Column: Zonder besef, geen verbetering

Velen zijn er nog niet van doordrongen dat we gebruik moeten maken van de mogelijkheid om beroepsvoetballers met een Surinaamse achtergrond in te zetten voor competitieve krachtmetingen. Nog te vaak komen er berichten langs dat de voetballers uit de lokale competitie ook opgenomen moeten worden in de nationale selectie. Als de berichten afkomstig waren van willekeurige toeschouwers, dan hoefde ik er geen aandacht aan te besteden, maar als het zelfs mensen betreft die direct of indirect invloed kunnen uitoefenen op het niveau

van het lokale voetbal, dan is het zorgwekkend. De Surinaamse Voetbal Bond (SVB) bestaat al langer dan een eeuw en is er in die tientallen jaren niet in geslaagd om met een selectie op een eindronde te staan. Zijn deze critici voor het gemak vergeten hoe het de nationale selecties verging bij regionale meetmomenten? Ook al zijn ze kort van memorie, dan nog kan een snelle zoekactie op het internet ze helpen inzien dat de nationale selecties van Suriname al tientallen jaren bedroevend presteren.

Is het bestuur gewoon ertoe overgegaan om zo een kostbaar traject te volgen met beroepsvoetballers, omdat het een modeverschijnsel is? Neen, dit traject was noodzakelijk, omdat de prestaties keer op keer teleurstellend waren. Hebben degenen die zich geroepen voelen om een pleidooi te houden voor de lokale spelers zich afgevraagd waarom het stadionbezoek zo slechts is? Misschien zouden degenen die invloed kunnen uitoefenen op het niveau

van het voetbal hier te lande, kunnen beginnen om onderzoek te doen naar het slechte stadionbezoek bij reguliere competitiewedstrijden. Daarna kunnen ze ook onderzoeken waarom veel supporters naar het stadion trekken om de beroepsvoetballers te zien trainen. De uitkomst van die onderzoeken zal wellicht een beter inzicht geven in het lokale voetbal en leiden tot een andere mening over het niveau van het  voetbal dat hier te lande wordt beoefend.

We moeten eerlijk tegen onszelf en tegen anderen (lokale voetballers en trainers) zijn door toe te geven dat het niveau van het lokale voetbal niet is wat het wezen moet. Dat is in de achter ons liggende periode pijnlijk duidelijk geworden toen de lands- en de semi- landskampioen zich regionaal mochten meten. Ook de deelname van de U-15 selectie aan het wereldtoernooi in Azerbeidzjan was ronduit bedroevend. Voorafgaand aan het toernooi was men tegen beter weten in, voorzichtig optimistisch en

werden er uitspraken gedaan alsof we de diaspora-spelers niet nodig hebben. Tijdens het toernooi is gebleken dat het niveau van het voetbal hier te lande bedroevend laag is.

Als je steeds hetzelfde doet, kan je geen ander resultaat verwachten. Het is de hoogste tijd dat alle actoren hier te lande gaan beseffen dat we hulp nodig hebben van onze familie in het buitenland. Laten we deze hulp met beide handen aangrijpen en bereidwillig met ze samenwerken om zoveel als mogelijk van hen te leren. Je kan pas geholpen worden als je beseft dat je hulp nodig hebt en je de aangeboden hulp accepteert. Ook al houdt het in dat er voorlopig geen lokale voetballers in de nationale selectie zullen zitten. De vereniging van voetbaloefenmeesters moet met het bestuur om de tafel om na te gaan hoe de lokale coaches bij te scholen. Als onze U-selecties niet meekunnen met hun leeftijdgenoten

en schromelijk tekortschieten, dan gaat er iets mis bij de opleiding. Wees niet trots, maar besef dat onze opleiding kwaliteit ontbeert en handel ernaar. 

Mireille Hoepel