Wie in Suriname kent dit mooie, opvallende vogeltje niet? Zijn opvallende roep ‘grietje bie’ is vaak het eerste vogelgeluid dat toeristen en anderen die Suriname bezoeken horen en daardoor is het ook vaak de eerste vogel die door ze wordt gezien. Zou het niet geweldig zijn wanneer de regering zou besluiten om de grietjebie (Nederlandse naam is grote kiskadie en de wetenschappelijke naam is Pitangus sulphuratus) officieel te verheffen en op een voetstuk plaatsen als dé nationale vogel van Suriname?

Vele landen hebben, officieel, een nationale vogel. Guyana heeft de hoatzin in Guyana en de rode ibis is op Trinidad de

nationale vogel.. Antigua en Barbuda heeft de Amerikaanse fregatvogel als haar nationale vogel en de Bahama’s hebben de rode flamingo. 

Er zijn ook nationale vogels die symbool staan voor diverse landen. De Afrikaanse zeearend is de nationale vogel van zeker drie Afrikaanse landen: Namibië, Zambia en Zimbabwe. De Andescondor is de nationale vogel van zowel Ecuador, Colombia als Chili. In Peru is de rode rotshaan (die overigens ook in Suriname leeft) gekozen als de nationale gevederde trots.

India heeft de zeer mooie blauwe pauw als haar nationale vogel en Nederland is trots op de weidevogel grutto als de nationale vogel.

Het zijn maar

een paar voorbeelden.

Omdat de grietjebie absoluut de meest bekende vogel in Suriname is, zou hij zeker in aanmerking komen voor de titel nationale vogel van Suriname.

Voor de zeldzame enkeling die nog nooit van de grietjebie heeft gehoord: de vogel heeft een gele buik, een witte keel en veel bruin aan de bovenzijde. Hij heeft een witte band rond de kop, die bij zijn snavel begint. Zijn voedsel bestaat uit insecten en vruchten, maar ook vissen en kikkervisjes staan op het menu. De vogel zit daarvoor op een tak te wachten, totdat hij met een stootduik zijn prooi te grazen neemt.

Boekje ‘Grietjebie’

Er is zelfs een boekje verschenen over de grietjebie van Ismene Krishnadath met als titel ‘Grietjebie’. ‘Als moeder Grietjebie even niet oplet, pakt Sneki een ei uit haar nest. Dat doet verdriet, maar moeder Grietjebie moet verder met haar kuikentjes. Bonsje, Flonsje, Ponsje, Keke, Ritin, Watia, Aisa, Lina en Mina. Als ze kunnen vliegen, gaan ze allemaal hun eigen weg. Het nest is weer leeg, maar niet voor lang’, aldus een korte beschrijving over de inhoud van het 20 pagina’s tellende boekje.

Krishnadath laat met haar boekje op kinderlijk eenvoudige wijze zien wat het betekent om op te groeien en groot te worden. 

In 1966 verscheen van de hand van de Klerck het 214 pagina’s tellende boek ‘Grietjebie, Schoonheid van Suriname: een Reis Langs Oerwouden en Rivieren’.

Grietjebie school

Er is zelfs een school vernoemd naar de vogel: de Grietjebie school voor moeilijk lerende kinderen aan de Rode Kruislaan in Paramaribo.

Kortom, er zijn genoeg redenen om de grietjebie te eren met de titel Nationale Vogel van Suriname!

PK

Een 45-jarige bromfietser, die maandagmorgen zwaargewond raakte bij een aanrijding in Suriname, is donderdag in de vroege ochtend aan zijn verwondingen overleden in het ziekenhuis. De bromfietser Randhirkapoor Tahal reed kort voor de aanrijding over de Catharina Sophia weg, toen een 57-jarige automobilist ter hoogte van kilometer 52 met zijn voertuig op zijn rijhelft terecht kwam.

Het gevolg was een botsing, waarbij de bromfietser zwaargewond raakte.

De politie van Calcutta was na de melding naar de plaats voor onderzoek. Uit het onderzoek van de Surinaamse politie blijkt dat de automobilist R.E. in het bezit is van een geldig Surinaams rijbewijs en niet onder

invloed verkeerde.

Vernomen wordt dat de automobilist een black-out zou hebben gekregen en zodoende van zijn rijhelft reed.

De bromfietser werd door de ontboden ambulance vervoerd naar de Spoedeisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis. Hij was in kritieke toestand opgenomen. Vanochtend heeft hij het leven gelaten.

Het bootvervoer in het Kabalebo-gebied kampt al geruime tijd met problemen. Ondanks eerdere pogingen om de situatie te verbeteren, is er tot op heden nog geen algehele oplossing gevonden. Dit heeft geleid tot grote ontevredenheid onder de lokale bevolking en bezoekers van het gebied.

Momenteel wordt de route in Kabalebo onderhouden door boten die niet behoren tot het Nationale Vervoer Bedrijf (NVB). De enige NVB-boot die normaal gesproken deze route verzorgt, de “Bigi Bravo”, is tijdelijk uit de vaart genomen vanwege onvoorziene omstandigheden. Dit heeft gezorgd voor een ernstig tekort aan betrouwbare transportmogelijkheden.

Volgens informatie verkregen van plaatselijke bewoners, is de dienstverlening

die momenteel wordt aangeboden gebrekkig. De huidige vervoersopties zijn beperkt tot twee boten: een reguliere boot die vaart tegen een tarief van 450 SRD, en een speedboot waarvoor passagiers maar liefst 1.200 SRD moeten betalen. Beide opties worden als ontoereikend en duur ervaren, vooral gezien de beperkte beschikbaarheid.

Lokale bewoners en reizigers roepen op tot spoedige actie van de betrokken autoriteiten om deze situatie op te lossen. De huidige situatie is niet alleen een ongemak voor de bewoners, maar belemmert ook de economische en sociale ontwikkeling van het Kabalebo-gebied.

‘Totdat er een structurele oplossing wordt gevonden, blijven de inwoners van Kabalebo aangewezen

op de gebrekkige en dure bootdiensten. De hoop is dat de “Bigi Bravo” spoedig weer in de vaart wordt genomen, of dat er alternatieve oplossingen worden geboden om de mobiliteit in het gebied te verbeteren.

Hallo allemaal, mijn naam is Ronald. Terwijl we ons midden in een grote droogte bevinden en water schaarser is dan ooit, dwalen mijn gedachten af naar mijn jeugdjaren.

Als kind hield ik helemaal niet van baden. Vraag me niet waarom, maar water en ik konden gewoon niet door één deur. Zwemmen heb ik dan ook nooit geleerd. Mijn moeder hield streng toezicht op mijn badkamerbezoekjes. Dus daar stond ik dan, in de badkamer, de douche aan, zodat ze het water kon horen stromen. Een geniale zet, dacht ik toen. 

Na zo’n vijf minuten plensde ik snel wat water in mijn gezicht en

wandelde onschuldig de badkamer uit, glinsterend van de druppels. Moeder was snel tevreden, tot ze mijn truc doorhad natuurlijk. En ja hoor, mijn toneelstukje leverde me een flink pak rammel op, zoals dat in die tijd ging. Sindsdien was niet baden geen optie meer, maar een noodzaak.

Nu, in 2024, krijg ik weer te horen: “Ronald, wees zuinig met het water! De watertank staat op droogvallen.” 

Mijn vrouw is streng, en water kopen past niet binnen ons huishoudbudget. Ik denk terug aan mijn moeder en bedenk dat het opnieuw tijd is voor de oude truc… of toch niet? Liever geen risico’s, want

mijn vrouw is niet bepaald een fan van theaterstukjes in de badkamer.

Dus toch maar braaf douchen, Ronald. Geen spelletjes meer met water. Sommige lessen vergeet je gewoon nooit!

Ronald v. S.

Latour, Paramaribo

Het Kort Geding dat minister Riad Nurmohamed ban Openbare Werken heeft ingediend tegen Starnieuws en columniste Nita Ramcharan werd donderdag behandeld.

Veel journalisten waren aanwezig om Nita Ramcharan te ondersteunen. De Kort Gedingrechter en besloot dat elke twee weken een hoorzitting plaatsvindt, met de volgende zitting over twee weken.

Nita Ramcharan beschuldigt de minister in haar column van nalatigheid omtrent de gang van zaken binnen het ministerie van Openbare Werken.

Zij stelt dat de minister politiek verantwoordelijk was voor de problemen rond een brug en de aanbesteding ervan.

Ramcharan is van oordeel dat de column binnen de perken van vrije meningsuiting en persvrijheid valt

en dat haar beschuldigingen terecht en onderbouwd waren.

Ze benadrukt dat het aandragen van deze zaak tijd- en geldverspilling is voor zowel de staat als individuen.

Tijdens de zitting werd duidelijk dat minister  Riad Nurmohamed zich beledigd voelde door de beschuldigingen in de column.

De verdediging van Ramcharan wees erop dat publieke figuren kritiek moeten kunnen verdragen en dat persvrijheid in een democratie van groot belang is. Ramcharan’s advocaat mr. Edward Naarendorp uitte vertrouwen in de uitkomst van het Kort Geding en stelde dat de zaak een standaard beledigingszaak is, afhankelijk van de interpretatie van de rechter.

Journalisten benadrukten het belang van persvrijheid en

de steun van hun collega’s, met de gedachte dat Starnieuws wordt aangeklaagd, en morgen mogelijk een ander mediabedrijf.

Ze uitten hun zorg over mogelijke intimidatie van de pers en benadrukten hun vastberadenheid om persvrijheid te verdedigen.

De zaak zal nauwlettend worden gevolgd, met de volgende zitting gepland over twee weken.

Het Kort Geding dat door de minister van OW is ingediend tegen het medium Starnieuws geeft blijk van een intolerante houding van de bewindsman naar de pers toe. De minister had in regeringsverband tot de orde moeten zijn geroepen en had zich zeker moeten laten informeren en adviseren door de ministers van JusPol en die van TCT. Deze intolerantie geeft een bepaald beeld van de regering en komt neer op intimidatie van de vrije pers en met name juridische intimidatie. 

Via de rechter proberen een journalist de mond te snoeren gebeurt steeds vaker. Internationaal wordt het intimideren met juridische processen van

journalisten aangeduid met SLAPP: Strategic Lawsuit Against Public Participation (strategische rechtszaken tegen publieke participatie). Met deze rechtszaken proberen vermogende ondernemers of bedrijven critici te intimideren. Verschillende teams van wetenschappers onderzochten dit type rechtszaak en concluderen: over de impact wordt niet makkelijk gepraat en de bestrijding is lastig. 

We gebruiken hier een Nederlandse analyse van dit fenomeen. Een recente rechtszaak tegen een Nederlands dagblad bracht het thema van  bedreiging van de persvrijheid aan de orde. Een samenwerkingsverband van organisaties die zich hard maken voor een vrije pers heeft deze zaak die was aangespannen tegen Het Financieele Dagblad gevolgd. Een ondernemer Willem Blijdorp

vond dat de krant hem onterecht door het slijk had gehaald. Hij eiste rectificatie en een schadevergoeding van 150.000 euro. Volgens de media-organisaties was hier sprake van een zogeheten SLAPP-zaak. Deze zaken worden aangespannen door rijke individuen of machtige bedrijven. Niet zozeer om hun recht te halen, maar om journalisten te intimideren met schadeclaims en slopende procedures. SLAPP’s vormen een groeiende bedreiging voor de persvrijheid. In 2023 telde de organisatie 161 nieuwe SLAPP-zaken in Europa: een record.

Ook in de wetenschap groeit de aandacht voor SLAPP’s. Twee wetenschappers van de Universiteit van Ljubljana onderzochten de impact van SLAPP-zaken op het werk van journalisten. Daarnaast vroeg een groep wetenschappers van Belgische universiteiten aan journalistieke organisaties hoe zij hun rol zien in de strijd tegen SLAPP’s. De twee Sloveense wetenschappers interviewden achttien journalisten en redacteuren. De helft van hen was doelwit geweest van een SLAPP. De andere helft was een directe collega een doelwit. De onderzoekers wilden achterhalen of SLAPP-zaken een afschrikkende werking hebben op journalisten. Aan het begin van de gesprekken ontkenden alle journalisten dat de zaken impact hebben op hun journalistieke werk. Maar naarmate het gesprek vorderde bleek dit toch genuanceerder te liggen.

Het is niet eenvoudig om je rug recht te houden als er een SLAPP-zaak tegen je is aangespannen, zo blijkt uit de interviews. Voor journalisten is steun vanuit hun redacties een belangrijke voorwaarde voor weerbaarheid, maar ook zorgen van familie en vrienden spelen een rol. 

De wetenschappers schrijven dat er een ‘taboe’ rust op het erkennen van de impact van SLAPP-zaken. Om deze impact zo klein mogelijk te maken, moet volgens de onderzoekers in kaart worden gebracht wat journalisten nodig hebben van hun redacties om hun rug recht te houden. Maar, zo schrijven de onderzoekers, er moet ook genoeg aandacht zijn voor persoonlijke omstandigheden.

Tot zover de impact op het individu. Het andere onderzoek naar SLAPPS, uitgevoerd door de Belgische wetenschappers, gaat over de rol die ‘zelfregulerende journalistieke organisaties’ voor zichzelf zien in de strijd tegen SLAPP’s. Dit soort organisaties, zoals de Raad voor de Journalistiek, zijn door media zelf in het leven geroepen om regels voor journalistiek op te stellen en te bewaken. Zo hopen media onenigheid over journalistieke producties af te handelen zonder dat er een rechter aan te pas komt.

Volgens de onderzoekers kunnen journalistieke raden een rol spelen bij de bestrijding van SLAPP-zaken. Als scheidsrechters van de journalistiek kunnen ze beoordelen of een productie aan de juiste kwaliteitseisen voldoet. Zo’n oordeel zou een ‘schild’ kunnen zijn tegen aanvallen, zoals verwijten van onzorgvuldigheid.

De wetenschappers vroegen journalistieke raden uit heel Europa of ze optreden tegen SLAPP’s. Enkele organisaties lieten weten zich indirect te mengen in SLAPP-zaken, door het bieden van juridische ondersteuning of bemiddeling, maar geen enkele raad bemoeit zich direct met SLAPP’s.

Ze vinden dat ze hier niet toe bevoegd zijn: raden buigen zich alleen over journalistiek-ethische kwesties als ze dat gevraagd wordt. Ze willen geen oordeel vellen over zaken die niet aan ze zijn voorgelegd. Ze vrezen dat zo hun onafhankelijkheid in het geding komt.

Volgens de onderzoekers is deze terughoudendheid tekenend voor grotere ontwikkelingen binnen de huidige journalistiek. Enerzijds wordt de onafhankelijkheid van de journalistiek steeds vaker in twijfel getrokken. Journalistieke raden kunnen deze twijfel bestrijden door strenge beroepsregels te bewaken. Anderzijds krijgen journalisten veel te verduren van personen of bedrijven met weinig achting voor de persvrijheid. Dit brengt de raden volgens de onderzoekers in een lastige positie: als ze zich te stellig mengen in de strijd tegen SLAPP’s, vrezen ze twijfels over journalistieke onafhankelijkheid verder aan te wakkeren.   

De Surinaamse regering moet waakzaam zijn dat dit fenomeen van SLAPP de kop wordt ingedrukt.

In deze periode van droogte is waterbeheer van essentieel belang. Water, een van de meest kostbare bronnen voor de mens, mag niet verspild worden. Met de afname van neerslag wordt het cruciaal om bewuster om te gaan met ons waterverbruik. Elke druppel telt.

Het is raadzaam om taken die niet essentieel zijn, zoals auto wassen, even uit te stellen. Auto’s kunnen best een tijdje zonder te worden gewassen, vooral als we beseffen dat dit drinkwater is dat we verspillen. In plaats van onze voertuigen glanzend schoon te maken, kunnen we dat water beter bewaren voor dringende behoeften.

Verspilling van water gebeurt niet

alleen bij het wassen van de auto. Denk ook aan het bewateren van gazons, lange douches en het laten lopen van kranen terwijl ze niet nodig zijn. Door eenvoudige aanpassingen in ons dagelijks leven kunnen we een groot verschil maken. Kortere douches, het repareren van lekkende kranen, en het hergebruiken van water waar mogelijk zijn effectieve manieren om water te besparen.

We moeten ons realiseren dat het drinkwater dat we nu verspillen, ons later duur te staan kan komen. Laten we samen verantwoordelijkheid nemen en ervoor zorgen dat we geen onnodige druk uitoefenen op onze waterreserves. Bewust en spaarzaam omgaan met

water is een kleine moeite, maar kan een groot verschil maken in het behoud van deze waardevolle bron.

Landbouw-minister Parmanand Sewdien zegt zijn hart vast te houden voor de effecten van de hoge temperaturen op de agrarische sector. Sinds enkele weken is er sprake van extreme hitte gedurende de dag. Landbouwgewassen in het veld kunnen hitte tot een bepaalde temperatuur verdragen. Boven een bepaalde temperatuur gaan de bladeren er flauw bij liggen. Het toedienen van water helpt niet, omdat de verdamping van dien aard is dat het water niet meer opgenomen kan worden. Dit kan negatieve gevolgen hebben voor de ontwikkeling van het gewas. 

Bij rijst kan door de warme temperatuur de korrelvorming niet optimaal plaatsvinden.

Warme temperaturen zijn gevolgen

van klimaatverandering. Sewdien zegt te bidden en te hopen dat de gevolgen van het warme weer op de oogsten in de agrarische sector mee zullen vallen. Voor wat betreft de rijstsector zijn dit seizoen geen meldingen binnengekomen van calamiteiten. De beschikbaarheid van water is onder controle, de regen valt mee, er is geen sprake van een rattenplaag en er is voldoende padie ingezaaid. De aanplant staat er goed bij en er wordt gehoopt op een goede oogst.

Wereldwijd zijn de gevolgen van klimaatverandering voor de voedselproductie manifest. Voor Suriname en de Caribische regio is het garanderen en het opvoeren van de

voedselproductie erg belangrijk, om zodoende minder afhankelijk te zijn van importen, aldus minister Sewdien.

De Belangengroep Padieverbouwers Nickerie, de vertegenwoordiging van ontevreden Nickeriaanse rijstboeren, willen spoedig weer een onderhoud met president Santokhi en duidelijkheid vernemen over de uitbetaling van de schade compensatie en de distributie van ureum kunstmest. 

Donderdag is door tussenkomst van districtscommissaris Senrita Gobardhan een brief aan het staatshoofd overhandigd. 

Directe aanleiding voor deze stap is de bewering van minister Parmanand Sewdien van Landbouw, Veeteelt en Visserij afgelopen woensdag over het aantal ingezaaide arealen het vorige seizoen. De minister heeft woensdag voor aanvang van de wekelijkse vergadering van Raad van Ministers tegen journalisten gezegd, dat een onafhankelijke commissie die hij heeft ingesteld tot de

bevinding is gekomen dat 28.222 hectare is ingezaaid het vorige seizoen. Dat is volgens hem iets minder dan wat het ministerie van LVV eerder heeft aangegeven, namelijk 30.000 hectare. Op basis van dit geregistreerd aantal ingezaaide arealen heeft de regering eerder een totaal bedrag van SRD 70 miljoen goedgekeurd ten behoeve van compensatie aan rijstboeren voor geleden verliezen het afgelopen seizoen vanwege tekort aan irrigatiewater.

De belangengroep Padieverbouwers Nickerie had haar ernstige twijfels over de cijfers van LVV, en eiste inzage in de registratielijst. In opdracht van president Santokhi heeft LVV schoorvoetend de regsitratielijst doen toekomen aan rijstboeren ter inzage en

verificatie. 

Onjuiste gegevens

Na controle en toetsing van de gegevens op de lijst met het veld, is men tot de conclusie gekomen dat er veel minder is ingezaaid. De Belangengroep Padieverbouwers komt op een totaal ingezaaid areaal van 19.780 hectare. Dat heeft ze eerder ook aan de president gerapporteerd. Terwijl nog met de president wordt onderhandeld over de methodiek en de hoogte van de schadecompensatie, heeft de LVV-minister een eigen onafhankelijke commissie de registratielijst opnieuw laten checken. 

Ook is LVV begonnen met distributie van kunstmest aan een groep boeren. Die kunstmestdistributie zou ook onderdeel zijn van de compensatie aan rijstboeren.  Behalve dat zaken daarbij er niet transparant aan toe zouden zijn gegaan, vindt de Belangengroep Padieverbouwers het niet eerlijk dat slechts aan een groep kunstmest wordt verstrekt.

Met betrekking tot de bevindingen van de zogeheten onafhankelijke commissie zei minister Sewdien, dat de verschillen minimaal zijn met de eerder door LVV opgegegeven 30.000 hectare.  Rijstboeren zagen dit al aankomen en verwijten de LVV-minister dat die er alles aan doet om de frauduleuze gegevens op de registratielijst te verdoezelen. Rijstboeren vinden dat de minister met de nieuwe cijfers bewust verwarring probeert te zaaien. Hierdoor ontstaat nog meer vertraging in de uitbetaling van de schadecompensatie aan rijstboeren. 

Ze willen daarom met spoed een onderhoud met de president hierover. 

De belangengroep Padieverbouwers belegde donderdag in Nickerie een persconferentie over deze voortslepende kwestie.