DE ONRUST ROND SECRETARIS-GENERAAL ALBERT RAMDIN BINNEN DE OAS

Er heerst momenteel een opvallende onrust binnen de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) nu een offensief is ingezet om de zittende secretaris-generaal Albert R. Ramdin uit zijn functie te zetten.

Ramdin, voormalig minister van Buitenlandse Zaken van Suriname, werd in maart 2025 bij acclamatie gekozen als de eerste OAS-leider uit een CARICOM-land. Hoewel er in de officiële vergaderruimtes van de organisatie geen formele klachten tegen hem zijn ingediend door lidstaten, wordt er in de wandelgangen en via specifieke digitale mediakanalen een aanhoudende campagne gevoerd die gericht lijkt op zijn vertrek tijdens de komende Algemene Vergadering in Panama.

De kritiek op Ramdin is niet nieuw; deze begon al tijdens zijn verkiezingscampagne, toen hij in regionale media werd weggezet als een kandidaat met nauwe banden met de Volksrepubliek China. Deze beschuldigingen werden destijds echter weersproken door de toenmalige Amerikaanse speciale gezant voor Latijns-Amerika, Mauricio Claver-Carone, die Ramdin als een capabele leider kwalificeerde. Na

zijn aantreden verschoof de focus van de aanvallen naar administratieve kwesties, zoals zijn reisgedrag en kantooruitgaven, evenals een lopend onderzoek naar zijn stafchef in Suriname. Recent zijn deze beschuldigingen geëscaleerd naar aantijgingen van nepotisme en corruptie, maar opnieuw zonder dat deze formeel in de Permanente Raad van de OAS ter sprake zijn gebracht.

In het centrum van de huidige controverse staat de Amerikaanse ambassadeur bij de OAS, Leandro Rizzuto Jr. De ambassadeur, een ondernemer met een beperkte diplomatieke achtergrond, heeft zich opgeworpen als de meest uitgesproken criticus van de secretaris-generaal.

Er zijn aanwijzingen dat Rizzuto’s houding voortvloeit uit persoonlijke wrijving, nadat Ramdin verzoeken van de ambassadeur had afgewezen – waaronder het verzoek om een eigen kantoor binnen het hoofdkwartier van de OAS en deelname aan vertrouwelijke gesprekken met staatshoofden.

Rizzuto heeft deze persoonlijke grieven gedeeld in een groepsapp met andere ambassadeurs, waarna de inhoud hiervan via digitale media naar buiten kwam.

Opvallend

is dat de Amerikaanse overheid zich tot dusver niet officieel heeft uitgesproken over de acties van ambassadeur Rizzuto. Er is geen enkel teken dat Washington achter de campagne tegen Ramdin staat, wat de vraag oproept of de ambassadeur handelt op basis van officieel buitenlands beleid of dat hij opereert vanuit een eigen interpretatie van de machtsverhoudingen binnen de OAS, waarbij hij zijn invloed als grootste donor van de organisatie laat gelden. De situatie legt daarmee een diepere spanning bloot tussen formele diplomatieke kanalen en een informele, media-gestuurde aanvalscultuur die de stabiliteit van de regionale organisatie in de aanloop naar de Algemene Vergadering in Panama onder druk zet.

UNITEDNEWS