NDP ‘friends and family’-beleid: Romano Meriba geaccommodeerd bij ministerie van Volksgezondheid

Jarenlang schreeuwde de Nationale Democratische Partij (NDP) vanuit de oppositie moord en brand over zogenaamd ‘friends and family’-beleid bij de vorige regering. Het was hét stokpaardje, hét morele wapen, hét bewijs dat de politiek moest veranderen.

Maar nu de partij zelf weer stevig aan de macht is binnen de regering-Simons/Rusland, geldt de kritiek ineens niet meer.

De recente installatie van Romano Meriba als lid van het Toezichthoudend Orgaan bij PCS laat weer zien dat de NDP de partij in Suriname is die haar eigen mensen flink accommodeert. Meriba is niet alleen de pleegzoon van wijlen oud-president Desi Bouterse, maar ook een persoon met een beladen verleden; hij zat namelijk een aantal keer in de gevangenis.

In 2002 raakte hij in opspraak nadat hij een granaat had gegooid naar de woning van de Nederlandse ambassadeur in Suriname. Enkele jaren daarna werd hij

veroordeeld tot vijftien jaar gevangenisstraf wegens roof en doodslag. In 2011 kreeg hij gratie van zijn pleegvader Desi Bouterse, waarna zijn naam in 2012 opnieuw opdook in een zaak waarin hij volgens het Korps Politie Suriname betrokken zou zijn geweest bij de mishandeling van een politieagent.

Screenshot

Meriba die tot de ‘friends and family’ kliek van de NDP behoort, heeft een zwaar crimineel verleden en dat maakt de situatie wrang. Want waar de NDP eerder harde morele grenzen trok en anderen de maat nam, lijkt die lat nu een stuk lager te liggen wanneer het om personen uit de eigen kring gaat. In de samenleving groeit dan ook het beeld dat principes vooral gelden zolang men niet zelf verantwoordelijk is.

Daar komt bij dat de discussie over ‘friends and family’ binnen de NDP geen nieuw fenomeen is. Tijdens het presidentschap van Desi Bouterse was openlijk

sprake van ‘friends and family’ beleid. Zo werd zijn dochter Peggy destijds geaccommodeerd op het Kabinet van de President, werd zijn zoon Dino benoemd tot leider van de Counter Terror Unit (CTU) en kreeg de broer van zijn echtgenote een diplomatieke functie als consul-generaal van Suriname in Nederland.

Het zijn voorbeelden die destijds al de discussie voedden over de scheidslijn tussen vertrouwen en vriendjespolitiek en duidelijk laten zien hoe hypocriet de partij is.

De kernvraag die nu opnieuw op tafel ligt, is pijnlijk eenvoudig: gelden de normen die de NDP jarenlang predikte nog steeds, of alleen wanneer het politiek uitkomt? Want wie jarenlang de hoogste toon aanslaat over integriteit, transparantie en goed bestuur, kan zich niet veroorloven om bij de eerste de beste gelegenheid zelf in precies dezelfde valkuil te stappen.

Hier een overzicht van alle friends & family benoemingen onder

de regering Simons/Rusland.