Gopal onder vuur om selectieve aanpak: richt vizier op één DNA-lid en zwijgt over de rest

Dat DNA-leden geen dubbele salarissen moeten ontvangen, staat buiten kijf. Wie gemeenschapsgeld ontvangt waarop hij of zij geen recht heeft, moet worden aangesproken. Maar de manier waarop NDP-minister Gopal deze kwestie nu aanvliegt, ruikt niet naar zuivere integriteitspolitiek, maar naar een doelgerichte politieke afrekening.

Als Gopal werkelijk de strijd tegen dubbele salarissen wil voeren, dan moet zij niet één politieke tegenstander eruit lichten, maar alle DNA-leden langs dezelfde meetlat leggen. Laat dan onderzoeken wie naast het parlementaire salaris nog andere inkomsten uit de staatskas ontvangt. Alles op tafel. Namen, bedragen en functies. Geen selectieve verontwaardiging.

Juist daar wringt de schoen. Want waarom wordt niet meteen aan haar NDP partijgenoot DNA-voorzitter Ashwin Adhin gevraagd om een breed onderzoek te starten naar álle parlementariërs? Waarom geen volledige schoonmaak? Waarom alleen mikken op Hakiem Lalmohamed, die haar eerder kritisch heeft aangesproken op haar

WK-reis? Dat maakt deze actie politiek verdacht.

Gopal wekt hiermee de indruk dat integriteit pas belangrijk wordt wanneer het handig uitkomt in een politiek gevecht. Dat is gevaarlijk. Want dan wordt goed bestuur geen principe, maar een wapen. Vandaag tegen de tegenstander, morgen ter bescherming van de eigen vrienden.

Nog pijnlijker is de stilte rond de salarisverhoging van DNA-leden. Voor de verkiezingen klonken grote woorden over soberheid, offers en het terugdraaien van privileges. Nu lijkt dat geld ineens een stuk minder problematisch. De vraag is dus simpel: gaat het Gopal werkelijk om het beschermen van de staatskas, of alleen om het scoren van politieke punten?

Wie geloofwaardig wil zijn in de strijd tegen misbruik van overheidsgeld, moet consequent zijn. Geen rancune, geen selectief schieten, geen politieke show. Onderzoek iedereen. Pak iedereen aan. En begin niet pas te blaffen

wanneer het politiek goed uitkomt.