Waarom Cedric van Samson stelt dat zijn uitspraak over vrouw als president uit de context is gehaald

De veelbesproken uitspraak van Cedric van Samson – “Dan moeten we nooit meer een vrouw als president hebben” – zorgde voor veel ophef. Los geciteerd kan die zin de indruk wekken dat de parlementariër vrouwen ongeschikt acht voor het presidentschap. Wie echter het volledige interview beluistert, hoort dat Van Samson gedurende meerdere minuten een andere redenering opbouwt.

Zijn centrale punt is niet dat een vrouw volgens hem geen president kan zijn, maar dat een president, ongeacht het geslacht, op precies dezelfde manier ter verantwoording moet worden geroepen.

Van Samson begint zijn betoog met kritiek op de manier waarop volgens hem de huidige regering omgaat met de problemen binnen het Korps Politie Suriname. Hij wijst erop dat president Jennifer Simons volgens hem de politieke eindverantwoordelijkheid draagt, net zoals hij eerder vond dat voormalig president Chan Santokhi verantwoordelijk was voor wat onder diens bestuur

gebeurde.

Daarbij zegt hij nadrukkelijk dat hij ook tijdens de vorige regering nooit ministers of politieke partijen verantwoordelijk hield, maar steeds de president zelf aansprak.

Volgens Van Samson wordt diezelfde maatstaf nu niet meer toegepast. Hij stelt dat incidenten die onder de vorige president veel publieke verontwaardiging opriepen, nu veel minder kritisch worden benaderd.

In dat verband verwijst hij naar de behandeling van de kwestie rond het verdwenen kwik. Volgens hem werd onder eerdere presidenten juist volledige openheid geëist, terwijl nu wordt gekozen voor behandeling in comité-generaal. Hij noemt het opvallend dat maatschappelijke organisaties en critici, die eerder luid hun stem lieten horen, volgens hem nu grotendeels zwijgen.

Vervolgens introduceert hij het punt dat volgens hem de kern van het probleem vormt. Hij zegt meerdere keren dat hij uit de omgeving van de president

en van haar achterban hoort dat men “rekening moet houden met een vrouw als president.” Volgens Van Samson wordt daarmee impliciet gevraagd om meer begrip, meer voorzichtigheid en minder harde kritiek dan bij een mannelijke president.

Juist tegen die gedachte verzet hij zich fel.

Dat blijkt ook uit meerdere uitspraken die direct volgen op zijn omstreden zin. Zo zegt hij expliciet:

“Ik beoordeel haar op haar handelingen, niet op haar geslacht.”

Even later vervolgt hij:

“Ik wil dat jij die president beoordeelt op wat zij doet, op haar handelingen.”

En opnieuw zegt hij:

“Ze moet gewoon de verantwoordelijkheid dragen.”

Nog duidelijker wordt zijn bedoeling wanneer hij stelt:

“Ik wil

dezelfde verantwoording die Chan moest geven, ook van haar horen.”

Volgens Van Samson is zijn uitspraak “Nooit meer een vrouw als president” daarom geen conclusie over de geschiktheid van vrouwen, maar een provocerende reactie op het argument dat een vrouwelijke president milder zou moeten worden beoordeeld omdat zij een vrouw is.

Zijn redenering is dat als de samenleving inderdaad bereid is een vrouwelijke president anders te behandelen dan een mannelijke president, er volgens hem sprake is van een ongewenste dubbele maatstaf. Vanuit die gedachte zegt hij vervolgens dat Suriname “nooit meer een vrouw als president” zou moeten hebben.

Die uitspraak kan daardoor worden gelezen als een retorische overdrijving waarmee hij juist wil afwijzen dat geslacht een rol mag spelen bij politieke verantwoording.

Dat beeld wordt versterkt door een latere passage in hetzelfde interview. Wanneer Van

Samson de balans opmaakt van één jaar Jennifer Simons als president, zegt hij:

“De milieuschade is onder deze president – ik zal niet zeggen man of vrouw – het toppunt geworden.”

Daarmee benadrukt hij opnieuw dat hij zegt de president uiteindelijk op haar beleid en optreden te willen beoordelen en niet op haar geslacht.

Dat neemt niet weg dat de woorden “Nooit meer een vrouw als president” letterlijk door hem zijn uitgesproken. Die formulering is scherp en kan op zichzelf gemakkelijk worden opgevat als een algemene uitspraak over vrouwen in het hoogste ambt. Tegelijkertijd laat het volledige interview zien dat Van Samson die woorden zelf steeds koppelt aan zijn bredere betoog dat Jennifer Simons volgens hem dezelfde politieke verantwoordelijkheid moet dragen als haar mannelijke voorgangers en dat hij afwijst dat haar geslacht aanleiding zou zijn voor een mildere

beoordeling. Daarmee biedt de context een duidelijker beeld van de redenering achter de uitspraak, ook al zal niet iedereen die redenering of de gekozen formulering overtuigend of passend vinden.

Wat is het verschil tussen ‘Nooit meer een vrouw als president’ en ‘Nooit meer een koelie als president’?