NDP-propagandist Marcel Oostburg slaat de plank volledig mis met verdediging van misbruik verdachte Snaipa

Er zijn momenten waarop politieke loyaliteit plaats moet maken voor gezond verstand, fatsoen en de bescherming van kinderen. De reactie van NDP-propagandist Marcel Oostburg, beter bekend als ‘Spits Scherpschutter’, op de ernstige beschuldigingen rond de gezochte influencer Snaipa behoort zonder twijfel tot die categorie.

Terwijl de politie op zoek is naar Snaipa in een zedenzaak waarbij volgens berichten een 13-jarig meisje betrokken zou zijn, lijkt Oostburg zich niet af te vragen hoe een minderjarige in zo’n situatie terecht is gekomen. In plaats daarvan zoekt hij naar juridische en culturele uitwegen waarmee het gedrag van Snaipa mogelijk zou kunnen worden goedgepraat. Dat is niet alleen schokkend, maar ook gevaarlijk.

Met zijn verwijzing naar traditionele huwelijkswetten en uitspraken van de Hoge Raad wekt Oostburg de indruk dat er misschien “niks aan de hand” zou zijn als Snaipa zich op bepaalde gebruiken zou

kunnen beroepen. Daarmee verschuift de aandacht van de kern van de zaak: de bescherming van een minderjarig meisje. Het gaat hier niet om een theoretische discussie over gewoonterecht, maar om een ernstige verdenking die door de politie wordt onderzocht.

Screenshot van posting Oostburg

Nog zorgwekkender is het signaal dat hiervan uitgaat. Wanneer publieke figuren beginnen te zoeken naar excuses of achterdeurtjes in een zaak waarbij een kind centraal staat, ontstaat de indruk dat de belangen van een bekende volwassene belangrijker zijn dan die van een mogelijk slachtoffer. Dat is een boodschap die geen enkele verantwoordelijke samenleving zou moeten accepteren.

Niemand zegt dat iemand schuldig is voordat een rechter zich heeft uitgesproken. Ook Snaipa heeft recht op een eerlijk onderzoek en het vermoeden van onschuld. Maar er is een wereld van verschil tussen het respecteren van dat principe en het actief zoeken naar argumenten

om mogelijk grensoverschrijdend gedrag te normaliseren of te relativeren.

Als de beschuldigingen zo ernstig zijn dat de politie naar iemand op zoek is, dan hoort de discussie niet te gaan over hoe die persoon onder verantwoordelijkheid kan uitkomen. De discussie hoort te gaan over waarheidsvinding, gerechtigheid en de bescherming van minderjarigen. Dat Marcel Oostburg daar blijkbaar anders over denkt, zegt meer over hem dan over de zaak zelf.