GOED BESTUUR VS. ETNISCHE REALITEIT: DE ZWIJGENDE BLINDE VLEK IN DE VHP DIASPORA-AGENDA

VHP Nederland, de overzeese afdeling van de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) in Suriname, heeft in Amsterdam een reeks van acht moderniseringsvoorstellen voor de moederpartij gepresenteerd.

De notitie richt zich op het toekomstbestendig maken van de partijorganisatie in het licht van veranderende politieke en maatschappelijke contexten, waarbij speerpunten als de scheiding van publieke en politieke functies, versterking van de interne democratie, en de formalisering van het diasporabeleid centraal staan. Met name het voorstel voor een minimum van 50% deelname van jongeren en vrouwen in besturen en de aanwijzing van een portefeuillehouder Diversiteit en Participatie benadrukt de focus op Good Governance en inclusie op het vlak van leeftijd en geslacht.

Sociologisch gezien is de meest opvallende bevinding in het persbericht echter de complete afwezigheid van concrete voorstellen met betrekking tot de noodzakelijke etnische diversificatie van de VHP. Hoewel de partij zich in haar grondbeginselen positioneert als een brede volkspartij, wordt zij traditioneel beschouwd

als de partij met de sterkste Hindoestaanse basis. In de Surinaamse samenleving en in de algemene politieke opinie wordt breed erkend dat de VHP, als één van de grootste partijen, meer een dwarsdoorsnede van de multi-etnische Surinaamse bevolking moet representeren.

De VHP Nederland, die juist wordt geacht een vooruitstrevende en kritische stem te zijn in het hervormingsproces, kiest er strategisch voor om het concept ‘diversiteit’ te beperken tot jongeren en vrouwen. Door de benoeming van een portefeuillehouder Diversiteit en Participatie te koppelen aan een gender- en leeftijdsquotum (50%), maar de meest gevoelige historische kwestie – de etnische samenstelling van het kader – onbesproken te laten, omzeilt de Nederlandse tak de kern van de Surinaamse politieke realiteit.

Dit duidt op een spanning tussen het streven naar abstracte, moderne governance-principes en het behoud van de historische, etnisch gefundeerde achterban.

De oproep tot een ‘Ideologische herijking’ aan het einde van de notitie, waarbij gesproken wordt

over sociaal-liberalisme, sociaal-democratie en groene politiek, kan echter de ‘achterdeur’ bieden om alsnog de etnische verbreding te bewerkstelligen. Door de ideologische koers te verhelderen en te verbreden, kan de partij haar aantrekkingskracht op een organische wijze vergroten voor alle bevolkingsgroepen. De initiatiefnemers kiezen dus voor een structuurgestuurde en ideologische hervormingsroute, waarbij de directe confrontatie met de etnische basis van de partij – een politiek zeer gevoelig punt – bewust vermeden wordt. De moderniseringsagenda van VHP Nederland is verreikend, maar de stilte rond etniciteit spreekt boekdelen over de delicate aard van partijhervorming in het etnisch-politiek gesegmenteerde landschap van Suriname.

UNITEDNEWS