Aantal scholen Zuid-Suriname nog niet begonnen

De lagere scholen in de dorpen Apetina en Palumeu zijn nog steeds niet gestart. Dit laat Stichting Mulokot middels een mededeling weten op haar Facebookpagina. “Onderwijs is een mensenrecht en wederom laat onze regering zien (net zoals met onze grondenrechten) dat ze geen moer geven om de inheemsen in het zuiden.” “Gelukkig gaat het onderwijs op onze eigen Wayana school wel gewoon door.”

Een functionaris van het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur zegt dat de school op Kwamalasamutu al is begonnen. Hij verzekert dat het ministerie constant bezig is met de vliegmaatschappij, zodat de leerkrachten van Apetina en Palumeu deze week nog vervoerd kunnen worden naar hun standplaatsen. Hij zegt dat het de bedoeling was om de leerkrachten om in de pinkstervakantie te vervoeren, maar dat is helaas niet gelukt. “Er is sprake van een achterstand van betaling bij de vliegmaatschappij, maar dit zal binnenkort opgelost worden.”

Voorzitter Meredith Hoogdorp van

actiegroep Wi Sa Strey zegt dat behalve in het zuiden van Suriname, ook in andere gebieden in het binnenland de scholen nog niet geopend zijn. De voorzitter kan helaas niet aangeven waaraan het ligt dat de scholen in het achterland nog niet begonnen zijn.

Bewoner Dino Luitjes van Kwamalasamutu vindt het erg dat de scholen nog dicht zijn in de omliggende dorpen. “Hoe zal de achterstand van de afgelopen jaren ingehaald worden?” Luitjes zegt dat behalve dat de kinderen van de dorpen, ook de leerkrachten stiefmoederlijk worden behandeld. “De woning waarin de schoolleider van OS Kwamalasamutu woonde is al ingestort.” Het ministerie heeft niets eraan gedaan. “Ik heb toen de schoolleider in mijn huis opgevangen.”

Hij zegt verder dat districtscommissaris (dc) Merilu Sapa van het resort Coeroenie wel op de hoogte was hiervan, maar zij heeft niets gedaan. “De dc is zelf niet geschoold. Zij is tot de derde klas lagere school

gegaan, dus zij begrijpt niet hoe belangrijk onderwijs is voor de kinderen.” Volgens Luitjes geeft de dc niet veel om de bewoners van Coeroenie, maar zij is altijd meer met zichzelf bezig.

Hij zegt verder dat de kinderen van de omliggende dorpen de hele dag aan het spelen zijn. De oudere kinderen helpen hun ouders met de dagelijkse werkzaamheden en een paar, die echt zin hebben in leren, zitten soms met een boek. Maar deze kinderen hebben begeleiding nodig. Hij vindt het erg dat de kinderen verstoken blijven van onderwijs.