Kerk moet grotere rol spelen in aanpak toenemende suïcides

Met deze open brief richt ik mij tot u vanuit een diepe bezorgdheid over het toenemende aantal gevallen van suïcide in Suriname. Achter ieder cijfer schuilt een mens, een familie en een gemeenschap die wordt getroffen door verdriet, machteloosheid, schaamte en verlies.

Door de eeuwen heen is de kerk een plaats geweest waar mensen troost vonden, waar gebeden werden uitgesproken, waar tranen gedeeld mochten worden en waar Gods liefde zichtbaar werd in de zorg voor elkaar. Ik geloof dat die roeping vandaag misschien wel belangrijker is dan ooit.

Ik doe daarom een dringend beroep op het Comité Christelijke Kerken om gezamenlijk aandacht te schenken aan deze zorgwekkende ontwikkeling. Ik vraag u onder meer om: – suïcidepreventie en mentale gezondheid op te nemen in de pastorale agenda van de kerken; – voorgangers en pastorale werkers toe te rusten met kennis om signalen van psychische nood tijdig te herkennen en mensen op

een verantwoorde manier door te verwijzen; – gemeenten aan te moedigen open gesprekken te voeren over depressie, eenzaamheid, verslaving, verlies en andere psychische uitdagingen; – samen te werken met de gezondheidszorg, maatschappelijke organisaties en deskundigen om preventie en begeleiding te versterken; – bijzondere aandacht te besteden aan jongeren en andere kwetsbare groepen die steeds vaker met psychische druk worden geconfronteerd.

Suïcide is geen probleem dat één organisatie of één geloofsgemeenschap alleen kan oplossen. Het vraagt om samenwerking, medemenselijkheid en de gezamenlijke inzet van de overheid, zorginstellingen, maatschappelijke organisaties en religieuze gemeenschappen.

Ik geloof dat de kerk hierin een krachtig verschil kan maken door mensen hoop, een luisterend oor en een veilige gemeenschap te bieden. De Heere roept ons immers niet alleen op om het Evangelie te verkondigen, maar ook om om te zien naar de gebrokenen van hart, de vermoeiden en hen die onder zware lasten gebukt gaan.

Ik hoop

dat u deze oproep ter harte neemt en het initiatief wilt nemen om dit onderwerp hoog op de agenda te plaatsen, niet alleen in woorden, maar ook door concrete acties die bijdragen aan preventie, bewustwording en ondersteuning.

Moge God ons allen wijsheid, bewogenheid en moed geven om naar elkaar om te zien en elkaars lasten te dragen. Want ieder mensenleven is van onschatbare waarde.

Ds. Johan Roozer Predikant bij de EBGS