Om scholieren kennis te laten maken met het hoger onderwijs en de mogelijkheden die de Anton de Kom Universiteit van Suriname (AdeKUS) biedt wordt 3 augustus de jaarlijkse Open Fag gehouden van de verschillende studierichtingen. 

Echter een groep studenten van de universiteit laat tegenover Dagblad Suriname weten, dat nieuwkomers de opties goed moeten overwegen voordat zij ervoor kiezen om een opleiding te volgen op de universiteit van Suriname. “Is er motivatie om naar AdeKUS te komen, naar mijn mening, nee”, stelt student J.P. “Bepaalde docenten en personeel van AdeKUS zijn zelf demotiverend bezig. Dus bespaar mensen hun tijd en geld. Ga

niet, je gaat spijt hebben”, vervolgt student A.S. 

De studenten wensen, gelet op de gevoeligheid van het onderwerp, liever anoniem te blijven. Het ontbreken van middelen en goede salariëring van de docenten werkt zeer belemmerend en heeft verregaande gevolgen. Steeds weer zijn er stakingen en ligt het onderwijsproces geheel lam”, zo stelt J.K,, eerstejaars studente aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname. Zij geeft aan dat het onderwijsproces abrupt wordt opgeschort. De Vakvereniging Wetenschappelijk Personeel van de Universiteit (VWPU) besloot eerder dit jaar in beraad te gaan.

Ook het technisch en administratief personeel ging in actie. Dit hield in dat

er geen onderwijs en daaraan gerelateerde toetsingswerkzaamheden, afstuderen en tentamens uitgevoerd werden. Een groot aantal studenten ondervindt hiervan last.

“Het is erg hinderlijk en op diverse momenten vinden door deze acties opstoppingen plaats in het leerproces.” J.L.,,ook student aan de universiteit zegt; “Er is duidelijk een structureel probleem, het dient aangepakt te worden. Zo kunnen we niet verder. Opmerkelijk is dat de regering niets zegt hierover. Ik heb geen enkele minister of functionaris gehoord, die zich om ons bekommert.” 

Studenten maken zich voorts zorgen over torenhoge kosten van het levensonderhoud en de studieloopbaan. De vervoerskosten zijn hoog. Ook alle andere kosten, van verblijf, internet, voeding en drank zijn torenhoog. “Als het zo doorgaat zien wij grote problemen tegemoet, er moet iets gedaan worden”, besluiten de studenten. 

Het Tata Colin Plein in het district Coronie wordt heringericht tot een modern informatiecentrum voor toeristen. Het ministerie van Transport Communicatie en Toerisme (TCT), het directoraat Toerisme, heeft in samenwerking met het ministerie van Openbare Werken (OW) met de districtscommissaris van Coronie, Maikel Winter, en enkele particuliere bedrijven gewerkt aan dit plan waarvan de werkzaamheden op 26 juli van start zijn gegaan. 

Het is de bedoeling het toerisme in Suriname te bevorderen door landelijk op strategische plekken dit soort informatiecentra te plaatsen. De lancering van dit project werd bijgewoond door ministers Uraiqit Ramsaran van TCT en Riad Nurmohamed van OW, die

samen een informatiebord onthulden.

“Dit centrum zal niet alleen dienen als een informatiepunt voor toeristische activiteiten in Coronie, maar ook als een tentoonstellingsruimte voor lokale ondernemers en producten”, aldus minister Ramsaran. “We willen Coronie’s unieke kwaliteiten zoals honing, kokosolie en kokos snacks onder de aandacht brengen en tegelijkertijd een aantrekkelijke bestemming creëren voor bezoekers.”

Het Informatiecentrum zal voorzien worden van diverse faciliteiten waaronder kiosken voor souvenirs en lokale producten, eet- en speelgelegenheden, een kinderspeeltuin, een informatiecentrum met details over toeristische mogelijkheden in Coronie en een ruimte voor evenementen. Daarnaast zullen een toilettengroep, een transitzone en parkeerruimte deel uitmaken van het centrum naar

het model van Waka Pasi in Paramaribo.

Een van de mooiste steden ter wereld is de komende weken het decor van het grootste sportevenement ter wereld. De Olympische Spelen zijn voor sporters het hoogst haalbare en iedere keer weer een feest om te volgen. Uiteraard bekijken we de verrichtingen van onze Surinaamse helden met extra aandacht. Zijn we met veel? Nee, dat helaas niet. Waar de Verenigde

Staten een kleine 600 sporters heeft afgevaardigd, Australië 460 en gastland Frankrijk 573, doen wij het met iets minder atleten. Vijf om precies te zijn.

Dit is natuurlijk veel te weinig. Je gaat mij niet wijsmaken dat op een populatie van ruim 600.000 inwoners er slechts vijf goed genoeg zijn om deel te nemen aan de Olympische Spelen. De oorzaak ken ik natuurlijk, net als jij. Dat is geld. Talent is niet te koop, dat krijg je van moeder natuur en/of God mee. Maar met alleen talent ga je het niet redden. Niet voor niks wordt er altijd gezegd dat een

atleet met 10% talent en 90% wilskracht meer bereikt dan een atleet met 90% talent en 10% wilskracht. Anthony Nesty heeft uiteraard aanleg om te zwemmen. Maar ook hij heeft er hard voor moeten werken. Leuk detail is dat hij tijdens de Spelen in Parijs coach is van de Amerikaanse zwemmers, vermoedelijk de meest succesvolle zwemploeg van de komende weken.

Nieuwe medaillekansen?

Nesty is nog altijd de enige Surinamer die ooit een medaille won op de Olympische Spelen. In 1988 pakte hij goud op de 100 meter vlinderslag, vier jaar later veroverde hij brons op dezelfde afstand. Komt er tijdens de komende Spelen een opvolger? Ik waag het te betwijfelen. Jaïr Tjon En Fa zou in het baanwielrennen voor een stunt kunnen zorgen. De keirin is daar het meest geschikt voor, omdat dit een onvoorspelbaar onderdeel is. We moeten wel realistisch blijven, om een medaille te winnen moet het voor Jaïr op elk gebied meezitten. De andere atleten (Sören Opti, Jalen Lisse, Irvin Hoost en Kaelyn Djoparto) volgen de Olympische gedachte: meedoen is belangrijker dan winnen.

Verbeter het sportbeleid

Ergens is het zeker waar dat het niet om winnen gaat. Kom hier trouwens niet mee aan in sportlanden als de Verenigde Staten, Frankrijk en Nederland. Daar wordt er niks minder dan een reeks aan gouden medailles verwacht. Alles wat minder is, is een teleurstelling. Nu zeg ik niet dat we dit als Suriname moeten willen. Maar ik zou de politieke partijen die meedoen aan de verkiezingen van volgend jaar wel op het hart willen drukken dat ze zich inzetten voor de sporters. Topprestaties van onze atleten zijn zowat de beste reclame die je voor je land kunt wensen. Kijk als voorbeeld alleen maar naar Anthony Nesty, die door het grootste zwemland ter wereld wordt gevraagd als coach.

Wat mij betreft zijn er twee sportevenementen waar je als land jezelf op de kaart kunt zetten. Als eerste is dit het WK voetbal. Ondanks dat Louis van Gaal nog steeds onze bondscoach niet is, zou het kunnen dat we er in 2026 voor het eerst bij zijn. Evenement nummer twee dat een perfect marketinginstrument is, begint dit weekend in Parijs. De komende regering(en) mogen dan ook extra in sport investeren. Puur fysiologisch gezien hebben we in Suriname (letterlijk en figuurlijk) goud in handen. Door voor de juiste faciliteiten te zorgen, geven we onze talenten alle kansen om zichzelf te ontwikkelen. Daarbij gaat het niet alleen om zwembaden, atletiekbanen en wielerpistes, maar ook om kennis op het gebied van voeding, training en pieken. Een mooi doel is om tijdens de volgende Olympische Zomerspelen, in 2028 in Los Angeles, minstens 10 sporters te sturen en op ten minste één onderdeel mee te doen voor de medailles. Leest de toekomstige regering mee? Dit is immers de beste reclame die er bestaat.RFN Bouterse

“Het is heel vreselijk wat er gebeurt bij het ministerie van Grondbeleid, Bosbeheer en Bostoezicht (GBB). Het lijkt erop alsof president Chandrikapersad Santokhi vanuit het Kabinet van de President een nieuw ministerie aan het oprichten is op GBB. Het is niet gezond wat er gebeurt, wij willen antwoorden.”

Dit zijn woorden van ABOP-Assembleelid Edgar Sampie tijdens de donderdag gehouden openbare vergadering van de Nationale Assemblee. Volgens hem is het onkan dat VHP’er Sieuwkoemar Ramsukul, die per 15 december 2023 benoemd is door president Santokhi tot directeur Algemeen Beheer op GBB, in het gebouw van de Conversie Unit zijn intrek zal

nemen en medewerkers en voertuigen met zich zal meenemen. 

De opmerkingen van Sampie komen in navolging van vicepresident Ronnie Brunswijk die afgelopen woensdag voor de aanvang van de reguliere Raad van Ministers-vergadering weer zijn beklag deed over het handelen van president Santokhi en coalitiepartner VHP. Volgens Brunswijk is het geen gezonde zaak dat ministeries worden uitgehold en taken en bevoegdheden worden gegeven aan presidentiële werkgroepen en commissies. Ook worden er geen middelen vrijgemaakt voor de ABOP-ministeries. De geelzwarte partij is deze werkwijze zat en roert zich intern, liet de vicepresident doorschemeren. 

Er wordt langs elkaar gewerkt

NDP-parlementariër Remi Tarnadi uit Coronie vroeg in

het parlement donderdag ook aandacht voor deze perikelen. Hij stelde dat er langs elkaar wordt gewerkt. “Er worden allerlei structuren bedacht en werkgroepen ingesteld om ministeries uit te hollen.” Tarnadi deed een beroep op president Santokhi om juist de bestaande instituten te versterken. Volgens de voormalige districtscommissaris moet gronduitgifte voor eens en altijd uit de partijpolitieke sfeer worden gehaald.

Grondbeleid is vanaf het aantreden van de regering Santokhi-Brunswijk een groot probleem tussen de coalitiepartijen VHP en ABOP en heeft op diverse momenten tot conflicten geleid. 

Brunswijk verzette zich eerder  ook tegen het aanstellen van een VHP-kandidaat als directeur op GBB. “Een directeur die alles naar zich toe trekt kan niet door de beugel”, merkte de Brunswijk ferm op. President Santokhi op zijn beurt heeft aangegeven dat de problemen rond grondbeleid veel politieke schade aanrichten voor de regering. “Het schaadt het vertrouwen binnen de samenleving. Deze dingen zijn niet goed”, sprak de president. “We zijn maanden bezig om de problemen op te lossen.” Santokhi refereerde aan de recente Stalweide-kwestie in Nickerie, die inmiddels in bodemprocedure is beland bij de rechter.

In de Belgische plaats Beerse, in de provincie Antwerpen, is zaterdagnacht de 53-jarige Macklien Tweeling om het leven gekomen door messteken. Het slachtoffer werd doodgestoken door zijn 19-jarige zoon. Het parket Antwerpen heeft de onderzoeksrechter gevorderd om een moordonderzoek te voeren. Dit melden diverse Belgische media waaronder Het Laatste Nieuws en het Nieuwsblad. De lokale media in België besteden veel aandacht aan deze zaak. Tweeling was een graag geziene dominee binnen de Surinaamse gemeenschap in België en Nederland.

De dader, de zoon van het slachtoffer, zou niet meer thuis hebben gewoond, maar zou ’s nachts plotseling aan de woning hebben aangebeld.

Het kwam tot een ruzie waarbij de zoon uithaalde met een mes. Hij had zijn vader enkele keren gestoken. “De medische diensten hebben nog geprobeerd om het slachtoffer te reanimeren, maar dat is helaas niet gelukt”, meldt het Antwerpse Parket.

De feiten speelden zich af in aanwezigheid van de vrouw van het slachtoffer. Zij alarmeerde de politie en hulpdiensten. De zoon zou zelf niet meer in het ouderlijke huis aan de Houtseweg wonen, maar stond er zaterdagavond laat onverwacht voor de deur.

“De jongen klopte op de deur en Carla (46), mijn zus, deed open”, vertelt Mackliens schoonbroer Peter Asedoeba in

de Gazet van Antwerpen. “Ze heeft dan Macklien verwittigd dat zijn zoon had aangeklopt. Toen ze boven was, hoorde ze beneden ineens veel lawaai en geroep. Ze is dan in paniek vanuit het venster op de eerste verdieping naar beneden gesprongen.”

De politie kon de 19-jarige jongeman ter plaatse arresteren.

De precieze omstandigheden van het drama worden nog onderzocht. 

“We komen hier elke dag voorbij tijdens onze wandeling met de hond”, zegt buurtbewoonster Inge. “Ze zijn altijd vriendelijk en goedlachs. De zoon hebben we al eens gezien, maar wel vanop afstand. Dit hadden we echt niet zien aankomen.”

Twee vrouwen zijn zaterdag het eerste getrouwde stel van hetzelfde geslacht ooit geworden op Curaçao. Zo’n twee weken geleden oordeelde de Hoge Raad dat mensen van hetzelfde geslacht per direct mogen trouwen op Aruba en Curaçao.

De twee vrouwen die zaterdag trouwden, waren betrokken bij de rechtszaak om het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht op Curaçao mogelijk te maken. Een identieke zaak diende op Aruba. De zaken werden aangespannen door stichting Fundacion Orguyo Aruba en op Curaçao door de Human Rights Caribbean Foundation.

Het gemeenschappelijke Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint-Maarten en van Bonaire, Sint-Eustatius en Saba bepaalde op 6

december 2022 al dat mensen van hetzelfde geslacht moesten kunnen trouwen op Aruba en Curaçao. De regeringen van de twee landen gingen tegen die uitspraak in cassatie.

Sinds 12 juli mogen mensen van hetzelfde geslacht met elkaar trouwen op de eilanden. Sindsdien zijn op Curaçao zo’n tien koppels in ondertrouw, laat een woordvoerder van de Human Rights Caribbean Foundation weten.

Op Aruba laten de huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht nog iets langer op zich wachten. Dit komt volgens een woordvoerder van de Fundacion Orguyo Aruba doordat er tot oktober geen plek is bij de Dienst Burgerlijke Stand.

29 juli 2024 – President Nicolás Maduro heeft de overwinning opgeëist bij de presidentsverkiezingen in Venezuela, terwijl de oppositie van het land zei dat haar kandidaat Edmundo Gonzalez de winnaar was.

Het hoofd van de Nationale Kiesraad (CNE), Elvis Amoroso – een nauwe bondgenoot van Maduro – zei dat president Maduro met 80% van de stemmen 51,20% van de stemmen had, vergeleken met 44,02% voor zijn belangrijkste rivaal.

De Venezolaanse oppositie verwierp de aankondiging van de CNE als frauduleus en beloofde de uitslag aan te vechten.

Ze zei dat haar kandidaat, Edmundo González, had gewonnen met 70% van de stemmen en hield vol

dat hij de rechtmatige president-elect was.

Volgens de BBC lieten de oppositiepartijen weten dat uit de stemresultaten, exitpolls en snelle tellingen bleek dat González een voorsprong van 40 procentpunten had op de zittende president.

Op het Kabinet van de President was woensdag 25 juli een ontmoeting met de Nationale Commissie Jubileumjaren 2023 (NCJ) en de subcommissies. De president gaf aan, dat de regering de Bromtyidyari heeft gekoesterd door ondanks precaire financiële middelen toch nog een gebaar te maken ter herdenking van 150 jaar Hindustaanse Immigratie, 160 jaar afschaffing slavernij en 170 jaar Chinese Immigratie en Portugeze vestiging in Suriname. 

De NCJ- voorzitter, Jack Uden, bedankte de president voor de eer en resumeerde de diverse vieringen en markante activiteiten, onder andere de komst van de Indiase president Droupadi Murmu. Hij bedankte ook zijn teamleden voor hun

bijzondere inzet. Aan de slogan “Eenheid is Kracht” is invulling gegeven, aldus dhr. Uden. 

De adviseur van de NCJ, dhr. Maurits Hassankhan, suggereerde nu al een werkgroep herdenking 50 jaar Staatkundige Onafhankelijkheid samen te stellen met captains van diverse grotere organisaties. 

De voorzitters John Dos Ramos en Johan Roozer bleven ook stilstaan bij hun activiteiten in verband met 160 jaar afschaffing slavernij en 170 jaar Portugese vestiging in Suriname. Ze bedankten de president en de NCJ voor de financiële ondersteuning en de goede coördinatie van het geheel.

Dhr. Bhagwan Gangaram Panday, voorzitter herdenking 150 jaar Hindustaanse Immigratie,  bedankte ook de regering, het NCJ,

het secretariaat van de president, de politie, de militairen, de DC’s e.a. voor het succes van alle herdenkingen. Er is landelijk aan teambuilding gewerkt en we hebben van elkaar geleerd. Hij suggereerde niet te wachten op de volgende jubileumviering,  maar zoals in het Caribisch gebied een National Arrival Day uit te roepen voor de verdere harmonieuze natievorming waarvoor 9 augustus ideaal zou zijn.

Ook vroeg hij aandacht voor de verzoeken voor vernoemingen van straten, gebouwen etc. naar bijzondere Surinamers.

De president verwees naar mogelijke logistieke problemen bij wijziging van bestaande namen vanwege de komende verkiezingen.

Na de diverse dankbetuigingen overhandigde dhr. Jack Uden een 112 pagina tellende fraai uitziende “Evaluatieverslag Nationale Commissie Jubileumjaar 2023” aan president Santokhi.

Ook kreeg de president een compleet 180 pagina’s tellend verslag overhandigd van de subcommissie 150 jaar Hindostaanse Immigratie, waarin alle landelijke activiteiten van alle organisaties in chronologische volgorde is vastgelegd.

Als dank kregen alle leden en adviseurs van de NCJ en de subcommissies van de president een speldje “Eenheid is Kracht”  aangeboden als dank voor hun bijdrage.

Organisatie Hindoe Media

Een inheemse gemeenschap moest weer in het geweer komen om haar rechten en voortbestaan op te eisen. We zien dat steeds vaker gebeuren. Wij gaan ervan uit dat wanneer een regering een wetsvoorstel aanbiedt in DNA, dat die regering daarin ten minste moet hebben vervat de politieke filosofie en uitgangspunten naar een paar beleidspunten toe. De regering heeft een wetsvoorstel aangeboden aan DNA dat betrekking heeft op de rechten van de inheemse en tribale volken. Dat wetsvoorstel is een belichaming van het beleid van de regering die het voorstel aan DNA heeft gedaan. Dan is het dus deze regering die

het voorstel in DNA heeft gedeponeerd. 

Wij weten dat onze huidige vp, toen hij nog niet in de positie was in de regering, een voorstander was van de rechten van inheemse en tribale volken en ratificatie van de nodige verdragen. Nu hij zelf in de drivers seat is en zaken kan realiseren, zien we dat hij heel stil is. 

Nu gaat het om Cabendadorp. Er zijn houders van grondbeschikkingen over grote stukken land in het woon- en leefgebied van Cabendadorp. De beschikking is uitgegeven door minister D. Vorswijk van de ABOP. Het is opvallend dat een partij die voorstander is van landrechten,

uitgerekend op weg is om alle landrechten van de inheemse en tribale volken met voeten te treden. Zo zien we dat bijvoorbeeld vakbondsleiders, vrouwen, jongeren of inheemsen of marronpartijen, de garantie niet zijn dat rechten van die groepen prioriteit zullen zijn. Uit de berichtgeving blijkt dat het dorpshoofd de OSIP en de VIDS deze oneigenlijke en illegale concessies vaker aan de orde hebben gebracht, echter zonder resultaat. Met name zijn er na de gewelddadigheden en protesten te Pikin Saron in mei 2023 gesprekken geweest met een cluster van ministers. Er zou toen zijn beloofd dat alle uitgegeven grondhuurbeschikkingen in inheems gebied zouden worden ingetrokken. 

Nu is er dan de vraag of de beschikkingen moeten worden ingetrokken of het gaat om nietige beschikkingen. Nietige beschikkingen zijn beschikkingen die geen rechtskracht hebben. We dachten dat er al een wet is die deze zaken regelt. 

Wat wij frappant vinden, en dit zeggen we voor de 2ekeer, is dat de inheemse gemeenschappen geen beroep doen op wetgeving die in DNA is aangenomen, speciaal voor concessies uitgegeven in inheemse en tribale gebieden. Als die goedgekeurde wet niet is afgekondigd dan vragen we ons af waarom de inheemsen niet daarop staan. Op de inhoud van deze wet gaan we straks in. 

Wat ons ook frappant overkomt is dat de namen van de ondernemers niet worden prijsgegeven in de media. Men noemt namen van NV’s maar daarmee is nog niets gezegd. De ondernemers die behoren te weten dat er geen concessies aangevraagd moeten worden in de gebieden van de inheemse en tribale volken, maken misbruik van hun connecties met de politiek top van het land en verkrijgen zo illegale concessies. Deze ondernemers worden door de politiek en de media beschermd. 

Wat ook opvalt is dat de inheemse en tribale volken deze inbreuken niet voor de Surinaamse rechter brengen. We zien ook dat die ondersteuning naar de groene tafel ook niet komt van de organisaties als OSIP en VIDS. Alle hoop is gericht op de habituele schender van de rechten van de inheemse en tribale volken: de Surinaamse regering. 

Wat zeer kwalijk is, is het feit dat de houders van de beschikkingen nu beweren dat een dorpshoofd schriftelijk toestemming heeft verleend voor het afstaan van deze percelen. En dat gebeurt wereldwijd om via corruptie en misbruik de volken hun gronden af te pakken. Dit is het bewijs dat het hier gaat om malafide ondernemers die van sluwe technieken misbruik hebben gemaakt om land te stelen van de inheemse en tribale volken. In Suriname moeten deze toestemmingen nietig zijn als die niet afgestemd zijn met het gehele dorp. 

De vraag is ook of het dorpshoofd heeft begrepen wat hij heeft getekend. Nu blijkt dat het dorpshoofd niet kon lezen en schrijven. De toestemming is dus waardeloos en moet bij de rechter worden vernietigd. 

Nu blijkt ook dat in gemeenschappen als Cabendadorp na meerdere dorpsvergaderingen toestemming moet worden gegeven. Dat is ook niet gebeurd. Deze procedures die al bestaan, moeten in de wet worden opgenomen. Verder blijkt, dat meerdere dorpen bij de toestemming of de instemming moesten worden betrokken. Wat alles nog bezwaarlijker maakt, is dat er demarcatiekaarten bestaan en dat deze kaarten bekend zijn bij opeenvolgende regeringen. De vraag rijst dan waarom er met deze kaarten geen rekening wordt gehouden. 

In de goedgekeurde Wet Bescherming Woon- en Leefgebieden is het verboden om in de woon- en leefgebieden van de inheemse en tribale volken geen nieuwe domeingrond uit te geven onder welke titel dan ook. Ook moeten geen nieuwe mijnbouw- of andere rechten verleend. Het verbod is eveneens van toepassing op de uitvoering van enig project, tenzij het betreft de uitvoering van een goedgekeurd ontwikkelingsplan voor een omschreven project of een ontwikkelingsplan van de lokale gemeenschap. Dit moet dan wel gebeuren na instemming van de betrokken gemeenschap, conform de Free Prior and Informed Consent (FPIC) procedure. Het project of programma moet bij staatsbesluit vastgesteld zijn nadat overleg plaatsvindt met de betrokken gemeenschap overeenkomstig FPIC heeft plaatsgevonden. 

De betrokken Districtsraad en DNA worden hierover schriftelijk in kennis worden gesteld. De wet bepaalt ook dat alle rechten die in strijd zijn met het verbod van rechtswege nietig zijn. Er hoeft geen document te bestaan waarin de nietigheid is vastgesteld. Op deze bepalingen wordt geen beroep gedaan.

Het wegvallen van de koopkrachtversterking leidt tot veel onvrede en irritatie onder ambtenaren. Ondanks de combinatie met de vakantieperiode, blijven de zorgen groot over de stijgende kosten van levensonderhoud en de impact daarvan op gezinnen.

Een belangrijk onderwerp dat naar voren komt in gesprekken met burgers, zijn de recente verhoging van het inschrijfgeld op middelbare scholen en de stijgende materiaalkosten. Veel ouders, vooral die met een beperkt inkomen, voelen de gevolgen van deze financiële druk. Deze kosten zijn voor velen onbetaalbaar, vooral in een periode waarin de koopkracht onder druk staat.

Om een beter beeld te krijgen van de situatie, hebben drie

burgers gesproken met de redactie van Dagblad Suriname over hun zorgen over de huidige economische omstandigheden.

Mevrouw Grieta H., moeder van twee kinderen in de middelbare schoolleeftijd, geeft aan: “De verhoging van het inschrijfgeld is voor ons een enorme last. We proberen onze kinderen op school te houden, maar met de stijgende kosten van levensonderhoud is het moeilijk om alles te betalen. We vragen ons af hoe we dit gaan doen als de prijzen blijven stijgen. Ik zag wel een bericht van het ministerie van Onderwijs dat we in delen mogen betalen,maar dan nog zie ik geen verlichting in mijn portemonnee.”

Rakesh

D., die ambtenaar en alleenstaande vader is, vertelt: “Als ambtenaar dacht ik dat ik een stabiel inkomen had, maar met de huidige situatie is dat niet meer zo. Mijn salaris gaat niet meer op tegen de stijgende kosten voor onderwijs en basisbehoeften. Ik maak me zorgen over de toekomst van mijn kinderen.”

Mevrouw Facia S., lerares op een middelbare school: “Het is frustrerend om te zien hoeveel druk er op de ouders ligt door de verhogingen van de schoolkosten. Veel leerlingen komen al niet op school, omdat hun ouders het zich niet kunnen veroorloven. Dit raakt niet alleen de gezinnen, maar ook de kwaliteit van ons onderwijs.”

Het wegvallen van de koopkracht is een urgent probleem dat niet alleen de ambtenaren betreft, maar dat ook brede implicaties heeft voor gezinnen in Suriname. De verhoging van schoolkosten en materiaalkosten zorgt voor extra druk op al toch al kwetsbare huishoudens. Het is duidelijk dat er dringende actie nodig is om deze kwestie aan te pakken en te zoeken naar oplossingen die de lasten voor ouders en kinderen verlichten. Zonder interventies dreigen veel leerlingen hun toegang tot onderwijs te verliezen, wat verdere gevolgen zal hebben voor de toekomst van het land.

CS