal eens. Iedere burger komt ermee in aanraking, of het nu gaat om de zoektocht naar medicatie, het ontbreken van bedden bij opnames, of het vertrek van ondergewaardeerd zorgpersoneel. Het blijft een grote dilemma dat onze samenleving bezighoudt.

We zijn ons al drie tot vier

jaar bewust van de verloedering van de gezondheidssector. Tevergeefs hebben velen en ook ik vaker aan de bel getrokken. Maar inmiddels is overduidelijk dat deze bel gericht is aan dove mans oren van beleidmakers. 

Er wordt niet geluisterd naar de kreten van de samenleving.

-Hebben we niet luid en duidelijk om beter beleid geroepen toen het aantal COVID-slachtoffers binnen een jaar van 3 naar 1.246 steeg? -Hebben we niet geprotesteerd toen de minister tijdens deze crisis besloot op vakantie te gaan en ons achterliet met een telefoonrekening van 750.000 SRD? -Hebben we niet onze stem laten horen toen we twee jaar later nog steeds onze COVID-vergoedingen niet hadden ontvangen? -Hebben we niet onze onvrede geuit toen onze SZF-basiskaarten werden ingetrokken? -Hebben we niet luid geroepen toen we opeens SRD1.500 aan premie moesten betalen? -Hebben we niet geprotesteerd toen de SZF-dekking voor militairen, tegen de grondwet in, werd beperkt?

-Hebben we niet allemaal de alarmbellen getrokken toen ziekenhuizen achtereenvolgens code rood en code oranje afkondigden, waardoor de burgers geen aanspraak meer konden maken op de gezondheidszorg?

Maar toch lijkt een nieuw gebouw van US$ 10 miljoen voor het ministerie van Volksgezondheid de prioriteit te zijn.

Nu we vervallen medicatie krijgen, het volk niet optimaal over hun medicijnen kan beschikken en velen door de felle zon en de hoge transportkosten (waarbij de government take SRD 9 bedraagt) worden getroffen, breekt CODE ZWART aan.  De illusie van een werkende gezondheidszorg is veranderd in een ware ramp, bijna een vorm van genocide zou ik durven te zeggen. De zorgsector staat op instorten. 

De aankondiging van AZP drie maanden geleden, over de kinderafdeling (code ZWART), had direct op de agenda geplaatst moeten worden om mensenlevens te redden, vooral die van onze kinderen. Maar in plaats daarvan gaat de minister wederom op vakantie. Helaas heeft het droevig nieuws ons bereikt dat drie van onze jonge burgers het leven hebben gelaten. Als ik zo vaak in de krant lees dat mensen in elkaar zakken over straat, op het voetbalveld of in de winkel, vraag ik me af waarop we nog trots moeten zijn.

Moeten we trots zijn op het feit dat we wat geld hebben gespaard en macro-economisch een begroting met een kunstmatig klein tekort hebben? Ik zeg u eerlijk: ik geef de voorkeur aan de zorgplicht voor ons volk boven een plusje bij het IMF. Ik heb liever dat we zorg dragen voor onze mensen dan dat we geld op de bank hebben. Want ook dit plusje is met de eigen woorden van de minister van Financiën en IMF een farce gebleken.

Ik als moeder, en gelovig mens, zal nooit aan mijn kinderen kunnen verkopen, “ik heb je helaas niet kunnen redden, want ik spaarde voor je betere toekomst…”. Het lijden van ons volk is onbeschrijfelijk. Het is inhumaan, onmenselijk, tegen alle normen en waarden, asociaal en simpelweg in strijd met de burgerrechten die we hebben. Ik heb mij behoorlijk ingehouden, zoals u merkt, om te voorkomen dat ik, net als Nita, het risico loop om in de rechtbank te belanden. Want nu het stakingsrecht van zorgpersoneel wordt beperkt voor iets waar we recht op hebben, vraag ik me af hoe onze persvrijheid en vrijheid van meningsuiting zullen worden ingeperkt. Al heb ik de rechtvaardige “illusie” dat wij nog leven in een rechtsstaat. Jennifer VreedzaamLid van De Nationale Assemblée

Een personenauto is zondagmiddag achteruit in een trens beland langs de Indira Gandhiweg in Suriname. Het ongeval vond plaats in de omgeving van Hilly’s Chicken Farm.

De automobilist verkeerde onder invloed van alcohol en is niet in het bezit van een rijbewijs. Drie mede-inzittenden raakten gewond.

Naar zeggen van de bestuurder reed hij naar recreatieoord Ayo. Op een bepaald moment verloor hij de controle over het stuur, waardoor de wagen van de weg raakte en in de trens terechtkwam.

Er werd geprobeerd het voertuig met een andere auto uit de trens te trekken, maar dat lukte niet. Een sleepdienst werd uiteindelijk ingeschakeld,

die de wagen vakkundig heeft geborgen en afgevoerd.

De bestuurder werd door de ingeschakelde politie meegenomen naar het bureau. Het onderzoek duurt voort.

De automobilist die zondagavond om het leven kwam achter de JAP luchthaven te Zanderij in Suriname is de 31-jarige Johan Sno.

Hij reed met een grijze Toyota Premio naar Paramaribo met drie inzittenden. Vernomen wordt dat de automobilist ter hoogte van de brandweerkazene bij de bocht de controle verloor.

Het voertuig raakte van de weg en ramde op een EBS-mast, waarna de auto over de kop sloeg.

Alle slachtoffers werden met de ambulance vervoerd naar de Spoedeisende Hulp.

Na afstemming met het Surinaamse Openbaar Ministerie is het lijk van Sno naar het mortuarium vervoerd.

De politie van Zanderij heeft het verdere onderzoek overgedragen aan Verkeersunit

Regio Midden.

Op 21 augustus 2024 is de strafzaak tegen de verdachten G. Kromosoeto, G. Hew A Kee, B. Jurgens, R. Putter, W. Sardjo en J. ten Berge behandeld door de kantonrechter. De zaak stond voor verdachtenverhoor en beslissing van de kantonrechter omtrent het verzoek tot bewijsuitsluiting in de zaak van verdachte Putter. De kantonrechter heeft de stukken uit Nederland nog niet ontvangen.

De advocaat van de verdachte Kromosoeto heeft de kantonrechter gevraagd om de stukken af te wachten voordat het verdachtenverhoor plaatsvindt. De kantonrechter zal ook de beslissing over het verzoek tot bewijsuitsluiting nog aanhouden totdat de stukken zijn ontvangen.

De raadsman

van de verdachten Kromosoeto en Hew A Kee deed een verzoek tot opheffing van de voorlopige hechtenis op basis van humanitaire gronden. Hij beriep zich erop dat de gezondheid van de verdachten achteruit gaat sinds hun opsluiting.

De raadsman van de verdachte Jurgens deed een verzoek tot opschorting van de voorlopige hechtenis onder door de kantonrechter te stellen voorwaarden op basis van humanitaire gronden en de artikelen 5, 7 en 8 van het Amerikaans Verdrag voor de Rechten van het Mens.

De officier van justitie heeft gereageerd op de verzoeken en gevraagd om de verzoeken af te wijzen. De kantonrechter heeft de

verzoeken afgewezen omdat de ernstige bezwaren nog recht overeind staan. De kantonrechter merkte daarbij op dat maatregelen getroffen kunnen worden bij gezondheidsproblemen.

De zaak is uitgesteld naar 6 november 2024 om 09.00 uur. De zaak staat dan voor verdachtenverhoor en de beslissing van de kantonrechter in de strafzaak van verdachte Putter over het verzoek tot bewijsuitsluiting.

De automobilist die zondagavond om het leven kwam achter de JAP luchthaven te Zanderij in Suriname is de 31-jarige Johan Snoo.

Hij reed met een grijze Toyota Premio naar Paramaribo met drie inzittenden. Vernomen wordt dat de automobilist ter hoogte van de brandweerkazene bij de bocht de controle verloor.

Het voertuig raakte van de weg en ramde op de rechterberm een EBS-mast. Daarna reed de auto volgens getuige een voetganger aan op de berm stond. Vervolgens ging de auto over de kop.

Alle vier slachtoffers inclusief de voetganger werden met de ambulance vervoerd naar de Spoedeisende Hulp.

Na afstemming met het Surinaamse Openbaar Ministerie

is het lijk van Snoo naar het mortuarium vervoerd.

De politie van Zanderij heeft het verdere onderzoek overgedragen aan Verkeersunit Regio Midden.