• dinsdag 27 September 2022
  • Het laatste nieuws uit Suriname

Ouders verwijten AZP dood van anderhalfjarige dochter

| de ware tijd | Door: Redactie

‘Word wakker, we gaan naar huis’

door Consuela Raalte

PARAMARIBO — “Ik zag mijn meisje achteruit gaan, ze dronk maar plaste het direct letterlijk door haar bil. Ze werd erger en ik ging weer naar de arts en ging zelfs op mijn knieën om te vragen haar aan het infuus te zetten.” Dit vertelt een duidelijk terneergeslagen vader Ismael van der Leuv die op dat moment al enkele keren letterlijk op de Spoedeisende Hulp (SEH) van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) gesmeekt had om zijn anderhalf jaar oude dochter Isabella aan het infuus te leggen.

Het kind had toen al uren achtereen ernstige

diarree. Keer op keer ging hij naar de arts om te zeggen dat het niet goed ging. Een keer liep hij naar de arts met de pamper met haar ontlasting erin, maar elke keer was het antwoord dat er niets aan de hand is, zolang ze maar genoeg vocht binnen krijgt en er geen bloed in haar ontlasting zit. Uiteindelijk stierf het kind bijna letterlijk voor de ogen van haar ouders. “Het doet me pijn, hoe moet ik nu verder gaan”, mompelt moeder Vanessa Vianen, die haar enige kind kwijt is.

“We probeerden haar nog op te vrolijken met kinderliedjes, totdat mijn meisje stevig aan mijn kleren trok en haar ogen wijd open hield, ze was toen al aan het gaan”

De ouders stellen het ziekenhuis verantwoordelijk voor de dood van het kind. Vanaf de aankomst bij de SEH vrijdagavond, tussen acht en half negen, hebben ze tevergeefs gevraagd hun dochter aan het infuus te leggen, omdat ze door haar diarree aan het uitdrogen was. Het meisje had de dag ervoor last van braken, maar dank zij medicatie van de huisarts stopte dit. Vrijdag speelde een nieuw probleem op in de vorm van diarree die alsmaar erger werd. De moeder had voor die dag al twee pakken wegwerpluiers gebruikt, veel meer dan normaal. Na triage bij de SEH mochten de ouders meteen naar binnen met een briefje waarop stond ‘lichte vorm van uitdroging’.

Ismael: “Ik ga naar binnen en ik vraag aan de mensen om hun uiterste best voor me te doen en haar aan het infuus te leggen. De arts zegt tegen me dat ik moet wachten. We gaven haar genoeg te drinken, want haar ogen draaiden naar binnen; ze huilde niet, maar je zag aan haar dat ze baalde.” Na enige tijd vraagt Ismael weer aandacht van het personeel. Hem wordt gevraagd te wachten tot na de dienstwisseling. Vervolgens loopt de assistent-arts bij Isabella langs en nadat hij haar arm omhoog heeft gehouden zegt hij dat ze nog beweeglijk is. Weer doet de vader een smekend beroep op de arts om zijn dochter aan het infuus te leggen, maar de arts verzekert dat zolang het meisje genoeg water en vocht inneemt het geen probleem is.

Doodstijding

Ismael ging daarna nog enkele keren naar de arts ging om te zeggen dat het niet goed ging met zijn dochter. Isabella heeft appelsap, pap en zeker anderhalve liter water gedronken. Hij merkt op dat zijn dochter dorstig was. Bij het zien van haar papfles likte ze haar lippen, binnen luttele keren had ze haar pap op. Ze probeerde zelfs water dat druppelde op zijn trui te likken. Zo liepen de mama en papa zeker twee uren met hun kind op de gang.

“We probeerden haar nog op te vrolijken met kinderliedjes, totdat mijn meisje stevig aan mijn kleren trok en haar ogen wijd open hield; ze was toen al aan het gaan.”Pas toen was de kamer ineens vol met wisse jassen. Toen kwamen er ineens naalden in haar been en elleboog, slangen in haar neus en mond. De artsen probeerden haar te reanimeren. “Ze legden haar toen op een bed en reanimeerden met al hun kracht. Je breekt dat kind haar ribben toch. Een baby van anderhalf jaar. Ik kon het niet langer aanzien en ben toen uit de kamer gegaan”, zegt de vader gebelgd.

Vervolgens komen de artsen de ouders meedelen dat ze anderhalf uur bezig zijn geweest te reanimeren en dat ze al het mogelijke hadden gedaan, maar dat het niet mocht baten. Ismael heeft toen alle artsen uit de kamer gestuurd en gevraagd de slangetjes te verwijderen. De ouders zaten toen nog zeker twee uren met het lijkje van hun dochter. “Word wakker, we gaan naar huis”, fluisterden ze haar nog toe, tegen beter weten in.

Onderzoek

Het verhaal van Isabella gaat viraal op sociale media. Het ministerie van Volksgezondheid schrijft in een persbericht te zijn gestart met een onderzoek naar haar overlijden naar aanleiding van de berichten en de informatie van de directie van het AZP. Tot het moment van dit interview, is met de ouders geen contact opgenomen door het AZP of het ministerie van Volksgezondheid. “Het ministerie garandeert de samenleving dat er tactvol zal worden omgegaan met de resultaten van het onderzoek en al het nodige te doen dat in het belang is van een objectief en rechtvaardig onderzoek”, luidt een passage uit het persbericht.

| de ware tijd | Door: Redactie