Evaluatie na een jaar regering: minister Gopal krijgt een 4 — jeugdbeleid ontbreekt

Het ministerie van Jeugdontwikkeling en Sport verdient na een jaar onder minister Lalinie Gopal een kritische evaluatie. Er zijn genoeg uitdagingen onder jongeren en schoolgaande kinderen. Maar de vraag is: welk concreet langetermijnplan heeft het ministerie om deze problemen structureel aan te pakken?

Vooralsnog ontbreekt een duidelijk en overtuigend antwoord.

Een van de grootste problemen onder jongeren is mentale gezondheid. Jongeren kampen met druk, onzekerheid, motivatieproblemen en zorgen over hun toekomst. Juist op dit terrein mag een ministerie dat verantwoordelijk is voor jeugdbeleid niet volstaan met losse activiteiten. Er is behoefte aan een structurele aanpak met preventie, begeleiding, ondersteuning en bescherming.

Jongerenbeleid is meer dan tijdens de vakantie een maand lang talentshows organiseren met ondersteuning van donoren.

Talentshows zijn op zichzelf positief. Jongeren krijgen een podium om hun talent te tonen en te

ontwikkelen. Maar we moeten realistisch zijn: hoeveel jongeren worden hiermee daadwerkelijk bereikt? Het gaat om een relatief kleine groep en bovendien slechts een deel van de scholen. Talentshows kunnen daarom een onderdeel van jeugdbeleid zijn, maar geen vervanging voor een breed en structureel beleid.

Hetzelfde geldt voor projecten waarbij schooltassen worden uitgedeeld. Zo’n initiatief kan gezinnen tijdelijk helpen, maar het blijft ondersteuning voor een beperkte groep. Bovendien is niet altijd duidelijk hoe wordt bepaald welke kinderen daarvoor in aanmerking komen. Belangrijker nog: het uitdelen van schooltassen is geen structureel ontwikkelingsbeleid.

Jongeren hebben meer nodig. Ze hebben een beleid nodig dat hen motiveert om te studeren, perspectief biedt op werk en ontwikkeling en hen laat geloven dat inspanning daadwerkelijk kan leiden tot een betere toekomst. Dat betekent investeren in begeleiding, mentale ondersteuning, talentontwikkeling, stages, ondernemerschap en vaardigheden die jongeren voorbereiden op de arbeidsmarkt.

Ook op sportgebied moet verder worden gekeken dan het openen en onderhouden van sportvelden.

Sportinfrastructuur is belangrijk, maar een sportveld op zichzelf ontwikkelt geen sporttalent. Waar is het structurele beleid om Surinaamse sporters naar een hoger niveau te begeleiden? Waar zijn programma’s voor talentontwikkeling, professionele begeleiding, training en deelname aan internationale toernooien? En waar is het traject waarmee een jonge sporter daadwerkelijk een carrière in de sport kan opbouwen?

Daarnaast moet sportbeleid toegankelijk zijn voor alle jongeren. Niet iedere jongere wil voetballen of basketballen en niet iedere buurt beschikt over een sportveld. Een modern sportbeleid moet daarom verschillende sporten stimuleren en ook andere mogelijkheden creëren voor jongeren om actief te sporten.

Daarmee komt de belangrijkste vraag terug: wat is de langetermijnvisie van het ministerie van Jeugdontwikkeling en Sport?

Wat zijn

de concrete doelen voor de komende vijf jaar? Hoeveel jongeren moeten worden bereikt? Hoe wordt mentale gezondheid structureel aangepakt? Hoe worden jongeren geholpen bij onderwijs, werk en talentontwikkeling? En vooral: hoe wordt gemeten of het beleid daadwerkelijk resultaat oplevert?

Schooltassen uitdelen, talentshows organiseren en sportvelden onderhouden kunnen waardevolle onderdelen zijn van beleid. Maar afzonderlijke projecten en evenementen vormen nog geen jeugd- en sportbeleid.

Een ministerie voor Jeugdontwikkeling en Sport moet jongeren niet alleen bezighouden, maar voorbereiden op hun toekomst.

Ook vanuit haar eigen partijleden klinkt op sociale media kritiek. Zij stellen dat de minister moeilijk bereikbaar is en telefoontjes niet opneemt.

Ook haar optreden in De Nationale Assemblée bij de beantwoording van vragen ging viraal. Vooral de felheid en toon waarmee zij reageerde op vragen over haar reis naar een FIFA WK-wedstrijd vielen bij

velen niet in goede aarde.

Na een jaar mag daarom worden gevraagd om meer dan een activiteitenkalender en foto’s van evenementen. Er is behoefte aan een duidelijke visie, concrete doelen en een structurele aanpak die jongeren daadwerkelijk perspectief biedt.

Op basis van het vooralsnog ontbreken van een overtuigend en zichtbaar langetermijnbeleid voor jeugd en sport krijgt minister Lalinie Gopal een rapportcijfer 4.

Niet omdat alles wat het ministerie doet slecht is, maar omdat de lat voor jeugdbeleid hoger moet liggen.

Jongeren hebben geen behoefte aan incidentele projecten die één maand duren. Ze hebben behoefte aan een toekomstperspectief dat jaren meegaat.

Redactie Chronos