Jubileumboek homogeniteit in multiculturaliteit
| snc.com | Door: Shardhanand Harinandan Singh
ISBN: 9789464851793
Hardcover, 218 pagina’s met kleuren/zwartwit afbeeldingen.
Auteur: Shardhanand Harinandan Singh (Columnist/essayist)
Aanleiding
Dit boek heb ik speciaal geschreven ter herdenking van alle voorouders die ooit op welke manier dan ook Suriname hebben gediend. Eén ding hebben ze allemaal gemeen. De meesten zijn hier als immigranten uit het verre Oosten en Afrika gebracht. De voorouders van de Inheemsen zijn de eerste immigranten die zelf in de laatste ijstijd de Beringzee zijn overgestoken. Na lange voettochten langs de rivieren en per zelfgemaakte kleine boten hebben ze in stamverband de drie Amerikaanse continenten bereikt.
De eerste stammen in Suriname zijn ruim twaalfduizend jaar geleden aangekomen. Wegens de grote verschillen tussen de
Misdaden tegen de menselijkheid
Na de komst van de Europese kolonisten in de tweede helft van de zeventiende eeuw is het etnografische beeld van Suriname totaal veranderd. Het land heeft in de loop der koloniale tijden een transformatie ondergaan van monoculturaliteit naar een multiculturaliteit. Het Inheemse volk heeft niet lang als slaaf van deze kolonisten willen dienen. Toen zijn de Nederlandse slavenhandelaren ingezet om gedwongen arbeidsmigranten uit Afrikaanse landen
Helaas zijn deze tot slaafgemaakte immigranten eeuwenlang heel slecht behandeld, waarbij diverse vormen van misdaden tegen de menselijkheid zijn gepleegd. Toen op 1 juli 1863 deze vorm van arbeid tot stilstand kwam zijn de contractarbeiders uit China, India en Indonesië naar dit land verscheept. Hoewel op het eerste gezicht deze vervanging van arbeidskrachten een vrij karakter kende, het is feitelijk een verkapte vorm van slavernij geweest. De meningen daarover verschillen wel eens. Echter er zijn misdaden tegen alle immigranten gepleegd.
Actuele etnische spanningen als impact van kolonialisme
Als gevolg van eeuwenlange immigratieprocessen in het koloniale verleden is in Suriname een permanente multiculturaliteit gegroeid. Waarlijk, het land weerspiegelt thans het beeld van de ‘eenheid in verscheidenheid’. Mensen met diverse migratieachtergronden wonen naast elkaar en met respect voor elkaars persoonlijke identiteit en cultuur.
Anno 2023 hebben de meeste etnische gemeenschappen een zekere hoogte van groepsemancipatie kunnen verwerven. Hun leden participeren op alle niveaus van de Surinaamse maatschappij. De Inheemsen nemen daarbij een gemarginaliseerde positie in. Daar zijn verschillende oorzaken voor aan te wijzen.
Kritisch bekeken is de eenheid in verscheidenheid opgebouwd op een broze basis en losse stenen. Dat brengt nogal wat risico’s met zich mee. De actualiteit toont dat er etnische spanningen oplaaien. De wortels hiervan liggen in het koloniale brein van de mensen zelf, die ze nog met zich dragen.
Weinig saamhorigheid ondanks verbroederingspolitiek van halve eeuw
Ondanks de decennialange verbroederingspolitiek kent dit land nog lang geen solide saamhorigheid. Mijn studie en analyse van de probleemsituatie in Suriname laat zien dat er nauwelijks beleidsmatig is gewerkt aan het tot stand brengen van interetnische verbintenissen en – relaties tussen de bevolkingsgroepen. Eén der inzichten uit de studie laat zien dat dergelijke verbintenissen niet vanzelf en duurzaam tot stad komen.
Met name de Franse socioloog en sociaalpedagoog Émile Durkheim leert dat educatieve strategieën noodzakelijk zijn voor duurzame saamhorigheid in samenlevingen met een etnische diversiteit. Hij spreekt van het bevorderen van homogeniteit met de diversiteit als uitgangspunt. Met die visie op de achtergrond zijn hierin aanbevelingen gedaan gericht op de keuze en inzet van methoden en strategieën voor sociale integratie van burgers en groepen in etnisch pluriforme samenlevingen. Dat wil zeggen ter bevordering van homogeniteit in de multiculturaliteit.
Titel van het boek
De titel van dit boek is op tweeërlei wijze op te vatten. Enerzijds duidt deze op de multiculturaliteit in samenlevingen met diverse etnische gemeenschappen. Hierbij kunnen groepen burgers in gesegmenteerd verband naast elkaar samenleven zonder duurzame verbintenissen aan te gaan. Als voorbeeld noem ik het tribale leven van Inheemse stammen die zonder sociale verbintenissen en onderlinge saamhorigheid van oudsher hebben geleefd.
Anderzijds geeft de titel ‘Homogeniteit in Multiculturaliteit’ de contouren aan voor totstandbrenging van saamhorigheid en verbintenissen tussen burgers en hun groepen in de etnisch pluriforme maatschappij. Ik beschouw het als een appél aan burgers in multiculturele samenlevingen tot het gezamenlijk bouwen aan duurzame saamhorigheid en interetnische verbintenissen.
Saamhorigheid als homogeniteit zal moeten berusten op de bestaande diversiteit als beschikbaar sociaal kapitaal van de groepen zelf. Dat impliceert dat diverse etnische gemeenschappen niet alleen náást elkaar kunnen leven, echter duurzaam door gerichte bevordering van saamhorigheid en sociale verbindingen tussen individuele en groepen burgers van dit land.
Conclusie
De rassenrellen midden 20ste eeuw in buurland Guyana en Suriname duiden op schijneenheid in de samenleving. Elders in de regio en in de wereld is dit verschijnsel ook geen uniciteit. Zo broos en teer lijk dit fenomeen te zijn. Maar we geven de moet niet op. Want spiritueel zijn we door één en hetzelfde Kosmische Bewustzijn met elkaar verbonden. De fysieke verbondenheid komt niet vanzelf.
Door een breed transnationaal en nationaal debat kan versneld verbanden worden gezocht en onderzocht hoe in deze regio en daarbuiten de gerezen multiculturaliteit haar homogeniteit invult. Het ligt primair aan burgers van de actuele samenlevingen zelf invulling te zoeken voor etnische balans in de multiculturaliteit van eigen het land en samenleving.
Aanbevelingen
De Afro-Surinaamse gemeenschappen met name die pas na 1 juli 1863 formeel hun vrijheid kregen zijn jaren bezig de weg te vinden naar reparatie van het gekwetste collectieve bewustzijn bij velen. In dit boek en in een aantal andere publicaties elders heb ik in de afgelopen maanden helder geformuleerd, dat slavenhandelaren en kolonisten onder toeziend oog van bijbelvaders het sociaal kapitaal bij deze immigranten tot op de bodem hebben stukgeslagen.
Het eigenzijn en de natuurlijke identiteit zijn bewust onderdrukt veeleer met verkeerde kennis misvormd. Bij re-allocatie in nieuwe samenlevingen zijn juist deze sociale eigendommen fundamenteel bij het grondvesten van het zelf bij processen van integratie en emancipatie. Transnationaal en interdisciplinair studie en onderzoek noem ik als de eerste aanbeveling in dit boek. Daartoe zullen verantwoordelijke autoriteiten alle voorwaarden moeten scheppen zodat herstel van koloniale leed en schade op goed gang komen.
De inhoud van onderwijscurricula zal moeten worden gekozen en ontwikkeld op basis van totstandbrenging van interetnische verbintenissen en bevordering van kwaliteiten die groepen zelf met willen behouden, delen, en transformeren als nationaal gemeengoed. In deze studie is geconstateerd dat immigranten van diverse herkomst in meer of mindere mate met hun eigen sociaal-kapitaal binnenkwamen. Zij hebben dat kunnen inzetten voor individuele en groepsemancipatie in de voorbije jaren. Dat zal voortdurend beleidsaandacht moeten krijgen.
Wetten en maatregels zullen moeten volgen ter hervorming en ontwikkeling van duurzaam beleid sociale integratieprocessen. Het doel zal niet alleen de groepsemancipatie dienen. Vooral verbindende karakter bijvoorbeeld via media activiteiten dienen prioriteit te krijgen. Ongetwijfeld leven vele wensen en aanbeveling in de samenleving zelf.
Op de internationale diaspora conferentie van de Universiteit van Paramaribo van 6 tot 10 juni a.s. zal de auteur een spreekbeurt houden over dit thema.
Het boek verschijnt op 5 juni 2023 in Paramaribo en is voorlopig in eigen beheer. Meer Info: singhs@hetnet.nl
Abonneer op ons youtube kanaal.
Bedankt voor het kijken en abonneren.
'Suriname Nieuws Centrale'
| snc.com | Door: Shardhanand Harinandan Singh
