Na een half decennium van valse starts, onzekerheid en diepe economische dalen, lijkt de langverwachte olieboom van Suriname in november 2025 eindelijk werkelijkheid te worden.
Met miljardeninvesteringen en nieuwe gasvondsten die deze maand werden bevestigd, kruipt de voormalige Nederlandse kolonie uit de schaduw van buurland Guyana.
De weg naar dit punt was geplaveid met teleurstellingen. Toen in januari 2020 de eerste grote olievondsten in de Surinaamse territoriale wateren werden gemeld, koesterde de regering in Paramaribo de hoop op een onmiddellijke economische ommekeer. De noodzaak was hoog: decennia van economisch wanbeleid, excessieve overheidsuitgaven en corruptie hadden de economie verwoest. Het bruto binnenlands product
(bbp) was in tien jaar tijd met meer dan 10% gekelderd, wat de bevolking van ruim 600.000 inwoners zwaar trof. De wanhoop bereikte een kookpunt in februari 2023, toen protesten uitmondden in geweld en de bestorming van het parlementsgebouw, wat de druk op de regering om een oplossing te vinden drastisch verhoogde.
Terwijl buurland Guyana sinds december 2019 al profiteerde van een exploderende olieproductie, bleef het in Suriname stil.
De ommekeer begon technisch gezien in januari 2020, toen partners TotalEnergies en APA Corporation succes boekten met de Maka Central-1 proefboring in het offshore Blok 58. De put, die tot 6.300 meter werd
geboord, vond een netto-olielaag van 73 meter en een lichte olie- en gascondensaatlaag van 50 meter. Dit werd gevolgd door vier andere grote ontdekkingen in hetzelfde blok, waarvan TotalEnergies de operator is met een belang van 50%, en APA Corporation het resterende belang houdt.
Ondanks deze vondsten bleek het optimisme van de regering, die in 2021 claimde dat de eerste olie al in 2025 zou vloeien, voorbarig. Het ontwikkelen van grote offshore projecten vergt wereldwijd gemiddeld zeven tot tien jaar. Bovendien leidde een reeks teleurstellende boorresultaten in 2022, samen met de hoge gas-olieverhouding van eerdere vondsten, ertoe dat de Franse energiereus en APA de Definitieve Investeringsbeslissing (FID) voor Blok 58 uitstelden. Dit onvoorziene uitstel ontspoorde het geplande economische herstel van Paramaribo.
Pas in oktober 2024 kwam het verlossende woord: TotalEnergies kondigde de FID aan voor een project van $10,5 miljard, gericht op de ontwikkeling van de Sapakara en Krabdagu velden. Dit blok zou naar verluidt tot 6,5 miljard vaten olie kunnen bevatten.
Het ontwikkelingsproject, genaamd ‘GranMorgu’, richt zich op een olievoorraad die naar schatting meer dan 750 miljoen vaten winbare reserves bevat. De faciliteit, die een volledig elektrische drijvende productie-, opslag- en losschip (FPSO) omvat, zal al het geproduceerde gas vasthouden en wordt naar verwachting in 2028 in gebruik genomen. GranMorgu zal een capaciteit hebben om dagelijks 220.000 vaten ruwe olie te produceren.
Staatsolie, de nationale oliemaatschappij van Suriname (NOC), heeft haar recht uitgeoefend om een belang van 20% in de operatie te verwerven, waarbij de vereiste fondsen zijn opgehaald door een combinatie van obligaties, kasreserves en een gesyndiceerde lening.
De potentie van Suriname wordt onderstreept door de geologie: Blok 58 grenst aan het Stabroek-blok in Guyana, waar ExxonMobil ten minste 11 miljard vaten olie ontdekte. Er wordt gespeculeerd dat de rijke ‘petroleum fairway’ van Guyana zich voortzet in Blok 58, wat verdere grote olievondsten en de ontwikkeling van extra productiefaciliteiten in de toekomst zal ondersteunen.
De expansie beperkt zich niet tot Blok 58. In juni 2025 tekende TotalEnergies een overeenkomst om een belang van 25% te verwerven in het nabijgelegen Blok 53. Dit blok, waar APA de operator is (45%) naast Petronas (30%), bevat de Baja-1 vondst van augustus 2022. Die put, geboord tot 5.290 meter, bevat 34 meter netto-olielaag en maakt deel uit van dezelfde structuur als de Krabdagu-vondst. Hoewel APA het grootste deel van Blok 53 in december 2023 teruggaf aan Staatsolie na het verlopen van de exploratieperiode, werd het gebied rond Baja-1 behouden. Ook tekende Petronas in juni 2025 een productiedelingscontract (PSC) voor Blok 66, waarbij de NOC zich committeerde aan twee exploratieboringen.
Petronas boekt daarnaast succes in haar andere offshore-concessies, met name in Blok 52 (1,2 miljoen hectare), waar het 80% controleert. Exxon, dat oorspronkelijk een 50% aandeel had, trok zich terug en droeg zijn belang over aan Petronas, waarna Staatsolie haar recht op 20% participatie uitoefende.
In november 2025 verklaarde Petronas de commercialiteit van het Sloanea-aardgasveld in Blok 52. Dit volgde op de goedkeuring van Staatsolie voor de ontwikkeling van de Sloanea-1 vondst. De FID voor Sloanea-1 wordt verwacht in de tweede helft van 2026, met de eerste gaslevering gepland voor 2030. Hoewel de exacte omvang van de gasvondst niet openbaar is gemaakt, wordt deze als substantieel beschouwd.
Bovendien heeft Petronas in Blok 52 twee olievondsten gedaan met de Roystonea-1 (2023) en Fusaea-1 (2024) proefboringen. Deze vondsten worden nog volledig geëvalueerd, maar Blok 52 wordt momenteel geschat op ten minste 500 miljoen vaten ruwe olie.
Hoewel de start van GranMorgu een significante bijdrage zal leveren aan de Surinaamse economie, is het onwaarschijnlijk dat het de economische ‘zilveren kogel’ zal zijn die door Paramaribo werd geanticipeerd. De aanwezigheid van aanzienlijk koolwaterstofpotentieel plaatst het land in een ideale positie om te profiteren van een massale olieboom. De komende jaren zullen bepalen of de Surinaamse regering in staat is om de verwachte inkomsten te beheren en de economische stabiliteit te herstellen na de jaren van crisis.
UNITEDNEWS|ENERGY
