Pleidooi voor ontbinding SLM: ‘Maandelijks miljoenen blijven bijstorten is verspilling’

De Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) zou volgens een kritisch voorstel van Hubert Rampersad niet langer gered moeten worden, maar met spoed moeten worden ontbonden. De problemen zouden inmiddels verder gaan dan alleen een tekort aan vliegtuigen en financiële middelen en ook samenhangen met de bedrijfscultuur. Maandelijks nog miljoenen Amerikaanse dollars in de maatschappij steken, wordt daarom als verspilling bestempeld.

In plaats van privatisering wordt door Rampersad gepleit voor volledige ontbinding. De gedachte daarachter is dat een particuliere partij weinig belangstelling zal hebben voor een onderneming met grote financiële problemen en een zwakke interne organisatie. Privatisering zou de bestaande problemen volgens deze visie vooral verplaatsen.

Een deel van het personeel zou vervolgens kunnen worden ondergebracht bij nieuw op te richten, exportgerichte productiebedrijven. Een kleinere groep deskundige en gemotiveerde medewerkers zou terechtkunnen bij een nieuw particulier luchtvaartservicebedrijf op Zanderij, dat zich uitsluitend richt op onder meer catering, vrachtafhandeling, logistiek en dienstverlening

aan andere luchtvaartmaatschappijen.

Voor werknemers die niet kunnen doorstromen, wordt voorgesteld om goede afvloeiingsregelingen te treffen, bijvoorbeeld via ondersteuning bij het starten van een eigen onderneming, begeleiding naar ander werk of vervroegd pensioen.

Het plan voorziet daarnaast in een stapsgewijze ontbinding van SLM. Daarbij zouden de reguliere activiteiten worden stilgelegd, schuldeisers worden geïnformeerd en schulden worden afgewikkeld. Overgebleven activa zouden daarna kunnen worden ingezet voor nieuwe ondernemingen.

Ook wordt voorgesteld dat president Jennifer Simons een deskundig crisisteam instelt dat de oprichting van de nieuwe bedrijven begeleidt. Uiteindelijk zouden die ondernemingen via een openbare aanbesteding aan de particuliere sector moeten worden overgedragen, waarna de overheid zich niet langer met het dagelijks beheer zou moeten bemoeien.