Vicepresident Ronnie Brunswijk, tevens voorzitter van de Algemene Bevrijdings en Ontwikkelingspartij (ABOP), zal de politiek verlaten als zijn partij bij de verkiezingen volgend jaar mei geen 100.000 stemmen haalt.”Dan heeft het ook geen zin meer, als ik dat aantal stemmen niet haal”, zei hij voor aanvang van de laatst gehouden Raad van Ministers vergadering. 

Volgens hem moet het mogelijk zijn en is hij ervan overtuigd dat zijn partij bij de verkiezingen van 2025 meer dan 100.000 stemmen zal halen. Dit gelet op het gewijzigde kiesstelsel, waarbij het landelijke evenredigheidsstelsel wordt ingevoerd. Volgens Brunswijk kunnen mensen uit het hele land op hem

stemmen.

Maar,de concentratie van het electoraat is vooral in Paramaribo en Wanica. Deze urbane gebieden zijn goed voor 38 zetels, volgens Brunswijk. “Daarom ben ik verhuisd en vanuit de stad zal ik de verkiezingsstrijd voeren”, kondigde hij aan. 

De leider van de ABOP zei ook, dat delen van Paramaribo Noord geen traditioneel ABOP-gebied zijn, maar dat de partij overal in het land beweegt. Of het nou de gebieden zijn in Boven-Suriname of aan de Marowijne, of diverse inheemse gebieden tot zo ver als Kwamalasamutu en de districten Nickerie, Commewijne en Saramacca, de geel zwarte partij is overal.

Brunswijk is overtuigd van

verkiezingswinst, gelet op zijn eigen populariteit.

Welkom bij het hilarische theaterstuk genaamd “Surinaamse Second Model United Nations (SUMUN 2024)” waar we grensgeschillen serieus bespreken, behalve die van onszelf natuurlijk! Geopend door de onmisbare secretaris-generaal Seran Naarden, met als eregast President Chandrikapersad Santokhi, is dit evenement bedoeld om jonge denkers van 18 tot 22 jaar te laten kennismaken met de sleur en tragiek van internationale diplomatie.

Dit jaar richten we onze superslimme blikken op grensconflicten zoals tussen India en China en Libanon en Israël. Prima natuurlijk, maar waarom negeren we dan het oh-zo-vervelende conflict met Guyana over het iconische Tigri-gebied? Sinds de jaren zestig bezet door Guyana, is

dit grondgebied een constante bron van spanning. Wát een mistopper zou het geweest zijn om hiermee de spotlight te stelen!

Ach, misschien wilden de organisatoren geen diplomatieke rel veroorzaken. Of misschien dachten ze gewoon dat Tigri te stoffig was voor een jong publiek met een korte spanningsboog. Want laten we eerlijk zijn, wie wil zich vervelen met échte, directe problemen als je op veilige afstand naar andermans sores kunt kijken, toch?

Oh, en laten we de olifant in de kamer niet vergeten: het door Venezuela geclaimde Essequibo-gebied van Guyana. Dat is nog zo’n sappig onderwerp dat we gewoon links laten liggen. Want

wie wil zichzelf onderwijzen over lokale conflicten die een directe invloed hebben op onze regio, wanneer we onze hersencellen kunnen pijnigen met ver-van-ons-bed showdowns?

Tonen we hier dat we kansmissers zijn of gewoon dat we liever de wereldproblematiek analyseren terwijl we onze kop in het zand steken? U mag het zelf bepalen!

Het nieuwe hoofdbestuur van de Partij voor Recht en Ontwikkeling (PRO), dat op 25 mei werd gekozen, is aangevuld met Marcel Adirahardjo (45) en Gelvin Filé (41). Met hun toetreding voldoet het hoofdbestuur ook aan de statutaire plicht om uit een zo evenwichtig mogelijk aantal mannen en vrouwen te bestaan. Het hoofdbestuur telt nu vijf vrouwen en drie mannen en kan tot vijftien leden worden aangevuld.

Adirahardjo en Filé zijn toegelaten na voordracht van andere hoofdbestuursleden en een strenge screening. PRO-voorzitter Gerold Sewcharan is blij met deze aanvulling. “Hoe meer mensen verantwoordelijkheid als hoofdbestuurslid op zich nemen, hoe meer de partij

toe in staat is”, zegt hij over hun toetreding.

Krachten beter geven

De kersverse hoofdbestuursleden zijn zeer gemotiveerd hun schouders te zetten onder het vele werk dat nog nodig is in aanloop naar de verkiezingen in 2025. “Helemaal, anders was ik niet hier”, benadrukt Fillé. “Het volk bepaalt of we in het parlement komen, maar we werken hard ernaar toe om mee te kunnen bepalen het land goed te besturen.” Hij is al vanaf 2020 lid van de PRO. “Maar in het bestuur kan ik beter mijn krachten geven aan de partij dan als gewoon lid.”

Adirahardjo heeft zich kort geleden aangesloten. Hij

is zelfstandige ondernemer en directeur-eigenaar van een schoonmaakbedrijf. Hij volgde de partij via de media en sociale media en het sprak hem aan waar de PRO voor staat. “Het land draait niet goed en ik wil mijn bijdrage leveren dat het beter gaat. Ik ben moe van de oude politiekvoering, daarom heb ik gekozen voor een nieuwe en jonge partij.” 

Filé, werkzaam als belastingdeurwaarder bij het directoraat Belastingen, had zich destijds om dezelfde reden aangesloten. “Ik heb eerst gekeken wie er allemaal in de partij en het hoofbestuur zaten. Op basis daarvan heb ik mijn besluit genomen.” Hij sluit zich aan bij de zienswijze van Adirahardjo. “Bij de laatste verkiezingen heeft het volk toch maar weer voor de oude politiek gekozen. Maar mensen zien in dat het weer van hetzelfde is geworden. Hoe klein die partij ook begint, laten we voor iets nieuws gaan.”

Dat begint bij een ‘eerlijke verdeling en gelijke kansen’ voor iedereen. “Wij moeten met zijn allen een vuist maken om Suriname verder te brengen”, zegt Adirahardjo. “En van de rijkdommen moeten we genaratie na generatie lang voordeel hebben.” Filé sluit zich daarbij aan: “Iedereen moet kansen krijgen en niet alleen een relatief kleine groep en hun family and friends.”

Mediacommissie Partij voor Recht en OntwikkelingParamaribo, 26 juni 2024

Met de onthulling van een naambord en het planten van de eerste groenhartboom door president Chandrikapersad Santokhi is de aftrap gedaan voor het ‘Groenhart Park Defensie’ op een stuk terrein van het Agrarisch Bedrijf van het Nationaal Leger te Von Freyburg in het district Saramacca. Het doel van het park is om deze uit te laten groeien tot een toeristische attractie die recreatie en ontspanning biedt voor het publiek, en bijdraagt aan educatie en bewustwording bij jongeren over duurzaamheid, kennis van planten en bloemen en de lokale cultuur van Saramacca. De activiteit vond plaats op 27 juni 2024.

Het project

zit nu in de eerste fase, waarbij een jaar wordt uitgetrokken om 100 bomen te planten, paden aan te leggen, toiletruimtes te creëren, zitbanken, een kantine en een kinderspeeltuin te plaatsen. In de tweede fase zal uitgebreid worden met het omrasteren en verfraaien met bloemen en in de derde fase wordt het areaal verder uitgebreid. President Santokhi zei in zijn toespraak dat een boom planten veel betekenissen heeft. Hij relateerde het planten van de groenhartbomen, waarvan de volgende generatie zal genieten, aan de zaden die de regering nu plant voor economisch herstel, waarvan ook de komende generatie zal genieten. “Het defensieapparaat moet net als de groenhartbomen hoog staan en klaar zijn om alle stormen te doorstaan”, sprak het staatshoofd.

Volgens de president staat de groenhartboom bekend als een boom die meegaat in seizoen verandering, soms heel groen, soms zonder bladeren, en soms met veel bloemen. “Dat is ook wat we verwachten van het leger. Veranderingsgezind zijn, maar ook kunnen inspelen op gewijzigde omstandigheden; soms agressief in groene uitrusting en soms liefdevol in solidariteit naar de samenleving, maar altijd waakzaam, de dreiging analyserend om de juiste maatregelen te treffen”, aldus het staatshoofd.

Volgens minister Krishna Mathoera van Defensie is het project in lijn met de missie om Suriname te beschermen en ondersteuning te bieden. “Met dit project helpen we Suriname te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van milieuvervuiling enklimaatverandering en streven we naar duurzame ontwikkeling en investeringen in de dienstensector”, zegt zij. Het project is bovendien ook in lijn met het doel om de civiel-militaire relaties te versterken, want het wordt samen met partners in Saramacca uitgevoerd.

De minister benadrukte dat het district Saramacca prachtig is, maar weinig toeristische attracties heeft. Vandaar de keuze is gevallen op dit district. Zij gaf aan dat het initiatief is ontstaan uit een diepe liefde voor de natuur. “De boom in bloei met prachtige gele bloemen is een streling voor het oog en een park met tientallen van deze bomen in bloei is een baken van rust en bewondering”, sprak de bewindsvrouw. Volgens haar heeft Suriname veel groen en bos, maar weinig parken waar men tot rust kan komen. Een belangrijk onderdeel van het park is het vernoemen van een deel van de bomen naar de slachtoffers van de binnenlandse oorlog. Dit om hun nagedachtenis blijvend te maken.

Sherin Bansi, districtscommissaris van Saramacca, is zeer ingenomen met het project en wenste het ministerie veel succes toe. Zij stond in haar toespraak stil bij de vele voordelen van bomen, waaronder hun rol in de strijd tegen klimaatverandering: “Om de negatieve gevolgen van klimaatverandering te beperken, is het belangrijk om onze leefomgeving aan te passen aan de veranderingen van het klimaat.”

Op dit moment vindt in de aula van de begraafplaats Noorderveld in Nederland, de uitvaart plaats van de Surinaamse schrijver, psycholoog en criticus Julian With. Hij overleed na geruime tijd ziek te zijn geweest op woensdag 19 juni in Nederland.

With werd in december 2023 vanwege al zijn verdiensten voor Suriname, door president Chan Santokhi benoemd tot Officier in de Ere-Orde van de Palm. De versierselen werden op de ambassade in Den Haag opgespeld door ambassadeur Rajendre Khargi.

De schrijver is geboren in het district Brokopondo. Hij debuteerde in Suriname met de novelle Ja, ik ben een Marron (1974). In dit boek behandelt hij

enkele aspecten van de leefsituatie van de jonge Marrons in Paramaribo die een weg proberen te banen naar ontwikkeling. Hij hekelt de minachting van de Marrons door de stedelingen en stelt dat van saamhorigheid in Suriname geen sprake kan zijn als een deel van de zwarte bevolking het andere deel discrimineert.

In 1975 vertrok With naar Nederland, waar hij in 1976 afstudeerde van de Jan van Nassau Pedagogische Academie. In datzelfde jaar begon hij met de studie psychologie aan de Rijksuniversiteit Utrecht.

In 1982 studeerde hij af bij de vakgroep Persoonlijkheidsleer en Sociale Psychologie. In 1979 publiceerde hij Land van harmonieuze kontrasten?. In

dit boek stelt With dat hij het belachelijk vindt dat de Marrons door hun rasgenoten die in Paramaribo geboren zijn gediscrimineerd worden.

With heeft ook poëzie geschreven. Van 1992 t/m 1994 voerde hij het project ‘Leerprestatiesverbetering door leesbevordering’ dat hij zelf ontwikkeld had, uit onder 385 Surinaamse en Antilliaanse kinderen uit groep 7 in Nederland. Het project dat gefinancierd werd door het Ministerie van OC&W was een succes.

Hij ontwikkelde in 2006 het RIS-project (Reparatie Intellectuele Schade) dat zonder zijn leiding uitgevoerd werd in Suriname onder kinderen van de zesde klas van scholen in het binnenland (district Brokopondo, Sipaliwini en Marowijne).

In 1986 publiceerde hij zijn geruchtmakend werk Zwart racisme bestaat niet. In dit boek noemde hij Astrid Roemer een hoer. De schrijfster daagde hem voor het gerecht wegens belediging.

Een 22-jarige vrouw die werd gelanceerd door een hardloopband in een sportschool, is uiteindelijk overleden. Het bizarre ongeluk gebeurde in Indonesië.

Het slachtoffer struikelde en werd door de snelheid van de band achteruit door het raam gesmeten. Ze probeerde zich nog tevergeefs vast te pakken aan het kozijn. De vrouw viel drie verdiepingen naar beneden, zo schrijven Indonesische media.

Het slachtoffer werd nog met spoed naar het ziekenhuis gebracht, maar daar overleed ze. Uit de autopsie bleek dat ze zware kneuzingen en snijwonden had opgelopen aan haar hoofd.

De politie is een onderzoek gestart naar mogelijke nalatigheid. Zo bleek dat

het raam 90 centimeter breed is en de afstand tussen het open raam en de loopband slechts 60 centimeter was, wat volgens de politie voor een ’gevaarlijke’ situatie zorgde.

Bij een ongeluk met een kabelbaan in de Colombiaanse stad Medellin zijn een dode en zeker 20 gewonden gevallen. De ‘kabelmetro’ wordt gebruikt om de stad te verbinden met veelal arme wijken in de heuvels en bergen in de omgeving, en is daarnaast populair bij toeristen. 

Na een botsing tussen twee cabines viel een van de twee bijna 10 meter naar beneden. In de neergestorte cabine zaten elf mensen, van wie er één later in het ziekenhuis overleed. De andere tien raakten gewond. 

Ook tien mensen die in de buurt waren toen de cabine neerstortte, zijn gewond geraakt. Onder hen is een

taxichauffeur die werd geraakt door rondvliegende brokstukken.

Hoe het ongeluk heeft kunnen gebeuren, wordt nog onderzocht.

De voormalige president van Honduras, Juan Orlando Hernández, is in New York veroordeeld tot 45 jaar celstraf voor drugshandel. Hij werd in maart door een jury schuldig bevonden aan het smokkelen van honderden tonnen cocaïne naar de Verenigde Staten.

Amerikaanse aanklagers betoogden dat de 55-jarige Hernández van zijn land een “narcostaat” had gemaakt gedurende zijn presidentschap tussen 2014 en 2022.

Ze zeiden dat hij jarenlang had samengewerkt met bendes die drugs smokkelen. Aanklagers hadden een levenslange celstraf tegen hem geëist.

De voormalige toppoliticus ontkent alle banden met drugsbendes. Hij maakte eerder via zijn advocaten bekend dat hij in beroep gaat

tegen zijn veroordeling. Zijn broer, ook een politicus, werd eerder al in de Verenigde Staten tot levenslang veroordeeld voor drugssmokkel.

Hernández werd in 2022 kort na afloop van zijn tweede termijn uitgeleverd aan de Verenigde Staten. Hij zit sindsdien vast in een gevangenis in New York.