In de zoektocht naar betere leerprestaties bij leerlingen spelen verschillende factoren een cruciale rol. Ilse, een ervaren docente, deelt haar inzichten over wat echt een verschil kan maken in het klaslokaal.

“Een van de belangrijkste factoren voor goede leerprestaties is de motivatie van de leerlingen”, begint Ilse. “Als een student gemotiveerd is, is hij of zij bereid om harder te werken en meer moeite te doen om de stof te begrijpen. Deze motivatie kan voortkomen uit persoonlijke interesse, maar ook uit de wijze waarop de lesstof wordt aangeboden.”

Ilse benadrukt het belang van een stimulerende leeromgeving. “Een klaslokaal moet een plek zijn

Daarnaast speelt de betrokkenheid van ouders een grote rol. “Ouders die actief betrokken zijn bij het leerproces van hun kinderen, bijvoorbeeld door te helpen met huiswerk of regelmatig met leraren te communiceren, verhogen vaak de kans op succes. Dit geeft leerlingen het gevoel dat hun onderwijs een gezamenlijke inspanning is en versterkt de motivatie.”

Ilse wijst ook op de impact van goede lesmethoden en aangepast onderwijs. “Elke leerling is uniek

Tot slot benadrukt Ilse het belang van de leraar zelf. “Een gepassioneerde en bekwame leraar kan een wereld van verschil maken. Leraren die zelf enthousiast en goed voorbereid zijn, inspireren hun leerlingen en kunnen lastige concepten op een begrijpelijke manier uitleggen.”

Het VN-Mensenrechtencomité zal zijn komende zitting houden van 2 tot 23 juli, waarin het Kroatië, Malta, Honduras, de Malediven, Suriname, Syrië en India zal beoordelen.

De zeven landen behoren tot de 174 staten die partij zijn bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten. Ze moeten regelmatig worden beoordeeld door het Comité van 18 onafhankelijke internationale experts over de manier waarop zij het Convenant implementeren, evenals de eerdere aanbevelingen van het Comité.

Het Mensenrechtencomité heeft respectieve landenrapporten en andere bijdragen van niet-gouvernementele organisaties ontvangen,.

“Dit is de eerste ontdekking ter wereld van een roofdier uit het late Pleistoceen”, zei Albert Protopopov, hoofd van de afdeling voor de studie van mammoetfauna aan de Yakutia Academy of Sciences. “Het is ongeveer 44.000 jaar oud en er zijn nog nooit zulke vondsten gedaan.”

Yakutia ligt ingeklemd tussen de Noordelijke IJszee en het verre oosten van Rusland, en is een uitgestrekt gebied met moerassen en bossen, waarvan ongeveer 95 procent bedekt is met permafrost. In de winter dalen de temperaturen in het gebied soms tot wel min 64 graden Celsius.

“Meestal zijn het de plantenetende dieren die sterven, vast komen

Hoewel het niet ongebruikelijk is om duizenden jaren oude kadavers van dieren diep begraven in de permafrost te vinden, die langzaam smelt door klimaatverandering, is de wolf bijzonder. De overblijfselen van de wolf geven een zeldzaam inzicht in het Yakutia van 44.000 jaar geleden.

Op 2 juli 1997 ging de sciencefiction komedie Men in Black, met in de hoofdrollen Will Smith en Tommy Lee Jones, in première in de bioscoop in de Verenigde Staten.

De film bracht alleen al in Amerika meer dan 250 miljoen dollar op en hielp de voormalige sitcomster Will Smith te vestigen als een van Hollywoods meest bankable hoofdrolspelers.

Men in Black werd geregisseerd door Barry Sonnenfeld (Get Shorty) en was gebaseerd op een stripboek uit de vroege jaren 90 van Lowell Cunningham genaamd The Men in Black.

Smith en Jones hernamen hun rollen als Agent J en Agent K,

Afgelopen week werd weer eens duidelijk dat nepnieuws op Facebook welig tiert en dat zeer veel mensen gedwee en zonder na te denken dat nepnieuws delen, verder verspreiden dus. Hierdoor gaat nepnieuws helaas een eigen leven leiden. Suriname kent zeker op Facebook vele koeien van zondag, die zulk nieuws als waarheid aannemen en doorsturen, waarmee vele weilanden gevuld zouden kunnen worden.

Het was deze keer onder andere Pertjajah Luhur-voorzitter Paul Somohardjo die met modder smijten werd geconfronteerd op Facebook en over wie ongenuanceerde en ongefundeerde leugens werden verspreid, slechts gebaseerd op videobeelden en een foto.

De ervaren politicus was onderweg van Nederland

In dit artikel verlaagt de redactie van Dagblad Suriname zich niet tot het niveau om de geuite verwensingen te herhalen. Daar is immers al genoeg over gezegd, geschreeuwd en geschreven.

Maar, plotseling verscheen ook een foto op social media waarop de reizende PL-leider te zien is, zittend, met een paspoort

Reden genoeg voor de redactie van Dagblad Suriname om Somohardjo hierover te benaderen voor een reactie en zijn reactie is scherp, duidelijk en spreekt boekdelen: “Sorry. Eigenlijk wil ik niet gemakkelijk reageren op domme streken. Ik heb een diplomatiek paspoort en die heeft toevallig dezelfde kleur als het Nederlandse paspoort.”

En, de voorzitter van de Pertjajah Luhur heeft gelijk. Een diplomatiek paspoort lijkt inderdaad op het Nederlandse paspoort, qua kleur. Somohardjo stuurde Dagblad Suriname voor de zekerheid nog een foto van zijn diplomatieke paspoort:

Kortom, de Surinaamse social media koeien van zondag houden ervan om stormen in glazen water te creëren om daarmee willens en wetens personen te schaden. Misschien, mits ze dat kunnen, zouden ze eerst eens tot drie, neen tot vier, moeten tellen alvorens te reageren op bepaalde Facebook-berichten en deze door te sturen naar andere koeien van zondag in hun stinkende Facebook stal.

De Noorse minister van Cultuur en Gelijkheid, Lubna Jaffery, heeft tijdens een feestje haar borsten laten zien aan het publiek. Haar actie vond plaats tijdens een speech die ze gaf bij de talkshow Skeiv Preik.

De minister ontving een luid applaus, zo schrijven Noorse media. Ze had wel haar tepels bedekt met zilverkleurige kwastjes. Minister Jaffery noemde haar actie “een kleine bijdrage aan vrijheid en gelijkheid”.

Een video van de topless minister ging al snel rond op social media, maar leidde in Noorwegen tot weinig ophef. Volgens premier Jonas Gahr Støre is het “helemaal prima” dat de minister haar borsten laat

Ah, de heerlijke ironie van de mislukte protesten tegen president Chan Santokhi! Vanaf het moment dat hij aantrad, waren de plannen om hem omver te werpen al in volle gang. Covid-19 gooide helaas roet in het eten, maar dat weerhield onze revolutionairen er niet van om na een pauze vol hernieuwde energie en onrust weer te beginnen.

De protesten werden uitvoerig uitgevoerd door allerlei splintergroepjes, elk met hun eigen verwoestende agenda’s. Het lijkt erop dat de term “samenwerken” volledig uit hun vocabulaire verdwenen was. Zelfs de NDP kon het niet laten om publiekelijk hun mislukking te etaleren. Je zou denken dat

Straatprotesten? Wat een meesterwerk van planning en financiering! Een dag lang zichtbaar zijn is één ding, maar vergeet niet dat mensen hun banen hebben. Tenzij je natuurlijk bereid bent hen te betalen om hun dagelijkse werkzaamheden op te geven.

En dan was er die epische climax op 17 februari, die vrij vertaald ‘de Plunderdag’ genoemd kan worden. De ravage was zo angstaanjagend dat de actievoerders snel terugkropen naar hun holen.

En laten we de geniale strategie rond Ronnie Brunswijk niet vergeten. Het koesteren van de “zwakke schakel” om je politieke toekomst

Maar de realiteit is dat deze chaotische mislukte protesten niets hebben opgeleverd behalve tijdelijke chaos. De ware kunst van protesteren, zoals gebleken, ligt blijkbaar niet in hun vaardigheden.

De jonge vrouw, die zondagochtend samen met drie inzittenden met een personenauto in een trens ‘vloog’ langs de Indira Gandhiweg, is niet in het bezit van een rijbewijs. Het voertuig is ook niet ter herkeuring aangeboden.

De bestuurster, nog een jonge vrouw en twee minderjarige kinderen raakten gewond. Het viertal werd per ontboden ambulance afgevoerd naar de Spoedeisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo.

De automobiliste verklaarde aan de politie dat zij over de Indira Gandhiweg reed richting Lelydorp. Ter hoogte van de Gobardhanweg verloor zij de controle over het stuur, waardoor de auto van de weg raakte en vervolgens in de

Het voertuig werd door een ingeschakelde sleepdienst geborgen en afgevoerd. De afdeling Verkeer Regio Midden Suriname heeft de zaak in onderzoek.

In Noord-Korea is een 22-jarige jongen geëxecuteerd omdat hij zou hebben geluisterd naar K-pop. Dat melden verschillende media op basis van een rapport over de mensenrechten in Noord-Korea, uitgegeven door Zuid-Korea.

De jongen zou zijn omgebracht, omdat hij 79 K-popliedjes had geluisterd en deze ook had verspreid. Daarmee overtrad hij een Noord-Koreaanse wet die buitenlandse invloeden moet uitbannen.

De enorme populariteit van K-pop ten zuiden van de grens wordt door Kim Jong-un gezien als groot gevaar voor zijn heerschappij. Eerder zouden al skinny jeans, zonnebrillen en wijnglazen in de ban zijn gedaan.

Aan de grens tussen de beide Korea’s staan

Volgens politicoloog Ricardo is de grootste bedreiging voor Surinaamse burgers de enorme invloed van rijke individuen en bedrijven op het politieke systeem van het land. Hij benadrukt dat veel beleidsbeslissingen worden genomen ten voordele van de elite, wat de democratische processen ernstig schaadt.

Ricardo stelt onomwonden: “Over welke kwestie u ook gaat en aan welke kant van de kwestie u ook bevindt, uw kwestie zal nooit op een eerlijke manier worden aangepakt zolang ambtenaren hun campagnes mogen laten financieren door rijke belangen. Zodra ze eenmaal verkozen zijn, wordt hun beleid gestuurd door lobbyisten, wat in wezen neerkomt op juridische omkoping.”

Volgens hem

Ricardo gelooft dat de meeste politici die beweren de armen te verdedigen, vaak degenen zijn die verantwoordelijk zijn voor de huidige staat van armoede in het land. Hij wijst erop dat zolang deze rijke belangen de beleidsvorming blijven beïnvloeden, de gewone burgers nooit een eerlijke kans zullen krijgen om hun stem te laten horen of hun leven te verbeteren.

Hij roept de samenleving op om zich te concentreren

Ricardo benadrukt dat een structurele hervorming, waarbij strengere regels worden ingevoerd om de invloed van rijke individuen en bedrijven op de politiek te beperken, essentieel is voor de gezondheid van de democratie in Suriname. Alleen door deze diepgewortelde problemen aan te pakken, kunnen we een eerlijker en rechtvaardiger systeem creëren waarin alle burgers een gelijke kans krijgen om hun dromen na te jagen en bij te dragen aan de samenleving.