Krokodillentranen en NDP-Moraal

Het is een meesterklasse in schijnheiligheid: NDP-prominenten die zich plots opwerpen als de grote beschermers van vrouwenrechten. De hypocrisie druipt er aan alle kanten vanaf.

Neem de directie op het kabinet van president Simons, waar Sergio Akiemboto de scepter zwaait. Terwijl de beschuldigingen rondgonzen over de mishandeling en het simpelweg ‘dumpen’ van zijn eigen echtgenote, draait de bekende NDP-machinerie van vriendjespolitiek op volle toeren.

Het resultaat? Geen verantwoording of gerechtigheid, maar wel een riante post op de Surinaamse ambassade in Nederland. Machtsmisbruik in zijn zuiverste vorm, keurig verpakt als diplomatie.

Dat uitgerekend NDP-gelieerden nu krokodillentranen plengen over de positie van de vrouw, grenst aan het absurde. Het geweten is blijkbaar net zo kort als het geheugen. Deze politieke stroming heeft in de geschiedenis immers eigenhandig een legio Surinaamse vrouwen tot weduwe gemaakt door het steunen en

faciliteren van een meedogenloos executie-beleid. Vraag het gerust aan boegbeelden als Ingrid Bouterse of Jennifer Simons, die dat regime altijd de hand boven het hoofd hebben gehouden.

Wie partnergeweld beloont met ambassadebanen én de erfgenamen vertegenwoordigt van een bloedig verleden, moet zijn mond houden over vrouwenrechten. Die tranen bedekken de schande niet.