Bus- en boothouders kunnen niet langer wachten op uitbetalingen; gezinnen en bedrijven komen in gevaar

DNA-lid Raghoenandan Rawien doet een dringend beroep op de minister van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) om de gemaakte afspraken met de bus- en boothouders onmiddellijk na te komen. Volgens hem staat niet alleen de bedrijfsvoering van de vervoerders, maar ook de bestaanszekerheid van hun gezinnen ernstig onder druk.

Vorige week voerden de bus- en boothouders actie om aandacht te vragen voor hun financiële problemen en de uitblijvende betalingen. Naar aanleiding daarvan was toegezegd dat de achterstallige gelden in gedeelten zouden worden uitbetaald. De verwachting was dat de betalingen uiterlijk maandag 19 oktober zouden plaatsvinden. Op dinsdag 20 oktober waren de gelden echter nog niet bijgeschreven op de rekeningen van de betrokken bushouders van de Organisatie van Bus- en Boothouders in Suriname (OBBS).

Advertisement

Raghoenandan noemt dit een zorgwekkende situatie. Volgens hem moeten afspraken die de overheid maakt

om een conflict op te lossen, ook worden nagekomen. Ondernemers kunnen hun verplichtingen niet betalen met beloften.

Gezinnen en bedrijven komen steeds verder in de problemen

Achter iedere bus- en boothouder staat een ondernemer met financiële verplichtingen en een gezin dat afhankelijk is van de inkomsten uit het bedrijf. De vervoerders moeten brandstof betalen, voertuigen onderhouden, verzekeringen afsluiten en andere bedrijfskosten dekken. Tegelijkertijd moeten zij voorzien in de dagelijkse behoeften van hun gezinnen.

Wanneer betalingen uitblijven, stapelen de problemen zich op. Ondernemers komen voor moeilijke keuzes te staan: betalen zij de noodzakelijke bedrijfskosten of voorzien zij in de dagelijkse behoeften van hun gezin?

Volgens Raghoenandan is dit niet langer slechts een administratieve kwestie. Het gaat om het voortbestaan van bedrijven, de bestaanszekerheid van gezinnen en de continuïteit van het openbaar

vervoer.

SRD 10.000 per bus nodig voor verzekering en keuring

Een extra probleem is dat de bushouders ongeveer SRD 10.000 per bus nodig hebben om de verzekering en keuring in orde te brengen.

Zonder de verschuldigde betalingen wordt het voor de vervoerders steeds moeilijker om aan deze verplichtingen te voldoen. Als bussen niet tijdig verzekerd en gekeurd kunnen worden, bestaat het risico dat voertuigen niet inzetbaar zijn en de dienstverlening in gevaar komt.

De gevolgen hiervan raken niet alleen de vervoerders. Ook scholieren, werknemers en andere burgers die dagelijks afhankelijk zijn van het openbaar vervoer, kunnen hiervan de dupe worden.

De overheid moet verantwoordelijkheid nemen

Raghoenandan benadrukt dat van ondernemers wordt verwacht dat zij hun financiële verplichtingen tijdig nakomen. Zij

moeten hun verzekeringen betalen, hun voertuigen onderhouden en andere zakelijke verplichtingen vervullen. Ook van de overheid mag worden verwacht dat zij haar betalingsverplichtingen nakomt en duidelijkheid geeft over de uitvoering van gemaakte afspraken.

Volgens hem kan het niet zo zijn dat ondernemers eerst actie moeten voeren om aandacht te krijgen en vervolgens opnieuw in onzekerheid worden gelaten nadat afspraken zijn gemaakt. Dat tast het vertrouwen in de overheid aan en vergroot de financiële druk op een sector die een belangrijke maatschappelijke dienst levert.

De minister moet daarom duidelijk maken wanneer de toegezegde gelden daadwerkelijk worden uitbetaald en welke concrete stappen worden ondernomen om verdere vertraging te voorkomen.

Geen nieuwe beloften, maar onmiddellijke actie

Raghoenandan roept de minister van TCT op om de kwestie met de hoogste prioriteit te behandelen en

ervoor te zorgen dat de verschuldigde gelden zo spoedig mogelijk beschikbaar komen.

De bus- en boothouders hebben vorige week duidelijk gemaakt dat hun financiële situatie onhoudbaar wordt. Volgens Raghoenandan moet de overheid nu haar verantwoordelijkheid nemen en de gemaakte afspraken daadwerkelijk uitvoeren.

“De bus- en boothouders kunnen niet langer wachten. Hun gezinnen moeten leven, hun bedrijven moeten blijven draaien en hun bussen moeten verzekerd en gekeurd worden. Dat kan niet zonder de financiële middelen waarop zij rekenen. De overheid moet begrijpen dat achter iedere achterstallige betaling mensen en gezinnen schuilgaan die dagelijks proberen het hoofd boven water te houden.”

Raghoenandan onderstreept dat betrouwbare afspraken essentieel zijn voor het vertrouwen tussen de overheid en de samenleving. De vervoerders moeten in staat worden gesteld hun verplichtingen na te komen en hun dienstverlening voort te zetten.

Afspraken maken is niet genoeg. Afspraken moeten worden nagekomen. Voor de bus- en boothouders staat inmiddels niet alleen een betaling op het spel, maar ook het voortbestaan van hun bedrijven, de bestaanszekerheid van hun gezinnen en de continuïteit van het openbaar vervoer.

Redactie Chronos