Suriname moet nu investeren in vakopleidingen en werkmentaliteit voor olieboomv

Vanaf 2028 kan Suriname gaan verdienen aan olie en gas uit zee. Dat biedt kansen, maar er zijn ook zorgen. Er komen maar zo’n 3000 banen beschikbaar voor Surinamers in de olie-industrie. De rest van de banen gaat waarschijnlijk naar buitenlandse vakmensen.

Steven Mac Andrew, directeur van de Arbeidsadviesraad, waarschuwt dat er niet alleen in de oliesector extra werknemers nodig zijn. Ook in de bouw, logistiek, winkels en diensten komen er meer banen. Maar Suriname heeft te weinig goed opgeleide mensen, en jongeren hebben volgens hem een veranderde houding tegenover werken. Ook vestigen steeds meer buitenlanders zich in Suriname, terwijl er geen duidelijke regels en beleid voor hun integratie zijn.

De overheid moet daarom snel werk maken van een slim beleid voor werkvergunningen en opleidingen. De vraag is of Suriname de arbeidsmarkt op tijd kan voorbereiden en of het onderwijs genoeg aansluit bij de banen van de toekomst.

De Vereniging van Economisten in

Suriname (VES) heeft eerder gewaarschuwd dat het land kwetsbaar blijft zonder grote hervormingen. VES-voorzitter Steven Debipersad zegt dat maar weinig Surinamers straks in de olie-industrie kunnen werken, omdat de meeste functies specialistisch zijn. Toch zijn er kansen in andere sectoren die meeprofiteren van de olie-inkomsten, zoals bouw, transport en horeca.

Debipersad vindt dat Suriname nu moet investeren in vakopleidingen en duidelijke normen voor werk en scholing. Ook wil hij dat onderzoeken van TotalEnergies openbaar worden gemaakt, zodat het land beter kan plannen. Hij waarschuwt dat er zonder goed beleid straks vooral buitenlandse arbeidsmigranten profiteren van de olieboom.

Verder wijst hij op lage lonen en onzekerheid als belangrijke oorzaken van lage productiviteit. Suriname leidt volgens hem al te lang jongeren op voor beroepen zonder toekomst. De kloof tussen wat bedrijven nodig hebben en wat het onderwijs biedt, wordt door de olie-industrie alleen maar groter.

Debipersad vindt dat het land toe is aan een nieuwe

manier van denken over werk. Mensen moeten actief kansen pakken, leren en zichzelf ontwikkelen. De overheid, scholen en bedrijven moeten samen investeren in praktijkgerichte opleidingen en betere arbeidsvoorwaarden. “Als we nu niet handelen, gaan anderen met de winst lopen en blijven wij achter,” waarschuwt hij.

Hij pleit voor een slim plan waarbij meerdere sectoren tegelijk meeliften op de olie-inkomsten, in plaats van reactief te wachten, zoals buurland Guyana nu doet.