Mangre: politieke wil ontbreekt om onderwijsproblemen echt aan te pakken

Veel van de uitdagingen waarmee het Surinaamse onderwijs vandaag kampt, werden volgens Reshma Mangre, voorzitter van de Bond van Leraren (BvL) en Alliantie voor Leerkrachten in Suriname (ALS) tien tot twintig jaar geleden al benoemd. Toch zijn veel van die problemen nog altijd niet opgelost.

De belangrijkste oorzaak daarvan is volgens haar het gebrek aan politieke wil en voldoende consensus om noodzakelijke hervormingen daadwerkelijk door te voeren. Mangre, die ook deelnam aan het Nationaal Onderwijscongres 2026, stelde in een vraaggesprek met TBN Prime Alert dat er de afgelopen decennia veel is gesproken over onderwijsvernieuwing, maar dat concrete resultaten vaak uitblijven.

“Je blijft eigenlijk maar praten, maar concrete daden blijven uit. Wat wij tien of twintig jaar geleden hebben gezegd dat moet gebeuren met het onderwijs, staat vandaag nog steeds overeind”, stelde zij. Volgens de vakbondsleider kan veel worden bereikt wanneer er voldoende politieke daadkracht aanwezig is.

Zij

wees erop dat coalitieregeringen vaak bestaan uit meerdere politieke partijen met uiteenlopende prioriteiten, waardoor besluitvorming wordt bemoeilijkt. “Wanneer die politieke wil aanwezig is, kun je veel meer bereiken. Maar heel vaak ontbreekt de consensus om zaken daadwerkelijk uit te voeren”, aldus Mangre.

Investeren in de leerkracht De BvL-ALS-voorzitter schaarde zich achter de visie van president Jennifer Simons, die tijdens het onderwijscongres het belang van investeringen in onderwijs benadrukte. Volgens haar begint kwaliteitsverbetering bij de leerkracht. “Wanneer het goed gaat met de leerkracht, gaat het goed met het kind. En als het goed gaat met het kind, gaat het goed met de toekomst van Suriname.”

Zij vindt dat de positie van de leerkracht structureel versterkt moet worden, omdat die uiteindelijk bepalend is voor de kwaliteit van het onderwijs en de ontwikkeling van toekomstige generaties.

Nadruk op onderwijskwaliteit Volgens de vakbondsleider zou het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur zich meer moeten

kunnen richten op onderwijsinhoudelijke vraagstukken in plaats van dagelijkse onderhoudsproblemen op scholen. Zij merkt op dat veel tijd verloren gaat aan zaken zoals lekkende daken, defecte toiletten en andere infrastructurele problemen. Daarom pleit zij voor verdere verzelfstandiging van scholen en een duidelijkere scheiding tussen technisch beheer en onderwijsbeleid.

“Leerkrachten bellen het ministerie omdat een toilet niet werkt of omdat een dak lekt. Het ministerie moet meer ruimte krijgen om zich bezig te houden met de kwaliteit van het onderwijs.”

Olie-inkomsten ook naar onderwijs Mangre vindt daarnaast dat de verwachte inkomsten uit de olie- en gassector moeten worden benut om het onderwijs duurzaam te versterken. Volgens haar moet nu al worden nagedacht over hoe een deel van deze toekomstige middelen kan worden ingezet voor de ontwikkeling van het onderwijs.

“Onderwijs is het wapen om een samenleving te veranderen. Dat heeft Nelson Mandela al gezegd en daar moeten wij serieus over nadenken.”

Volgens haar is investeren in onderwijs uiteindelijk investeren in de toekomst van Suriname.