Atomang ziet kansen in komst mennonieten: “Laat overheid ze goed begeleiden en reguleren”

De voorzitter van Stichting 10 oktober 1760, Leo Atomang, staat niet afwijzend tegenover de vestiging van mennonieten in het Surinaamse binnenland. Volgens hem kunnen hun investeringen bijdragen aan de economische ontwikkeling van het gebied, waar grote projecten volgens hem al tientallen jaren uitblijven. Wel vindt hij dat de overheid streng toezicht moet houden op hun activiteiten en ervoor moet zorgen dat alles volgens de regels verloopt.

“Ik ben niet sceptisch over de mennonieten in het binnenland”, zegt Atomang in een gesprek met Suriname Herald. Hij ziet vooral mogelijkheden voor verbetering van de infrastructuur en het transport van landbouwproducten naar Paramaribo.

“Als de mennonieten ervoor kunnen zorgen dat onze containers vanuit het binnenland de havens in Paramaribo kunnen bereiken, is er niets aan de hand. Het betekent ontwikkeling voor het binnenland, want op dit moment is er daar totaal geen sprake van”, stelt hij.

Volgens Atomang dateert de laatste noemenswaardige

ontwikkeling in het binnenland uit de jaren vijftig. Hij verwijst naar de toenmalige granman Akuntu Velantie, die via het Zeister Zendingsgenootschap (ZZG) aandacht vroeg voor de gezondheidszorg in het gebied. Dat leidde volgens hem tot de bouw van twee gezondheidsvoorzieningen: het Johannes King-zendinghospitaal op Stoelmanseiland en het Jaja Dande Hospitaal op Djoemoe in Boven-Suriname.

“Daarna hebben we geen enkele grote projecten meer gehad in het binnenland. Als de mennonieten nu wel voor grote projecten kunnen zorgen, ben ik er niet tegen”, aldus Atomang.

De voorzitter vindt dat buitenlandse investeringen niet bij voorbaat moeten worden afgewezen, zeker wanneer daarmee infrastructuur en economische activiteiten in het binnenland kunnen worden ontwikkeld. “Als de mennonieten met miljoenen naar ons land zijn gekomen om in het binnenland te investeren, zodat containers het transport naar de havens kunnen maken, dan kan ik niet sceptisch zijn”, zegt hij.

Tegelijkertijd benadrukt Atomang dat de overheid haar

verantwoordelijkheid niet uit handen mag geven. Volgens hem moeten de activiteiten van de mennonieten goed worden begeleid en gereguleerd.

“Ze zijn gekomen met kapitaal, machines en mankracht, en ze geven aan dat ze ontwikkeling zullen brengen. Waarom zou ik dan tegen zijn? Laat het land ze goed begeleiden en reguleren. Mik a kondre controleer den”, benadrukt hij.

Mennonietengezinnen, onder meer afkomstig uit Belize en Bolivia, hebben zich op verschillende locaties in het Surinaamse binnenland gevestigd. Het gaat onder andere om de Tibitiregio, ongeveer 100 tot 150 kilometer ten zuidwesten van Paramaribo, waar activiteiten plaatsvinden via bedrijven zoals Suriname Pig Farms. Ook worden locaties rondom Witagron genoemd.

De komst van de mennonieten heeft in de samenleving tot discussie geleid. Atomang vindt echter dat hun aanwezigheid vooral moet worden beoordeeld op basis van hun daadwerkelijke activiteiten en de naleving van wettelijke voorschriften.

“De mensen hebben niemand vermoord. Ze houden zich bezig met

landbouw. Laat de centrale overheid haar taak op zich nemen om toezicht te houden op wat de mensen precies doen en waar ze zich mee bezighouden”, besluit de voorzitter.