De Hakrinbank realiseerde in 2022 een nettowinst van SRD 64 miljoen en verbeterde haar solvabiliteitsratio naar 16,68%, ruim boven de door de Centrale Bank van Suriname vastgestelde minimumnorm. De bank hield dinsdag

haar algemene vergadering van aandeelhouders, waarbij het jaarverslag unaniem is goedgekeurd.

De aandeelhoudersvergadering, waarop circa 74% van het geplaatst kapitaal aanwezig was, keurde eveneens de door de raad van commissarissen voorgestelde dividenduitkering van SRD 20 per aandeel. Directeur Rafiek Sheorajpanday sprak zijn tevredenheid uit over de prestaties in een uitdagend economisch klimaat en benadrukte de voortgang in de digitale transformatie van de bank om haar klanten beter van dienst te kunnen zijn. 

Eind maart wordt haar mobile banking app voor large corporates gelanceerd, ook worden regelmatig nieuwe betaalopties toegevoegd aan de mobiele betaalapp Mopé, deelt de bank mee. Deze innovaties moeten

de klantervaringen verbeteren en financiële inclusie bevorderen. Dit draagt ook bij aan de realisatie van Sustainable Development Goal (SDG) 10 namelijk het verminderen van ‘ongelijkheid.

In het verslagjaar heeft de bank tevens haar risicobeheersing aangescherpt om de toegenomen financiële, compliance en operationele risico’s effectief te beheersen. Ook wordt door de Hakrinbank veel aandacht geschonken aan human resource development.

Financieel directeur Coenraad Valk presenteerde naast de 2022 jaarcijfers ook de prognose cijfers voor 2023 en 2024. De bank ziet vooral vanaf de tweede helft van 2024 een flinke opleving in het kredietbedrijf als gevolg van toegenomen investeringen en een verbetering van de marges. De jaarrekening 2023 wordt in het tweede kwartaal van 2025 afgerond, terwijl de aandeelhoudersvergadering over boekjaar 2024 staat gepland voor de maand juli 2025.

President-commissaris Sharmila Jadnanansing gaf aan dat de werking van de met governance belaste organen aanmerkelijk is verbeterd, wat een stevige basis biedt voor het deugdelijk bestuur waar de bank voor staat. Tijdens deze vergadering zijn Jadnanansing en vicepresident-commissaris Patrick Peneux, beiden voorgedragen door de Raad van Commissarissen voor herbenoeming tot commissaris van de bank, door de aandeelhouders bij acclamatie goedgekeurd. 

Het jaarverslag 2022 staat in het teken van de slogan van de bank ‘The world is yours’. Deze slogan brengt tot uiting dat de Hakrinbank zich heeft gecommitteerd om haar klanten te ondersteunen bij het realiseren van hun ambities. De macro-economische stabiliteit en toegenomen bedrijvigheid vormen hiervoor een solide basis.

In Suriname heeft een 31-jarige in Nickerie geboren man zich na ruim 15 jaar vrijwillig gemeld bij de politie, in verband met een dodelijke brandstichting  in 2009, in een winkel te Wageningen waarbij drie Chinezen om het leven kwamen.

De verdachte R.B. heeft een volledige bekentenis afgelegd en verklaarde dat hij op 16-jarige leeftijd een inbraak met twee anderen zou hebben gepleegd in het pand, omdat ze geld nodig hadden om marihuana te kopen.

Na de inbraak werd er brand gesticht in het pand. De redactie van Waterkant.Net verneemt dat de man aan de Surinaamse politie heeft toegegeven betrokken te zijn geweest bij deze brand, waarbij

een 57-jarige vader, zijn 30-jarige dochter en haar jonge kind (3) omkwamen.

Hij kon anno 2025 niet langer met zijn geweten leven en stapte afgelopen woensdag naar de politie.

De verdachte gaf aan dat hij samen met twee leeftijdsgenoten genaamd J.D. en J.H., destijds betrokken was bij inbraak en brandstichting in de woning. Hij wist dat de bewoners aanwezig waren toen de brand werd gesticht.

De slachtoffers konden door de aangebrachte beveiliging in de winkel, het pand tijdens de brand niet verlaten en kwamen daarbij tragisch om het leven.

Uit de verklaring van de man blijkt dat J.D. inmiddels is overleden, terwijl het huidige verblijf van J.H. onbekend

is. Na de tragische gebeurtenis verhuisde B. met zijn moeder naar Frans-Guyana, waarna hij later terugkeerde naar Paramaribo.

De politie in Paramaribo heeft de zaak opnieuw geopend en onderzoekt de rol van de andere betrokkenen. B. wordt momenteel verhoord en kan mogelijk worden aangeklaagd voor brandstichting met dodelijke afloop.

Meer details over de zaak zullen naar verwachting de komende dagen naar buiten komen.

[INGEZONDEN] – Vandaag, precies 38 jaar geleden, werd het dorp Tamanredjo in het district Commewijne opgeschrikt door een gruwelijk bloedbad. In de vroege ochtenduren van donderdag 20 maart 1987, tussen 03:00 en 03:30, klonken geweerschoten die de stilte van de nacht doorbraken. Wat volgde was een schokkende ontdekking: zeven lichamen, waaronder die van drie politieagenten en vier burgers, werden aangetroffen in het politiebureau van Tamanredjo.

De vermoorde politiemannen—brigadier Eugene Olieberg, inspecteur Jules Blagrove en agent Rabindre Ramkisoen Panday—werden omgebracht terwijl zij hun plicht vervulden. Dit incident liet een diepe wond achter in de Surinaamse samenleving en roept tot op de dag van vandaag vragen op over de ware toedracht en

de verantwoordelijken.

Volgens de autoriteiten van die tijd werden de drie politieagenten kort voor hun dood ontvoerd uit hun woningen door een groep zwaarbewapende mannen. Eén van de daders beweerde te handelen in opdracht van ‘De Bende van Brunswijk’.

Mevrouw Olieberg, echtgenote van brigadier Olieberg, was ooggetuige van de ontvoering van haar man. Ze beschreef hoe gewapende mannen haar huis binnenvielen en haar echtgenoot meenamen. Ondanks haar smeekbeden om genade, verdwenen de daders met hun slachtoffers in de nacht. Ze vertrokken in twee voertuigen, waaronder een opvallende luxe rode wagen, in oostelijke richting.

Tijdens het onderzoek doken diverse theorieën op over mogelijke betrokkenen. Sommigen vermoedden dat een militair commando van

het Nationale Leger achter de aanval zat, mogelijk met als doel het stopzetten van lopende politieonderzoeken naar criminele activiteiten. Er werd zelfs gespeculeerd over de betrokkenheid van Glenn Lachman, een ex-militair die eerder was veroordeeld wegens moord in verband met drugszaken.

Een anonieme politieagent verklaarde dat enkele overvallers in legeruniformen waren gesignaleerd bij het veerpontje van Paramaribo naar Meerzorg. Ondanks deze waarnemingen werd er door de militaire autoriteiten geen adequate opvolging gegeven, wat leidde tot scherpe kritiek op de gebrekkige veiligheidsmaatregelen.

De aanval op het politiebureau van Tamanredjo leek niet alleen bedoeld om agenten uit te schakelen, maar ook om essentiële politieonderzoeken te saboteren. Zo werden belangrijke dossiers vernietigd en werd het gebouw uiteindelijk in brand gestoken.

Deze gebeurtenissen speelden zich af in een tijd waarin Suriname onder militair bewind stond, een periode gekenmerkt door onderdrukking en politieke onrust. Het bloedbad in Tamanredjo liet een diepe impact achter op de samenleving, waarbij vragen over gerechtigheid en verantwoording onbeantwoord bleven.

Ondanks het verstrijken van de jaren blijft deze tragedie een pijnlijk symbool van onrecht. Nabestaanden en mensenrechtenorganisaties pleiten voor een grondige herziening van het onderzoek, zodat de ware verantwoordelijken alsnog worden geïdentificeerd en berecht. Zowel in Suriname als Nederland wordt aangedrongen op het verzamelen en delen van cruciale getuigenverklaringen.

De gebeurtenissen van 20 maart 1987 herinneren ons eraan hoe belangrijk het is om mensenrechten te beschermen en gerechtigheid na te streven. Het waarborgen van deze rechten is niet alleen essentieel voor de slachtoffers en hun nabestaanden, maar ook voor de stabiliteit en toekomst van Suriname.

De strijd voor de waarheid gaat door.

Het Centraal Politiek Orgaan (CPO) van de Nationale Democratische Partij (NDP) heeft de kandidatenlijst ingediend door het hoofdbestuur vanavond bekrachtigd. Het overgrote deel van de kandidatenlijst was af, maar op de laatste

dag vandaag zijn er nog enkele wijzigingen aangebracht.

11 van de 16 Assembleeleden van de paarse partij prijken weer op de kandidatenlijst. In de top 10 zijn Ashwin Adhin (2), Ann Sadi (5), Rabin Parmessar (6), Stephen Tsang (8) en Illona Edwards (9) gekandideerd. Vijf Assembleeleden zijn prominent gekandideerd. De rest van de Assembleeleden is in de top 20. Het bestuur heeft mandaat om eventuele veranderingen nog aan te brengen.

De lijst die goedkeuring draagt van CPO ziet er als volgt uit:

01. Jennifer Simons

02. Ashwin Adhin

03. André Misiekaba

04. Rossellie Cotino

05. Annie Sadi

06. Rabin Parmessar

07. Raymond Sapoen

08. Stephen Tsang

09. Ilona

Edwards

10. Sergio Akiemboto

11. Melvin Bouva

12. Jayant Lalbiharie

13. Ebu Jones

14. Jennifer Vreedzaam

15. Silvana Afonsoea

16. Wedprekash Joeloemsingh

17. Tashana Lösche

18. Aziez Salarbaks

19. Claudie Sabajo

20. Ingrid Karta-Bink

21. Lalinie Gopal

22. Michael Marengo

23. Rishi Mathoera

24. Leroy Doorson

25. Mike Noersaliem

26. Meriam Asadanoe

27. Ireen Parbhoe

28. Dwight Prade

29. Martin Misidjan

30. Quincy Joemai

31. Monche Atompai

32. Ahilia Welles

33. Paraasnaath Debi

34. Ravi Battoe

35. Ridgely Kasantirto

36. Nazier Akbarkhan

37. Dinesh Parag

38. Ifuel Alberg

39. Wendy Pinas

40. Cherelny Baabo

41. Nita Amoida

42. Jamiro Pink

43. Emanuel Enjoem

44. Bianca Mac Nack

45. Don Adjako

46. William Waidoe

47. Ismanto Adna

48. Soerish Algoe

49. Vanity Soeroredjo

50. Edward Belfort

51. Ingrid Bouterse 

Sinds de onafhankelijkheid in 1975 heeft Suriname een reeks regeringen gekend, elk met eigen beloften, strategieën en idealen. Van militaire coups tot democratische heroplevingen, van economisch herstel tot financiële crises: kortom, de

geschiedenis van het land is er één van hoogte- en dieptepunten. Toch blijft de grote vraag bestaan: waarom lukt het Suriname niet om structurele vooruitgang te boeken?

Ondanks de vele politieke wisselingen en beleidsveranderingen blijft de gewenste ontwikkeling uit. Dit roept fundamentele vragen op over de manier waarop Suriname wordt bestuurd, hoe politieke keuzes worden gemaakt, en welke rol de burgers zelf spelen in het bepalen van hun toekomst.

Een Terugblik op de Regerende Partijen Sinds 1975

Sinds de onafhankelijkheid in 1975 heeft Suriname verschillende regeringen gekend, variërend van democratische coalities tot militaire dictaturen. De eerste jaren onder premier Henck Arron (NPK) brachten

hoop, maar al snel volgden economische problemen en politieke instabiliteit. In 1980 leidde Desi Bouterse een militaire coup, waarna Suriname een periode van dictatuur en sancties doormaakte.

Na de terugkeer naar democratie in 1987 bleef politieke onrust bestaan, met regeringswisselingen tussen de NPS  van Runaldo Venetiaan (lees Nieuw Front) en de NDP van Desiré Bouterse. Zijn termijn vanaf 2010 werd gekenmerkt door sociale initiatieven, maar ook door corruptie en economisch wanbeheer. In 2020 kwam Chandrika Santokhi (VHP) aan de macht met de belofte om het land te hervormen, maar structurele vooruitgang blijft uit. Let wel dat slechts de leiders hierbij worden genoemd, omdat de absolute macht van elke regering ligt bij de president of regeringsleider!

De noodzaak van verandering in burgerlijke keuzes

De aanhoudende mislukkingen van opeenvolgende regeringen wijzen op een dieper liggend probleem: de manier waarop burgers hun politieke keuzes maken. In Suriname wordt stemmen vaak beïnvloed door etnische loyaliteit, familiebanden en kortetermijnvoordelen, zoals subsidies of banen, in plaats van een langetermijnvisie voor nationale ontwikkeling. Dit leidt ertoe dat regeringen zich richten op oppervlakkige successen om herkozen te worden, in plaats van structurele hervormingen door te voeren.

Om deze vicieuze cirkel te doorbreken, moeten burgers kritisch stemmen, politieke beloften niet blind accepteren en leiders verantwoordelijk houden voor hun beleid.

Een sterke democratie vereist actieve burgerparticipatie en kritisch denken, niet alleen tijdens verkiezingen, maar gedurende de hele regeerperiode. Dit betekent het eisen van transparantie, deelnemen aan maatschappelijke discussies en investeren in kennis over beleid en economie. Door politiek bewustzijn en betrokkenheid te vergroten, kunnen burgers voorkomen dat leiders ongestoord handelen uit eigenbelang. Alleen wanneer de samenleving haar rol als democratische waakhond serieus neemt, kunnen politici worden gedwongen tot eerlijk en effectief bestuur.

Geen knollen voor citroenen

Hoewel regeringen economische groei vaak presenteren als een succes, is deze groei in Suriname doorgaans ongelijk verdeeld en sterk afhankelijk van de export van natuurlijke hulpbronnen zoals bauxiet toen, nu goud en straks olie, wat het land kwetsbaar maakt voor marktfluctuaties. Bovendien leidt een oneerlijke belastingverdeling ertoe dat de gewone burger relatief zwaar wordt belast, terwijl grote bedrijven en vermogende individuen – vaak met politieke connecties – worden ontzien.

Corruptie en vriendjespolitiek belemmeren eerlijke economische kansen, terwijl inefficiënte staatsbedrijven vooral als politieke instrumenten dienen. Werkelijke vooruitgang vereist structurele hervormingen, waaronder betere regulering van de mijnbouw- en energiesector, investeringen in duurzame industrieën en meer steun voor lokale ondernemers.

Samen werken aan een betere toekomst

Suriname staat (wederom) op een cruciaal kruispunt. De keuze is duidelijk: ofwel blijven we gevangen in de oude patronen van corruptie, vriendjespolitiek en kortetermijnbeleid, ofwel maken we de omslag naar een duurzame en rechtvaardige toekomst.

De verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij politici, maar ook bij de burgers. Door bewustere keuzes te maken, actief deel te nemen aan het democratisch proces en te streven naar transparantie en inclusiviteit, kunnen we gezamenlijk werken aan een Suriname waar iedere burger profiteert van de rijkdom en mogelijkheden van ons land.

De kracht van hoop in verandering
We hebben teleurstellingen meegemaakt. We hebben gezien hoe leiders faalden, hoe kansen verspild werden. Maar te midden van de moeilijkheden schuilt ook een kans: de kans om het anders te doen. Laten we samenbouwen aan een Suriname waarin rechtvaardigheid en vooruitgang geen loze woorden zijn, maar een dagelijkse realiteit. Een land waarin de rijkdommen eerlijk verdeeld worden, waarin hard werken wordt beloond, en waarin iedereen een eerlijke kans krijgt om zijn of haar toekomst op te bouwen.

De kracht om te veranderen ligt in onze handen, dus laten we deze kans grijpen.

Berghaven Hervé
lid van de PALU

De Economische Controle Dienst (ECD) van het ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZ) heeft onderzoek verricht op grond van een klacht van de gemeenschap in de omgeving van de Basitostraat.

Er is aangegeven dat de ondernemer W.F. aan de Basitostraat no.4 vuil zou hebben gestort langs het kanaal en op de berm aan de Kristalstraat. Uit het onderzoek is gebleken dat deze informatie op waarheid berust en heeft de ECD op basis hiervan na een voorgesprek met de ondernemer, hulp ingeroepen van de Milieupolitie die het onderzoek verder zal leiden.

De ondernemer is beboet voor SRD 7500,-

en aangemaand het vuil binnen 1 week te laten opruimen. Het ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie kondigt aan dat er in de nabije toekomst strengere handhaving zal plaatsvinden tegen ondernemers. Daarnaast roept het ministerie de samenleving op om vermoedens van prijsopdrijving en hamsteren door te geven.

Leden van het Regio Bijstand Team Paramaribo hebben woensdagnacht zes verdachten aangehouden en ter voorgeleiding overgebracht naar het politiebureau. De mannen worden ervan verdacht een 39-jarige man op Phagwa-dag zwaar te hebben mishandeld en beroofd.

De redactie verneemt dat het latere slachtoffer verwikkeld was in een heftige woordenwisseling, waarna hij het adres aan de Koenawaroelaan in Suriname verliet.

Even later werd het slachtoffer aan de Wilhelminastraat, ter hoogte van een bakkerij, omsingeld door zes mannen die uit een voertuig stapten. Hij werd met verschillende voorwerpen geslagen en mishandeld, waardoor hij snijwonden opliep en klaagde over pijn over zijn hele lichaam.

Tijdens de mishandeling werd hij ook nog van een onbekend geldbedrag beroofd.

De

Surinaamse politie werd gealarmeerd over de mishandeling en schakelde vervolgens een ambulance in om het slachtoffer naar het ziekenhuis af te voeren voor verdere medische behandeling. De verdachten werden door het Directoraat Nationale Veiligheid in beeld gebracht, waarna zij op verschillende locaties in de boeien werden geslagen door RBTP.

Alle verdachten zijn overgedragen aan de politie van bureau Geyersvlijt, die de zaak verder in onderzoek heeft.

Na een onderbreking van enkele jaren, is Curtis Hofwijks terug in de politiek. Vandaag publiceerde Key News dat hij op de tiende plek van de kandidatenlijst voor Alternatief 2020 (A20) komt te staan. Hofwijks reageert dat ‘niets nog officieel is’. Er kunnen nog verschuivingen plaatsvinden tussen nu en 25 maart, wanneer de kandidatenlijst wordt ingediend bij het Centraal Hoofdstembureau (CHS).

Hofwijks zegt dat hij in ieder geval zijn ambitie om op de lijst te staan kenbaar heeft gemaakt aan de politiek organisatie die hem voordraagt: de Partij voor Recht en Ontwikkeling (PRO). Hij wil zijn bijdrage leveren aan zetelwinst voor

de samenwerking waarin de PRO zit met A20 en de partij Democratie en Ontwikkeling in Eenheid (DOE). A20 is de inschrijvende partij voor de komende verkiezing.

Mocht blijken dat Hofwijks na 25 maart toch niet op de lijst staat, zal hij zijn bijdrage blijven leveren aan de campagne van de samenwerkende partijen. Immers, er zijn mensen op de lijst die hij een warm hart toedraagt.

Het Centraal Hoofdstembureau (CHS) heeft op 18 en 19 maart 2025 een uitgebreide training verzorgd aan personeel van hoofdstembureaus (HSB) als voorbereiding op de komende werkzaamheden. De training richtte zich op de kandidaatstelling die op 25 maart plaatsvindt, de verkiezingsdag en het volledige verkiezingsproces.Tijdens de training zijn theoretische en praktische aspecten belicht. Volgens Sandra Panka-Bijlhout zorgt de training ervoor dat HSB-leden zich bewust worden van hun rol en verantwoordelijkheid. “We prikkelen deelnemers met realistische scenario’s, zodat ze goed voorbereid zijn, ook in onverwachte situaties.”

Het verkiezingsproces in Suriname is veranderd, waarbij het land nu als één kiesdistrict wordt beschouwd voor

de verkiezing van de Nationale Assemblee. “Voor de RR-verkiezingen zijn de districten opgedeeld in 62 ressorten. Deze kennis is erg belangrijk, aangezien veel mensen zich niet bewust zijn van het exacte aantal ressorten en zetels in hun district”, zegt trainer Arunkoemar Hardien.Tijdens de training is ook aandacht besteed aan goede communicatie. “Effectieve communicatie helpt om bruggen te bouwen en doelen te bereiken. In complexe situaties is het verstandig om communicatie over te laten aan een collega als men zich moe of geïrriteerd voelt, om zo misverstanden en negatieve reacties te voorkomen”, zegt trainer Marijem Djosetro.

De hoofdstembureaus zijn door Steven

Vrieze ook uitgebreid ingelicht over het digitale platform. Hoewel de tijd tot de verkiezingen kort is, worden er de komende periode nog meerdere sessies georganiseerd om de hoofdstembureaus optimaal voor te bereiden.

De vertegenwoordigers van de Surinaamse Politie Bond (SPB), de Bond bij het Korps Penitentiaire Ambtenaren, de Beveiliging- en Bijstandsdienst (BBS) en Korps Brandweer Suriname (KBS) hadden gisteren overleg. KBS-voorzitter Joel Panka zegt dat de afspraken van september vorig jaar over de gefaseerde aanpak van bevordering, uitbetaling van toelagen en aanschaf van uitrusting nog niet zijn uitgevoerd.

Panka geeft ook aan dat twee collega’s ongelukken opliepen omdat zij niet veilig gekleed waren tijdens een brand. Hij zegt dat er een maand geleden een brief naar de president is gestuurd, dat de termijnen zijn overschreden. De adviseur van de president

gaf als reactie dat hij gesprekken zou voeren met de ministers van Financiën & Planning en Justitie & Politie.

Tot heden hebben de bonden nog geen resultaat gezien. De Algemene Leden Vergadering zal volgende week beslissen over de te volgen stappen, maar Panka vreest dat de veiligheidsbonden het werk zullen neerleggen.