• woensdag 13 May 2026
  • Het laatste nieuws uit Suriname
HomeNet Binnen | Uitgelicht | Nieuws uit Suriname |

Teruggevonden jongemannen: “Nauwelijks een paar stappen in het bos en we zagen geen weg meer terug”

| waterkant | Door: Redactie

Gianzo Etnel (19) en Sercinio Ansoe (21) zijn donderdagavond onder begeleiding van DNA-lid Michael Marengo naar de Spoedeisende Hulp (SEH) van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo gebracht. De jongemannen waren uitgeput nadat zij twee weken vermist waren geweest in het Tibiti-bosgebied in West Suriname. Het tweetal verkeert in een redelijke tot

stabiele toestand.

Marengo was vanaf de vierde dag van de vermissing intensief betrokken bij de zoekactie. Hij vertelt in gesprek met Waterkant.Net dat er aanvankelijk een ambulance werd ingeschakeld om de jongemannen vanuit het bos naar de SEH te vervoeren, maar dat zij vanwege hun redelijk stabiele toestand uiteindelijk op eigen

gelegenheid zijn gebracht.

Etnel en Ansoe vroegen bij aankomst op de SEH waarom iedereen zo naar hen keek. Toen hun werd verteld dat hun vermissing het hele land bezighield, begon het besef langzaam door te dringen dat zij lange tijd in het bos verdwaald waren geweest.

Naar zeggen van Marengo hebben de

jongemannen verklaard dat zij kort na hun vertrek uit hun kamp op woensdag 22 april in het bos verdwaald zijn geraakt. “Nauwelijks een paar stappen in het bos en we zagen geen weg meer terug”, aldus het tweetal, laat het DNA-lid weten.

De jongemannen hebben kort verklaard dat zij de dagen

in het bos hebben overleefd door onder andere maripa en podosiri te eten. Doordat zij samen waren, konden zij elkaar helpen. Zij zijn donderdagmiddag zelf teruggelopen naar het kamp vanwaar zij het bos waren ingegaan. Daar werden zij opgevangen door aanwezigen ter plaatse.

Marengo zegt dat Etnel en Ansoe, zodra zij

volledig zijn bijgekomen van het gebeurde, zelf zullen vertellen hoe alles is verlopen in de twee weken dat zij vermist waren. Hij geeft aan opgelucht te zijn dat zij zijn teruggevonden. “Het waren lange dagen en slapeloze nachten. De bezorgdheid was enorm. Er is nooit de hoop opgegeven tijdens de
zoekactie. Het geloof was er dat zij nog in leven waren en nu zijn zij eindelijk weer herenigd met hun familie.”

| waterkant | Door: Redactie

MEER