DISCRIMINATIE SPEELT DEEL SURINAAMSE AMSTERDAMMERS PARTEN

Auteur: Armand Snijders.

Maar liefst 27 procent van de Surinaamse inwoners in Amsterdam heeft het afgelopen jaar te maken gehad met discriminatie. Dit blijkt uit de nieuwe Discriminatiemonitor 2024/2025 van de gemeente Amsterdam.

Terwijl het stedelijke gemiddelde op 19 procent ligt, worden Surinamers in de diaspora bovengemiddeld vaak geconfronteerd met uitsluiting en ongelijke behandeling.

Het rapport van de gemeentelijke afdeling Onderzoek en Statistiek schetst een verontrustend beeld. Binnen de Amsterdamse migrantengemeenschappen behoren Surinamers, samen met Marokkanen (34 procent) en Turken (28 procent), tot de meest getroffen groepen.

Ook onder hindoeïstische Amsterdammers — een religieuze groep die sterk vertegenwoordigd is binnen de Surinaamse gemeenschap — ervaart 27 procent discriminatie.

De discriminatie is diep geworteld in het dagelijks leven en vindt vooral plaats op basis van ras, huidskleur en nationaliteit.

Slachtoffers rapporteren voornamelijk discriminerende opmerkingen en ongelijke behandeling. Dit gebeurt op plekken waar burgers zich vrij en veilig moeten kunnen bewegen, zoals op straat en in winkels.

Daarnaast blijft

de werkvloer een groot knelpunt: discriminatie tijdens het solliciteren of op het werk komt frequent voor. Ook in het openbaar vervoer en online is de vijandigheid merkbaar; één op de vijf gediscrimineerde Amsterdammers maakte het afgelopen jaar online discriminatie mee.

De emotionele tol voor de Surinaamse gemeenschap is zwaar. Drie op de tien slachtoffers ervaren psychische of emotionele gevolgen van de uitsluiting. De helft van de getroffenen geeft aan minder vertrouwen te hebben in de medemens, en ruim een kwart voelt zich minder veilig in de stad.

Het onveiligheidsgevoel is tussen 2023 en 2024 bovendien verder gestegen. Ondanks de hoge cijfers blijft het werkelijke aantal incidenten grotendeels onzichtbaar. Er is sprake van een enorme zwijgcultuur: maar liefst 85 procent van de gediscrimineerde Amsterdammers doet géén melding.

Slechts 4 procent kaart het aan bij een werkgever of opleiding, en 4 procent stapt naar een andere instantie. De gang naar de autoriteiten is voor de

meesten een stap te ver. Slechts 2 procent doet daadwerkelijk aangifte bij de politie, en amper 1 procent meldt zich bij een specifiek antidiscriminatiebureau zoals Discriminatie.nl.

Dit wijst op een diep wantrouwen in de effectiviteit van de officiële instanties. Voor de Surinaamse gemeenschap in Amsterdam onderstreept dit rapport dat de strijd voor gelijke rechten en tegen alledaags racisme nog lang niet is gestreden.

UNITEDNEWS